Opinions

Blue Jasmine was voor mij een van de sterkste Woody Allen-films in jaren. Waar Midnight in Paris vooral heel vermakelijk is, maar weinig diepgang kende en You will Meet a Tall Dark Stranger vooral heel hol aanvoelde werkt Blue Jasmine op twee niveau's.

Ten eerste is het een sterke karakterstudie van de gevallen societydame, gespeeld door Cate Blanchett. Waar de personages in Allens films de laatste jaren hun karikatuerele beginpunt niet altijd overwonnen, vond ik Jasmine Francis in de loop van de film wel haar derde dimensie vinden.

Ten tweede werkt het personage als een allegorie van de menselijke zwakte zoals we die ten tijde van een economische crisis terugzien. Waar het ene jaar alles geweldigis en de bomen tot in de hemel groeien, deugt het andere jaar niets. We lijken wel manisch depressief met zijn allen, wandelend op een heel dun koord waar we iedere moment vanaf kunnen vallen.

Lees de langere recensie hier: Blue Jasmine (ZUBB)

Borgman heeft alles wat me van het werk van Alex van Warmerdam doet houden. Het is visueel innovatief, kent fantastische zwarte humor en is fijn mysterieus. Het is alsof Van Warmerdam om ons uitdaagt om een eigen interpretatie te vormen van de betekenis van zijn film, in plaats van dat hij ons een betekenis opdringt. Tegen het einde zakt film wel een beetje in, omdat het verhaal een beetje doelloos lijkt. Misschien heeft het een wel met het ander te maken.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie Borgman ZUBB.nl