Opinions

Mijn verwachtingen waren een stuk minder hoog, wou deze vooral graag zien omdat zijn cultstatus mij wel nieuwsgierig maakte. Maar dat deze in het slashergenre, waar ik me al een tijdje meer in wil verdiepen, een van de betere lijkt te zijn had ik niet gedacht. Voor mij viel hij op alle fronten mee.

Tijdens het eerste gedeelte had ik nog wel eens het idee dat er niet echt gekeken was naar de opmaak van de film. Het leek allemaal een beetje slordig neergezet, onderdanig aan de spanning en humor (waar niks mis mee is natuurlijk). Maar de setting van de film wist mij steeds meer te intrigeren naarmate de film vorderde. Het grote hoge huis met al die houten trapspijlen en lullige gordijntjes en rommelige studentenkamers gaf de film vooral naar het einde toe een erg fijne sfeer.

De poster die hier staat is ook niet voor niks gekozen. Het macabere beeld van het lijk dat steeds voor het raam blijft zitten gaf mij ook rillingen. Dit soort vondsten maakte voor mij de film toch wel. De scene bij het beslagen kelderraam vond ik ook erg mooi bedacht. En dan zijn er nog de rare stemmen aan de telefoon en het einde wat voor mij wel precies was waar het had gemoeten, zelfs al kan iedereen het zien aankomen.

Ben blij hem gezien te hebben, een kleine 4* verdiend deze film toch wel. Voor mij misschien nog iets effectiever dan Halloween, in elk geval amusanter. Al moet ik die ook nodig weer eens kijken.

Ooit is deze miniserie een keer uitgezonden op de Publieke Omroep. Ik was er niet mee bekend en viel toevallig binnen in een aflevering. Wat ik te zien kreeg was een quirky misdaad serie met David Tennant en musical nummers, waaronder een van mijn favoriete nummers van The Smiths.

Daarna heb ik het me altijd voorgehouden om deze serie op te zoeken en te gaan volgen, want het leek me een va de betere van de afgelopen jaren. Het was dan ook een tegenvaller om erachter te komen dat het eigenlijk een miniserie betrof. Alsnog, aangezien ik ik dol ben op David Tennant (echt, heb een behoorlijk grote crush) en ik wat ik gezien had erg goed vond keek ik er naar uit het eindelijk een keer volledig te kunnen kijken.

Nu ik het gezien heb: Erg leuke serie, maar met de nodige fouten. Allereerst is het in de eerste paar afleveringen nogal moeilijk wat je ervan moet maken. De serie is namelijk half komedie, half drama. Twee genres die perfect kunnen combineren, maar elkaar ook ontzettend in de weg kunnen zitten. Qua verhaallijnen zat er echt genoeg in voor sterk overtuigend drama, maar het is niet duidelijk of de serie wil dat je er in mee gaat. De serie heeft namelijk ook een echte komedie vibe en komt zelfs als ik de musical nummers even achterwegen laat niet geloofwaardig over. Het karakter van Ripley Holden is wat dat betreft een van de grootste boosdoeners. Echt een geweldig personage, leuk gespeeld. Maar ook een enorm karikatuur en moeilijk serieus te nemen. Maar ook sommige gebeurtenissen en de manier waarop de karakters met elkaar omgaan is soms nogal ver verwijderd van de realiteit. Dit in combinatie met musicalnummers (bestaande nummers door de cast geplaybackt) maakt van de eerste paar afleveringen een vreemd mengsel.

Als ik me goed herinner is was het tijdens afleveringen 4 en 5 dat het voor mij echt begon te werken. Twee enorm sterke afleveringen, goed voelbaar drama, mooie nasleep van alles wat er voorafging en veel boeiende lijnen door elkaar heen. De laatste aflevering was ook best mooi, maar liet me aan het eind toch met een wat leeg gevoel achter.

Alles bij elkaar eigenlijk best goed als serie. Maar het probleem hier is MovieMeter. Hoe beoordeel je een onevenwichtige miniserie nou weer als speelfilm? Het voordeel van een serie is dat er een mooie opbouw in zit in verschillende afleveringen. Als film moet het voor mij echter ook een mooi geheel zijn. Daarom kan ik er moeilijk meer dan 3* aan geven. Dikke sterren, dat dan weer wel.

En als serie ook best een aanrader, vooral voor fans van David Tennant voor de geinige choreografie van de musicalnummers.

Ik verbaas mij enorm over het cijfer en het commentaar wat deze erg spannende en ook grappige film krijgt. Kan me niet voorstellen dat anderen hier niks in kunnen zien. Misschien zit het verschil er in dat ik dit ben gaan kijken met de instelling een experimentele korte film van Ditvoorst te gaan zien en niet een grootse speelfilm. De dialogen zijn erg eenvoudig en het is niet dat er heel veel diepgang in deze film zit. Maar het wist mij de gehele speelduur wel enorm te boeien.

Het is een kleine, maffe, sfeervolle en heerlijk absurde film. Lekker vreemd geacteerd. Ergens bevat het de Nederlandse nuchterheid, maar het gebruikt ook kleine fantasieën. Het valt makkelijk te vergelijken met de sferen die Kafka in zijn boeken neer weet te zetten.

Indringende psychologische zwart-wit film. Maar totaal niet zwaar.

Net als Bin-Jip vond ik ook deze film erg mooi, maar niet zo schitterend als de meesten hem lijken te vinden.

Om maar gelijk te beginnen met het punt waar de film door de meerderheid nog het meest word opgehemeld vond ik hem persoonlijk op visueel vlak toch wat tekort schieten. Zo heel veel word er niet gesproken en het is best vaak een stille film dus zit veel van de kracht inderdaad in het beeld, maar het waren toch vaak de locaties die het werk deden, niet de manier van filmen. Wanneer er net wat minder natuurschoon aanwezig was merkte ik dat de het allemaal wel erg gewoontjes in beeld werd gebracht.

Maar goed, wat er zich dan tijdens die stille scènes afspeelt is dan wel weer boeiend en zelfs spannend te noemen. De muziek levert hier en daar een mooie bijdrage en je blijft de hele film lang zoeken naar symboliek. Ook was ik tijdens het einde fijn tot rust gekomen, iets waar ik voor het kijken ook op had gehoopt. Al gebeurde er wel veel meer in de film dan dat ik had gedacht. Weet eigenlijk niet of ik dat een pluspunt vind, het maakt de film een stuk eigenzinniger maar tegelijkertijd vind ik het ergens ook wel weer jammer.

Een 3,5* voor de boeiende en fijne ervaring, maar vanaf nu ga ik mijn verwachtingen bij de Ki-Duk films die ik nog te gaan heb toch wat afstellen.

Pffff..

Het merendeel van deze film werkt zo erg niet dat het zelfs een beetje gênant is om naar te kijken. Slechte one-liners, irritante nieuwe acteurs en de links naar het eerste deel zijn flauw. Het hele niveau van het script is gewoon als inspiratieloze fanfiction.

Hier en daar zitten er nog best leuke stukjes in, maar de film is niet alleen mager qua script, visueel is het ook gewoon saai. Ik heb letterlijk een paar keer zitten gapen. Gelukkig vond ik het eerste deel niet perse een meesterwerk, maar ik vind hem wel gewoon erg leuk. Dit was echter de kleine verwachtingen die ik ervan had gewoon niet waard.

Een kleine 1,5* Denk dat vooral fans hier met een boog omheen moeten lopen.

Ook hier mixed feelings. Leuke film, af en toe goed gelachen, maar de film bleef absoluut niet plakken en ik zou ook echt geen behoefte hebben hem nog een keer te zien.

Volkslied is echt geweldig De vechtscene in de hotelkamer vond ik eigelijk ook best hilarisch (erg plat, maar zo over the top dat het echt op min lachspieren werkte). Geweldig om de reacties te zien van sommige Amerikanen die natuurlijk volledig op hun nummer worden gezet (busje met de dronkelappen, het chique diner en ook fantastisch om al die vreemde vogels in de kerk te zien..). Ook een aantal scenes waarvan ik niet had verwacht dat ik ze zou zien. Dat hele gedoe met Pamela was echter heel erg ongrappig en daar werd ik ook een beetje moe van. Gewoon leuke om eens gezien te hebben en dat was het dan.

Zeker een stuk leuker dan Ali-G in da House, maar niet leuker dan het tv-programma. 3,5* want de film is gewoon erg sterk gedaan, het typetje is geweldig neergezet en er zit toch een klein aantal memorabele scenes in.

Ah, aan deze film was ik eind vorig jaar al een keer begonnen, nu merk ik dat ik hem eigenlijk ook toen had moeten afkijken want hij heeft nogal een kersteinde (maar niet perse een film die alleen bedoeld is voor die tijd van het jaar).

De reden dat ik gestopt was met kijken was trouwens omdat de film toch niet echt mijn ding was. Het thema vind ik erg mooi, maar uiteindelijk is de film gewoon een erg droge komedie. En hoewel het qua inhoud zeker speciaal is, toch wel een beetje doorsnee.

Gelukkig is het allemaal wel hartstikke prima. De film is niet flauw, ook niet te zwaar en nergens voelt het nep. Eigenlijk ontwijkt deze film alles waar doorsnee komedie films onderuit gaan. Gewoon leuke, best mooie en ook subtiele film. Maar verwacht geen arthouse of lekkere quirkiness. 3*