Opinions

Een tijdje terug stond ik in een stripboekhandel, te denken of ik Ghost World (de strip van Daniel Clowes dan). Ik vind het nu jammer dat ik dat niet meer heb gedaan en wil hem misschien als nog aanschaffen.

Damn goede film! Bijvoorbeeld de stukken in Artclass! Zo herkenbaar! Die vage, vreemde, verschrikkelijk middelmatige werkjes zijn geweldig goed, maar als het duidelijk en mooi is word het niet goed gevonden. Ook ht niets doen waar Enid mee te kampen heeft. Haar leven dat niks voorsteld en saai is. Niets te doen, word niet begrepen. Herkenbaar gevoel... ( I need a hug)

Ik vind wel dat deze film raar beschreven word. De beschrijvingen die ik op sites lezen zijn eigelijk alleen van het begin van de film. Het gaat eigelijk met name over Enid. En hij zou ontzettend grappig moeten zijn. Dat was hij in het begin, maar later viel er niet veel meer te lachen. Was dat slecht? Nee, hoewel minder dan het begin was het allemaal prachtig. Vooral op het einde met de pianomuziek op de achtergrond.

4.5* Deze film is kunst

Vorige week gezien als een soort van double bill met Captain America. Beide films draaiden (waarschijnlijk bewust) na elkaar in dezelfde zaal.

Leuk idee, dat is dan ook de hoofdreden dat ik hier wel heen wou, want anders ben ik namelijk best goed in het omzeilen van de echt slechte bioscoopfilms. Maar nu weet ik dus ook hoe het voelt..

Ik heb me na het best knappe intro stukje gewoon niet meer kunnen vermaken. Voor de eerste keer voel ik me bekocht. Dit is niet de enige slechte film die ik dit jaar in de bioscoop het gezien, eerder zag ik ook al het behoorlijk vreselijke Transformers: Dark of the Moon. Maar die film had buiten veel mislukte scenes waar je doorheen moest bijten tenminste technisch erg knappe stukken met de Transformers. Dit was een fantasie- en passieloze drol die ondanks zijn grote budget er meerdere keren echt goedkoop uitzag.

Ik had me een tijd terug waarschijnlijk niet gezien als liefhebber van de superhero film, maar heb er ondertussen genoeg gezien en gemerkt dat ik ze echt leuk vind. Ook interessant om te zien hoe elke reeks toch wel iets van een eigen stijl heeft. Batman probeert een semi-realistische wereld te scheppen, meer richting de misdaadfilms. Spider-Man gaat voor het "teen" drama, terwijl Iron Man gaat voor een luchtige, rommelige en meer humoristische aanpak. X-Men is redelijk neutraal.

Wat voegt Green Latern toe aan het superuniversum? De kinderfilm. Er was geen kind in de zaal te bekennen, maar het kan niet anders dan dat de studio het zat was dat alle superhelden zich van hun donkere kant laten zien en wouden een film waar de allerkleinsten ook mee naar toe kunnen. Begrijpelijk, maar wel sneu voor eventuele oudere fans van de strips.

Overigens ben ik niet naar deze film gegaan als een fan, maar gewoon om wat leuk blockbuster vermaak te zien. Helaas, genietbare scenes in de film zijn erg zeldzaam. Dit is ook niet wat ik zou bestempelen als hersenloos vermaak, aangezien dat toch wel betekend dat je niet hoeft na te denken om iets van de film mee te krijgen. Hier snapte ik voor het grootste gedeelte eigenlijk niet wat er aan de hand was.

Dat ik er niks van snap is trouwens niet perse een reden voor mij om een laag cijfer te geven. Ik moet toegeven dat het mij nogal vaak overkomt dat ik na afloop van een film ik niet zou kunnen vertellen waar het nou allemaal precies over ging. Maar dat was ook het geval bij een aantal van de meest geweldige dingen die ik heb gezien. Hier leek het vooral te wijten aan een vreselijk script en slechte editing.

Acteerprestaties waren niet veel, al doet Ryan Reynolds het eigenlijk nog best leuk. De regisseur leek me ook geeneens zo heel slecht bezig, behalve dan als het op de sfx aankomt. Er zitten echt een aantal erg lelijke effecten in en er is ook de idiote keus gemaakt om de finale van de film in de volledig zwarte ruimte af te laten spelen, de saaiste omgeving die je kan bedenken.

Ergens in de film zou tenminste nog een best mooi moraal kunnen zitten (hoewel wat sappy), over angst, stappen zetten en verantwoordelijkheid nemen. Vooral een mooie les voor kinderen. Maar het resulteert in een van de slechtste speeches die ik in tijden heb gehoord ("You're afraid to even admit you're afraid") en de Green Latern krijgt letterlijk te horen door een groot monster dat de wereld zal vergaan, puur door zijn angst. Er word zo op gehamerd dat een van de weinige simpele charmante factoren uit de film ook al niet meer werkt.

Nee, dit is een mislukt product. 1* en ik zou waarschijnlijk een stuk kwader zijn geweest als ik daarna niet nog een film te zien kreeg. Mijn advies is om deze film over te slaan en mocht je hem toch proberen te kijken en merk je dat hij tegen valt: doe een Quentin. Want deze film word er naar het einde toe niet beter op.