Silent Night, Deadly Night 3: Better Watch Out! (1989)

Overslaan. Een verschrikkelijk derde deel, na het eveneens belachelijke deel twee uit de kersthorror-serie. Op alle vlakken schiet dit goedkoop ogende werkje te kort. Met name op dat van griezel- en gore-gebied. Het verhaaltje is idioot, voorzien van benedenmaats acteerwerk en wordt zeer langdradig gebracht. Net als deel 2: direct overslaan. Slecht.

Deel 1 wordt terecht als een cult-klassieker bestempeld. Deel 2 is letterlijk een grote herhalingsoefening, maar had dan toch nog hier en daar zijn momenten. Deel 3 is een complete ramp. Het verhaal van uit de coma ontwaken en de telepathie is te belachelijk voor woorden en wordt erg saai gebracht. Erg grote fout om de moorden off screen te laten gebeuren. Geen gore en geen creatieve moorden dia het langradige verhaal nog kunnen recht trekken. Tevens ook het laatste deel dat op de vorige verhaallijnen verder speelt. Deel 4 en deel 5 hebben andere verhaallijnen. Deze 1 ster is voor de oma (zielig dat het oude mensje nadat ze zo goed geweest is toch nog aan haar einde moet komen), voor Eric DaRe die er erg 80's uit zag, dat ene grote schrikmoment (wanneer hij met zijn twee handen door de voordeur komt en die vriendin begint te wurgen), en om Bill Moseley eens in een vroegere prent te zien schitteren (het is eens iets anders dan The Devils Rejects). Kwestie om over de film toch nog iets te zeggen dat naar de positieve kant neigt. Want geloof me, deze film is werkelijk om te huilen.

Apart vervolg op een reeks waar in eerste instantie niet de meeste kwaliteit vandaan kwam, maar het eerste deel volgde op vermakelijke wijze de slasher-tradities en het tweede deel kende een aantal onvergetelijke horrormomenten. Dit derde deel gooit het vervolgens over een hallucinante boeg met een hoop dromerige scenes en een narratief dat als los zand aan elkaar hangt. Alhoewel dit gegeven soms wat mooie beelden oplevert, gaat het meeste spijtig genoeg op aan oninteressante personages, een gebrek aan doeltreffende griezelscenes en een finale die je zo weer vergeten bent. Eigenlijk geeft regisseur Monte Hellman de kijker geen enkele reden om deze film op te zoeken, alhoewel er (in zeer beperkte mate) bonuspunten gegeven kunnen worden voor het feit dat er iets anders wordt geprobeerd.