Blade Runner 2049 (2017)

Een misprent zesderangs. Twee uur staren naar Ryan Gosling met een scheermesgezicht. En na de liefde wordt het meest verfilmde thema, geheugenverlies, als hoofdlijn erbij gehaalt. Muziek die spannend wordt en nooit spannend wordt (Gosling die, goh, een speelgoedpaardje vindt, in wat is het, een oude oven?). Een nerd-fantasie met een lekker ding als hologram dat repeterend terugkomt, alleen maar omdat er tussen dat machinale decor wat vleselijke vormen moeten zitten. 3D dat na het openings half uur ver weg zakt (als hoofdpunt de diepte- werking in een afwasbak) en je een uur lang nauwelijks meer iets waarneemt. Saai. Sciene Fiction; dus zijn er veel computerdingetjes en bliepjes. Veel staccato zinnetjes, die niet meer dan vier woorden bevatten. En veel geweld en onnodig geweld. Een boer die omgebracht moet worden. Een 'geboorte' waarvan de maag opengesneden moet worden en een hand dat verbrijzelt moet worden met glasscherven. Vooruit, die vierkante ruimte met rustig water, een vlonder een een vierkant deel in het midden was dan wel goed gevonden. En hadden ze Harrison Ford nou niet kunnen verkleden of in de grime kunnen zetten? Nu kwam Harrison Ford alleen maar op alszijnde Harrison Ford.

Ik ben erg verward over de hoeveelheid mensen uit mijn omgeving die zichzelf Blade Runner-fans noemen en alsnog beweren dat deze film de sfeer helemaal juist heeft en dat het bijna even goed/even goed/zelfs beter dan het origineel is. Smaken verschillen zullen we maar zeggen, maar na aanleiding van al deze verhalen is Blade Runner 2049 echt wel een enorme deceptie. Ik had het op zich wel kunnen verwachten met de casting van Ryan Gosling, de ultieme 'net-niet'-acteur. De Coldplay van de acteerwereld. De vanillesmaak der casting. De tering wat een saai acteur is deze man. Zo saai dat het acteerwerk van Harrison Ford weer extra positief opvalt. Jammer dat hij qua character dan weer niets lijkt op hoe hij oorspronkelijk werd neergezet in het eerste deel. Er zit een monoritme in de film: alles gaat op hetzelfde tempo. Zelfs als er (duffe) actie te zien is, is het klinisch en saai. Het origineel had achtervolgingen waar mensen echt renden. Deze film heeft geslenter. Na een aardige openingsscene (die me hoop gaf), is alles duf en vlak. Het ziet er allemaal mooi uit, maar het is steriel. Het origineel had natte, stinkende straten met stomende putdeksels, schimmel op de muren en zwervers. Deze film is gestroomlijnd als een videoclip en is vormgegeven op een manier dat ik me geen moment in de wereld getrokken voel. Positieve dingen waren er. Soms lijkt de soundtrack op het origineel. Niet qua thema's, nee, de geluidjes komen overeen. Dat is beter dan niets denk ik dan maar. Sylvia Hoeks acteerde best goed. Dave Bautista deed het zelfs goed. Het subplotje met het Joi-character was vrij interessant. Het was plottechnisch gezien ook het enige interessante. Ik weet oprecht ook niet wat de film plottechnisch gezien probeerde te vertellen wat de moeite waard was om een nieuwe film van te maken. Maar goed, gezien de scores zal ik het allemaal wel niet begrijpen. Voor mij was dit in ieder geval een enorme deceptie.