Suburra (2015)

Een maffiafilm die ons meevoert naar de rauwe, onthutsende onderwereld van Italië. Niet alleen is de film zo spannend dat je de volle 135 minuten op het puntje van je stoel zit, de film is ook hartverscheurend tragisch in hoe de personages verstrikt raken in een web dat tot hun dood zal leiden (hetgeen de film ook angstaanjagend maakt en een goede waarschuwing je – ongeacht je positie – ver van de maffia te houden) en anders dan de Hollywoodfilms over de maffia komt de film erg realistisch over zoals ook Gomorra dat al was maar deze film is ook nog eens visueel prachtig vormgegeven zodat de film ook esthetisch een genot is. In dat realisme zien we wel het decadente leven van maffialeden, maar het laat ook vooral zien hoe banaal en alledaags de criminele onderwereld eigenlijk is hetgeen het nog verontrustender maakt: de maffia is niet een andere (glammer)wereld die je alleen in de bioscoop kunt zien maar het kan gewoon jouw (criminele) buurjongen zijn. De basis ligt in de achterbuurten. Precies daarom is er die criminele drang je omhoog te werken, maar de boodschap van de film lijkt te zijn dat hoog of laag uiteindelijk er niet toe doet: iedereen is sterfelijk en in die zin gelijk (en als je hoog stijgt kun je daarom slechts diep vallen). En uiteraard: in de onderwereld geldt het recht van de sterkste zodat bescherming een levensvoorwaarde is, waarmee ook verklaard kan worden waarom de maffia in een sterk katholieke cultuur bestaat: iedereen heeft bescherming nodig en het ‘bezit’ van een machtige politicus of een vuurwapen is daarin misschien een goede aanvulling op het vertrouwen in God (en zeker een goede aanvulling op de bescherming door de Staat die te sterk een instrument van de maffia en dus corrupt is geworden). Een meesterwerk.

Uitstekende misdaad thriller. Geweldige opbouw. Spannend vanaf het begin tot het einde. Zeker een van de beste misdaadfilms die ik de laatste jaren gezien heb. Ook op audiovisueel vlak meer dan geslaagd. En ja, die seks scènes van Manfredi met die twee hoeren. Bijzonder komisch! Zij werden open en bloot - zonder taboe - in beeld gebracht en zo hoort het natuurlijk ook. Niet op zijn Hollywoods dus met al zijn preutsheid. De geweld scènes waren soms hard maar ook niet overdadig. Deze film moet het vooral hebben van de sfeer en niet te vergeten natuurlijk het uitstekend acteren van de hoofdrolspelers. Verder heb ik hier niets meer over toe te voegen. [user=157338]De filosoof[/user] heeft het al meer dan uitstekend verwoord in zijn recensie van 25 juli. 4.5*

Ik had een zuivere maffiafilm in gedachten, maar Suburra is eerder een film rond corruptie. Een corruptie die vervlochten zit diep in de Italiaanse hoge kringen van politiek en gerecht tot zelfs het Vaticaan. Uiteraard speelt de maffia ook zijn rol om op te komen voor zijn eigen belangen. Gelukkig geen groot kluwen van personages of contructies. De film is makkelijk te volgen ondanks de verschillende personages/partijen. De film is vlot door zijn oppompende lineaire vertelstructuur en kent een dreigende sfeer. Iedereen heeft boter op het hoofd, alleen wat jammer dat niet alle partijen even prominent naar voren komen. Buiten wat beelden genomen op de rug van de paus - ondubbelzinnig verwijzend naar Paus Benedictus XVI - is de rol van het Vaticaan snel uitgespeeld. Jammer als kijker, maar in werkelijkheid misschien niet zo ongewoon dat sommige partijen in diverse andere onderlinge vetes gewoon de dans ontspringen door zich op de vlakte te houden. Vooral technisch en cinematografisch een erg fijne film. Prima acteerwerk van diverse individuen en een leuke inkijk van hoe diverse haaien hun invloed en macht gebruiken om een maatschappelijk project te ondersteunen.