Opinions

Erg sterke film. De spelers zaten erg goed in hun rollen en het script was erg sterk. Cronenberg heeft een heerlijke stijl, en een uitstekend gevoel voor timing. Vooral de scene in het badhuis is erg sterk, verder verveeld de film geen seconde. Vor is natuurlijk altijd interessant.

Gelukkig blijft de kijker scheve plot-twists bespaard. Dat Nickolai een informant was had ik al snel door, vanwege de vele hints. Soms is voorspelbaarheid erg fijn. Als het verhaal á la Departed vlak voor het einde omgegooid zou worden was mijn beoordeling aanzienlijk lager geweest.

Een dikke 3* dus en Cronenberg gaat vaker aan de beurt komen.

Gisteravond voor de vierde keer in korte tijd bekeken.

Ondanks dat Elephant velen de eerste keer al verveeld blijf ik de film prachtig vinden.

De schoonheid van dit meesterwerkje zit m in de kleine dingen.
Een doodgewone nietszeggende ontmoeting van twee vrienden vanuit drie verschillende oogpunten bekeken, een jongen dit met zijn hond speelt vanuit drie verschillende oogpunten. Daaromheen een (waargebeurd) verhaal gebouwd.

Visueel een pareltje. Elk standpunt en elke compostitie geperfectioneerd tot steeds weer prachtige shots. Iets wat je in nog extremere vorm tegenkwam bij Gerry. Een stijl die perfect bij mij past. Hoop dit bij Last Days weer aan te treffen. Het eerdere werk van Van Sant lijkt mij minder (GWH ).

Van Sant schemert ook nog eens stiekem een eigen mening door. Blijft vrijwel verborgen als je niet over de film nadenkt. Een voorbeeld is Het computerspelletje. Is dit de reden dat de jeugd (van tegenwoordig) zo makkelijk op geweld overgaat? Een ander voorbeeld is dat Van Sant duidelijk tegen het gemakkelijke wapenbezit is. Hoe je een wapen besteld over het internet, en die de volgende morgen heel (opvallend) nonchalant en gemakkelijk (alleen even tekenen, geen controle op vergunning of zelfs al leeftijd) wordt bezorgd.

Maar de film gaat zelfs nog veel dieper. Waar in een normale film personages niks meer zijn dan een lap tekst, zijn het hier echte mensen, met geheimen (Michelle), raadsels (Benny) en problemen (John), die van hunzelf zijn, niet in het script geplakt voor het verhaal, maar gewoon van de personages zelf. Ze zijn echt en maken doodnormale dingen mee, voeren doodnormale gesprekken en komen elkaar tegen, zonder dat ze elkaar kennen. Zonder zich ook maar iets van elkaar aan te trekken.

Een vraag die na de vierde keer nog steeds speelt is: Wie is of zijn hier de badguy(s)?
Zijn het de ‘hot-shots’, die de twee homoseksuele jongens pesten? Is het het bestuur van de school, die de problemen van de jongeren negeert? Zijn er badguys of alleen slachtoffers?
Als je een stuk als dit in de krant leest zie je automatisch de twee moordende jongens als ‘slecht’, als je ook maar iets dieper kijkt merk je gelijk dat het niet zo simpel in elkaar zit.

Verder nog een grappig feit: is dat de twee heren, die beschoten worden in het computerspel, de twee Gerry's zijn. Merkte ik zonet pas voor het eerst op, aan de gele ster op het shirt van de ene en omdat je op een keertje na alleen hun ruggen ziet.

EINDOORDEEL: 5* en #2 in de top 10