Opinions

Aardige tv-film met een uitstekende McRaney en Smith. Het afgeraffelde einde en de missende diepgang zorgen er echter voor dat de film helaas niet al te ver boven gemiddeld uitkomt.

Behoorlijk voorspelbaar en ronduit kinderlijke film, die dankzij het tempo en de acteerprestaties het aanzien nog wel waard is. Mager zesje.

Ik kan niet anders dan 5 sterren geven voor deze parel uit de muziekgeschiedenis. Fantastische televisie-special uit 1968 die, op papier, de comeback van Elvis als 'household name' betekende. Elvis is hier ontzettend in vorm en toont veel emotie, blues en soul in zijn stem; van prachtige ballades tot knallende rockers, de man kon alles zingen. Giet daar een ongelooflijk charisma en rauwe seksuele energie overheen en je hebt de '68 Comeback Special.

Deze 2018 versie voegt, eerlijk is eerlijk, werkelijk niets toe aan de uitzending van '68. Er zit een interview met Priscilla en Steve Binder voor het concert maar dit is vrij inhoudsloos en er wordt niets nieuws verteld.

Hoe dan ook; heerlijk om dit optreden op het grote scherm gezien te hebben en voor iedereen die ook maar iets met muziek heeft is dit natuurlijk verplichte kost.

Deze film gaat werkelijk nergens over. Ik heb net gekeken en kan nu eigenlijk al niet meer vertellen waar dit over ging. Het enige waar het om draaide waren zo veel mogelijk borsten in beeld en om hier en daar nog wat diepgang te creëren, werden ze af en toe vanuit een andere hoek gefilmd... wat een troep was dit.

Na eergisteren deel 1 gezien te hebben, was nu deel 2 aan de beurt. Opnieuw een heerlijke film die nergens begint te vervelen. Ik heb genoten van dit tweeluik!

Poeh... ik weet niet eens waar ik moet beginnen bij deze film. Wat een slappe hap. Na tien minuten zie je "plotwending" al aankomen en dat is niet erg mits ze daar iets mee zouden gaan doen, maar helaas, de moeder met munchenhausen by proxy wordt een subplot en een overdreven en slap liefdesverhaaltje wordt dan toch maar het hoofdplot. Zonde. Het acteerwerk is zeer matig, met name de dialogen tussen Stenberg en Robinson komen ontzettend houterig over en het is een aaneenschakeling van clichés die ze uitspuwen. Daarnaast heb ik me flink geërgerd aan de fouten in de film: het begint al wanneer Robinson voor het eerst aanbelt met zijn tulband. Waar zit die 'deur camera' recht in het midden, terwijl de deur is open gedaan?? Daar klopt niks van de editing. Of wat te denken van het feit dat Stenberg niet kan zwemmen, maar zich zonder enige problemen redt wanneer ze van een rots afspring op Hawaï en probleemloos in de oceaan zwemt, en ga zo maar door, *zucht*. Nee, dit was echt niet goed.

Zeer brave mainstream verfilming van een klein deel uit het leven van Ted Bundy. Efron doet het zeker niet slecht in de hoofdrol, maar de film is veel te oppervlakkig om iets te kunnen bieden. Dat er gekozen is om niet te focussen op de moorden is prima, maar waar blijft die character study dan? Het geheel blijft hangen in het beschrijvende en durft nergens evaluerend en verklarend te worden. De karakters worden gepresenteerd als één dimensionale wezens die ondanks de nogal heftige gebeurtenissen uit hun levens, vrijwel geen zichtbare persoonlijke ontwikkelingen doormaken.

Ontzettend veilig gespeeld voor een zo breed mogelijk publiek. Dat valt goed te verklaren, maar daardoor blijft een mager product achter. 6je.