Opinions

Wat een acteerwerk van Hopkins zeg. Angstaanjagend. Heb me nog nóóit zo ongemakkelijk en onbehaaglijk gevoeld tijdens het kijken van een film. Gedurende de speelduur durfde ik Lecter eenvoudigweg niet eens in zijn ogen te kijken en dat zegt iets. Niets dan lof voor Hopkins. Alleen al vanwege zijn rol verdient deze film minstens 4 sterren. Ook Foster deed het niet onverdienstelijk, maar werd compleet weggespeeld door Hopkins.

Het plot was niet hetgene dat de film bijzonder heeft gemaakt naar mijn mening. Vooral het beklemmende acteerwerk hield me in zijn greep (vond Buffalo Bill bijvoorbeeld ook zéér goed neergezet. Scène in de put met "now it places the lotion in the basket" zal me altijd helder voor de geest blijven staan.. Spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en zwakt af als Hannibal ontsnapt is, maar de film blijft boeien tot de allerlaatste minuut. Knap gemaakte film, zal me nog lang bijblijven.

Ik dacht dat alleen Johan Nijenhuis dit soort gedrochten kon afleveren, maar boy was I wrong. Tijdens het kijken van deze film verlangde ik bijna terug naar zijn films en dat wil heel wat zeggen. Als je van film houdt, en een passie hebt voor het maken ervan, hóe kun je dan in Gods naam zo'n intens wanproduct produceren? Met stijgende verbazing heb ik deze 110 minuten uitgezeten waar dieptepunt na dieptepunt in rap tempo bereikt werd. Letterlijk alle componenten aan deze film zijn slecht. Mijn filmhart werd nog het meest gebroken door het tenenkrommende script en dito vertolking ervan. Hoe kun je dit lezen en denken "Dit wordt een mooie dialoog!"?

Het enige positieve aan deze nachtmerrie is dat ik na het ondergaan van deze hel iedere iedere met liefde gemaakte film nog net een beetje extra zal waarderen. Een welverdiende 0,5* in mijn walk of shame.

Ik mag 'm wel, die Malick. Had persoonlijk nog nooit een film van hem gezien en inderdaad, de film oogt als een uit de hand gelopen parfumreclame, maar wát een prachtige beelden. Daarbij zijn Rooney Mara en Ryan Gosling enorm aan elkaar gewaagd als acteurs en spelen ze krachtig tegen elkaar op. Voordeel aan deze regiestijl is dat je nu écht kunt zien wat een acteur of actrice qua acteervaardigheden in huis heeft en Gosling en Mara weten daar perfect mee om te gaan. Michael Fassbender valt daarentegen enorm uit de toon in deze rol en lijkt niet op zijn plek in een film als deze. Ook jammer dat Natalie Portman weinig te zien is. Al met al toch een film die me, vanwege zijn stijl, zal bijblijven.

Vermakelijke film van eigen bodem.

Ik verwachtte een matige romkom, maar die verwachting werd niet ingelost. Sommige grappen werden echt te lang gerekt, zoals in de scène met die 'pratende iPhone' en sloegen de plank mis. Toch kent de film genoeg momenten waarop ik erg moest lachen. Vooral de scène met de twee buurmannen die een hele file ingeparkeerd moeten krijgen en vervolgens in de war komen met alle autosleutels. Er gebeurt genoeg in een rap tempo, maar tegen het einde kakt de film een beetje in.

Lies Visschedijk draagt de film zonder moeite en zet een heel sympathiek personage neer. Dan Karaty deed wat mij betreft niet onder voor de rest van de cast qua acteerwerk. Hij deed precies wat hij moest doen en deed dat goed. Opmerkelijke rol van Anneke Blok trouwens. Zoveel scheelt zij toch niet met Lies Visschedijk qua leeftijd? Vond dit ook het minst leuke personage.

Het feit dat Jim ineens overal opduikt om daarna een onderonsje met Soof te hebben ging me op een gegeven moment tegenstaan, evenals de scène waarin Soof de date van Kasper wegjaagt en alles vervolgens weer koek en ei lijkt. Toch zorgt de laatste scène van de film ervoor dat je met een goed gevoel de bioscoop uit loopt, en dat is natuurlijk de bedoeling van dit soort films.

Leuk detail vind ik dat je in films van Beumer vaak dezelfde personen in (bij)rollen ziet: Maike Meijer, Fedja van Huêt, Jaap Spijkers, en een kleine cameo van Karen van Holst Pellekaan. De stijl van Beumer is ook prettig om naar te kijken: Kleurrijk en gestroomlijnd.

Erg leuke film die ik zeker eens ga herzien, een ruime voldoende.

Matig. Hoewel Spijt de vorige films van Schram overtreft, blijven het verhaal en de personages allemaal aan de oppervlakte steken. Jammer, want de doelgroep kan best wat aan als het om heftige onderwerpen gaat. Achtste Groepers Huilen Niet bijvoorbeeld. Schram wil zijn jonge kijkers sparen, begrijpelijk, maar de realiteitszin lijkt af en toe ietwat weggevallen.

De kwaliteit van het acteerwerk in de films van Schram is tot mijn grote plezier vooruit gegaan. Hoewel er heus nog wel wat verbeterpunten te vinden zijn (met name de mimiek van de hoofdrolspelers) doen ze het zeker niet slecht. Robin Boissevain speelt sterk genoeg om de film te kunnen dragen en de volwassenen tillen deze film ook naar een hoger plan.

Hoewel dit een kinderfilm is, had ik er meer van verwacht. Jammer.