Na het zien van deze film verbaast het me niets dat de Chinese autoriteiten de media in het land hebben verboden om er over te schrijven. Jia Zhangke doet een regelrechte oproep tot revolutie. De film vormt dan ook een behoorlijke stijlbreuk in het oeuvre van de festivallieveling. Gewled speelty een voorname rol in alle vier de verhaalllijnen die de film rijk is. Niet langer zijn de hoofdpersonen die passief lijden onder de ontwikkelingen in China, maar nemen zij - al dan niet noodgedwongen - het heft in eigen hand.