The Meyerowitz Stories (New and Selected) (2017)

Matige Netflix-original van regisseur Noah Baumbach. Hij heeft de beschikking over een prima cast, maar zowel de dialogen als de personages zitten er net naast. Het is allemaal gewoonweg niet boeiend en/of komisch genoeg. De neurotische personages beginnen daarnaast snel te irriteren.

“It's called flirting when you're young. I'm not sure what it's called when you're over 70.” Fantastisch. The Meyerowitz Stories is een tragikomische film over de moeizame relatie van een vader met zijn zonen, een hele vreemde dochter en zijn vele (ex)-vrouwen. En over spijt, opgroeien, de relatie die je zelf met je kinderen opbouwt en de band tussen twee broers. Het is een film met een soms donkere ondertoon, maar over het algemeen luchtige sfeer. De vreemde humor moet je liggen, maar ik heb echt een aantal keer keihard moeten lachen. De semipornografische films van (klein)dochter Eliza (Van Patten) die iedereen goed vindt, maar zo slecht zijn dat je niet anders kan dan lachen, de restaurantscènes tussen Hoffman en Stiller, de gesprekken tussen Sandler en Stiller/Van Patten/Hoffman, alles wat uit de mond van Hoffman komt etc. De dialogen zijn vlijmscherp en wat de acteurs ermee doen is fenomenaal. Het acteerwerk van Thompson, Hoffman en Marvel zit soms tegen het karikaturale aan, maar het blijft allemaal oprecht en levensecht aanvoelen. Alsof je echt naar een disfunctionele maar kleurrijke familie zit te kijken. Dat komt ook door Sandler en Stiller, die nogmaals laten zien meer te kunnen dan schijtlollige typetjes spelen. The Meyerowitz Stories is daardoor ook een menselijk verhaal geworden, met een absurd en komisch tintje.

Dit is echt zo'n film waarvan ik me afvraag: waarom maak je dit? Het is niet grappig. Tuurlijk, er zitten amusante momenten in. De montage is ook geestig, hoe een 'cut' plaatsvindt middenin een scheldpartij of driftbui. Dat is drie keer leuk, maar daarna heb je het wel gezien. Het is niet dramatisch. Ik voelde niets voor de personages. Hun lotgevallen interesseerden me geen moer. Een aaneenrijging gebeurtenissen rond een familie van oninteressante personages. Een onherkenbare Dustin Hoffman, een vermomde Emma Thompson, Ben Stiller die een yup speelt en Adam Sandler die een working class snorremans speelt. Aan het einde van de film zijn we eigenlijk geen steek verder. Natuurlijk, de scène waarbij Sandlers iets mompelt tegen zijn vader wat hij helemaal niet hoort, markeert een stukje karakter-ontwikkeling. Maar is dat het nou? Het is niks, gaat nergens naartoe en wordt ook niks. Aan de namen van regisseur en acteurs te zien is het één grote Joodse productie. Niet mijn ding? Geen idee. Ik vind Seinfeld (de serie en de persoon) ook niet leuk. Evenals alles van Larry David. Ik zie tot mijn schrik dat regisseur Baumbach ook verantwoordelijk is voor de vreselijk film "Greenberg". Ook met Ben Stiller. Dat was echt een gedrocht van een film. Vooral mijden dus, die Baumbach. 2 sterren