Opinions

Meestal heb ik bij Netflix filmproducties niet al te hoge verwachtingen. Maar met Sandra Bullock op de cover was ik toch benieuwd naar Bird Box.

Geen review van 3 pagina’s, want ik kan er kort over zijn: met deze spannende thriller/horrorfilm ga je je geen minuut vervelen. Bij veel films is het - vooral in het begin - een klus om je aandacht erbij te houden. Maar Bird Box begint direct met lekker veel actie. Hier geen houterige introducties van talloze personages. Alle benodigde personages komen als het ware vanzelf in het verhaal.

Sarah Paulsen van american horror story komt nog even voorbij (en had misschien wat meer speeltijd verdiend).

Speedy-The Net-Bullock kan het nog steeds en trekt het niveau van deze film naar een bovengemiddeld.

Over het einde zullen de meningen verdeeld zijn, maar wat maakt het uit; dan heb je je al lang 2 uur vermaakt met deze spannende Bird Box;)

Ietwat tegenvallende reprise van ‘the grabber’.
Waar ik deel 1 een echt meesterwerk a la Stephen King vond, kon deze de verwachting niet helemaal waar maken. Maar toch wel de moeite waard als je deel 1 hebt gezien.

De sfeer in de film is een van de sterke punten. Het jammere is dat het verhaal zich misschien niet zo goed leende voor een sequel.

De postume grabber is minder eng dan de (levende) mysterieuze grabber uit deel 1. Hij komt ook te vaak in beeld, waardoor de impact minder is. De zwarte telefoon weet wel weer kippevel te geven, maar lijkt er soms een beetje geforceerd in verwerkt. De keuze om met dezelfde personages verder tegaan werkt redelijk. Maar je moet wel echt deel 1 gezien hebben om er koffie van te maken.

Sommige personages komen erg ‘flat character’ over. Al past dat ook wel een beetje in de ouderwetsere stijl.

Een voldoende, maar de hoorn mag na dit tweede deel wel op de haak blijven.

3 sterren.

"Help! The Grabber!"

Deze Black Phone weet de aandacht constant vast te houden. Er is een voortdurende dreigende sfeer in de film en er gebeurt genoeg. Ook zijn er wat mystery elementen, maar die zijn niet zo over-the-top, als in bijvoorbeeld Stranger Things. De film schuwt geweld niet: er zitten aardig gewelddadige vechtscenes in. Ik vond het verhaal verder goed in elkaar zitten van begin tot eind. Het wordt nergens te pretentieus. Acteerwerk is ook dik in orde.

De sfeer in The Black Phone doet een beetje denken aan een Stephen King. Bij nader 'onderzoek' vond ik dan ook dat The Black Phone gebaseerd is op een novelle van Stephen King's zoon Joe Hill (zoals ook al opgemerkt door knusse stoel zie ik nu) De ontvoering met ballonnen leek mij een verwijzing naar Stephen Kings IT . Voor mij een van de beste horror/thriller releases van dit jaar tot nu toe.

Gaat dit zien op het grote doek!

4*

Madison acteert in het begin wat houterig, ‘trying too hard to be cool’. Maar als het horrorgedeelte begint wordt het allemaal wel de moeite waard. Zo goed als in Climax (2018) wordt het helaas niet.

Goed geacteerde en geproduceerde, aparte film die de aandacht vast weet te houden. Je valt in het begin nog een beetje van de ene verbazing in de andere.

'Borgman' heeft alleen één probleem: uiteindelijk slaat het- ondanks het interessante gedoe - allemaal nergens op..