Opinions

Niet zo direct het type film waar ik naar uitkijk: schrik voor een documentaire-inslag en het adjectief 'saai' dat daarbij dan in mijn achterhoofd komt opzetten.
Dat viel echter héél goed mee. En Solitaire is een fijne combinatie van enerzijds zoiets als reality-tv, en anderzijds een dramafilm.

Het reality-gedeelte geeft bijzonder mooie beelden: vooral de lage positie op de zeilboot tegenover de woelige, ruwe zee creëert een bijna bangelijk gevoel - en dat is dan nog maar op een klein tv-toestel gezien; in de bioscoop zal dat ongetwijfeld nog een heel stuk indrukwekkender overkomen.
Er komen ook een portie clichés aan te pas, allemaal op een rijtje: de walvis, de meezwemmende dolfijnen, de ijsberg,..., maar het stoort nergens: al die situaties zitten mooi verweven in het andere verhaal: de vluchteling die ergens bij een stop aan boord klimt, en die de racer in een moeilijke situatie brengt.

Drama, spanning, een portie (telefonische en digitale) romantiek, een klein beetje humor, en een lichte politieke ondertoon: het zit er allemaal in, en al die dingen maken er aangename en boeiende kijk van.

Richting 4*, tot de laatste vijf minuten er aankwamen: het happy end was zo totaal overkop emotioneel Hollywoodiaans - inclusief de bijhorende bombastische muziek - dat de waarde van de film een heel stuk de diepte van de zee werd ingetrokken.
Offenstein, hoe heb je dàt in 's hemelsnaam in je hoofd gehaald....