Opinions

Eindelijk heb ik nu ook No Country for Old Men mogen bewonderen, ik was al benieuwd naar deze film, en na de K.O. films uit de 21e eeuw waar hij ver is gekomen had ik nog meer zin gekregen in deze.

Mijn verwachtingen lagen dus hoog en No Country heeft dat ook ruimschoots waargemaakt.Het verhaal is vrij simpel maar zeer goed uitgevoerd en met een leuke twist niemand krijgt elkaar echt te pakken en lopen elkaar aldoor mis en een goed einde die nog wel een aantal vragen openlaat word Llewelyn's vrouw nou wel of niet gedood want je hoort geen geweerschot en je ziet ook geen flits uit het raam komen .Samen met het brute geweld en de geweldige acteer prestaties,en dan met name van Javier Bardem die een erg memorabele rol speelt,ligt daar ook de kracht van de film.Zeer binnenkort nog maar eens herzien en dan kan de score misschien nog wel een half puntje hoger uitvallen.Vooralsnog

4*

Gisteren even herzien en het blijft gewoon een goede film, dat Rusland zoiets kan voortbrengen.Mijn stem blijft wel gewoon staan want helaas bevat de film toch wel enkele saaie scene's die helaas niet genoeg kunnen boeien voor een verhoging.

De film begint ijzer sterk en lijkt haast op een Hollywood film,groots maar toch heel anders.Je merkt meteen dat je in een heel aparte film terecht komt.De film is eigenlijk gewoon heel simpel een strijd tussen goed en kwaad,simpel maar dat maakt niet uit, het gaat immers om de manier waarop het uitgevoerd wordt, en dat zit met Nochnoy Dozor wel goed.De film bevat een paar geweldige (actie)scenes de begin scene op de brug,het gevecht tussen Anton en de vampier,de climax , maar bevat helaas ook wel een aantal saaiere scene's, maar niet zo erg dat je je aandacht er niet kan bijhouden of compleet uit de sfeer raakt.

Het camera werk is van een zeer hoog niveau en tevens de belichting was zeer goed, iets waar Hollywood een voorbeeld aan kan nemen.Geweldige special effects.Acteer werk is ook zeer goed en je merkt wel dat ze er veel plezier aan beleven om in zo'n film mee te doen.

Toch gek dat Rusland dit ziet als een Hollywood film, terwijl ik het meer zie als een "andere" soort film en niet een standaard Hollywood flick. Night Watch gaat voor mij door als een beetje vreemd maar wel erg lekker.En vanavond staat Dnevnoy Dozor op het programma.

3.5*

Een moeilijke zit. Het deed me gewoon ook niets.

Het niet kennen van het volledige verhaal als niet Amerikaan kan daar mee te maken hebben. Ik kon me niet verliezen in het verhaal, de personages, de regie en het technische aspect. Meestal voel ik we wel voldaan als ik audio/visueel dan nog iets moois voorgeschoteld krijg. Hier wilde ik wat meer zien dan ik te zien kreeg. Het "zoog" me niet de film in. McDormand's spel en haar chemie met het personage van Strathairn is het beste wat deze veel te lange film met een hoop nietszeggende scenes die het verhaal en/of plot niet vooruit hielpen en zeker niet interessant waren. Ik snap Zhao's keuze om de "echte" mensen uit die community te gebruiken, het zijn gewoon geen acteurs en dat is duidelijk te zien. Hun manier van de verhalen vertellen of hun teksten opzeggen voelde ik niet.

Een typische Oscar bait film? Dat is niet aan mij om daar over te oordelen. Ik kon hier in ieder geval niets mee.

Mijn vijfde Hitchcock, en die is me ook zeker goed bevallen. Een stuk luchtiger dan ik gewend ben.

North by Northwest is een lekker luchtige avonturenfilm. Zeker een die wel een herziening waard is, waarin hij nog wat zou kunnen groeien in waardering.

Een fijne whodunit. Het laat je in spanning zitten naar de ontknoping. De film kent natuurlijk enkele memorabele scènes zoals het sproeivliegtuig moment en de spannende ontknoping bij een Amerikaans monument. Het geheel is weer prima in beeld gebracht en de regisseur laat precies zien wat je zou moeten zien. Hij levert dan ook weer perfect werk af. Ik prefereer toch het wat donkere werk zoals Vertigo en Rear Window, waar het af en toe wel wat zwaarder is. De film verslikt zich meerdere malen in de humor. Deze is bedoeld om de spanning wat te breken maar haalt je wat vaak uit de film waardoor het wat moeilijk is om er echt in te blijven. Enkele momenten zijn wel geslaagd. Ook de effecten zien er vandaag de dag wat knullig uit natuurlijk, de technieken van toen laten dat misschien niet echt toe, maar iets beter werk daarin had niet misstaan, ook iets wat ik beter van Alfred gewend ben.

Acteerwerk van Grant mag er zeker zijn, maar de dame in dit verhaal ben ik niet zo van gecharmeerd. Dan heb ik toch liever een Grace Kelly of een Kim Novak. Verder is de cast erg goed bezig en straalt het plezier er van af. Een leuke en meer dan degelijke Hitchcock film.

3.5*

Wow!!

Wat een prachtig staaltje cinema. Geweldig geregisseerd door Tran Anh Hung. Echt zo'n film die je een tijdje moet laten bezinken. Ook lastig om direct weer een andere film na deze op te zetten vanwege de impact die deze film maakt.

Een niet typische Japanse film. En daarin schuilt ook de grote kracht van dit project. Een hele andere kijk op een typisch Japans verhaal. Prachtige cinematografie van Lee Ping Bin. Er worden verbluffende beelden op ons afgevuurd. Beelden die zoveel meer zeggen dan woorden. De film kent Oscar waardige vertolkingen. De acteurs weten je meer dan twee uur compleet mee te slepen door alle emoties die ze doormaken. Erg goed gedaan. Verhaal is erg mooi vormgegeven. Ken het boek verder niet, dus kan daar geen vergelijking trekken. Maar als film is het zeer zeker goed gelukt om de juiste elementen van dit verhaal over te brengen. De muziek van Greenwood maakt het geheel helemaal compleet. Mooi en zeer onheilspellend.

Ik had het niet verwacht maar Noruwei no Mori heeft me compleet weg geblazen. Een mooi voorbeeld van echte "Movie-magic"

Children of the night.

Altijd lastig om een silent met een grote historische waarde te beoordelen. Maar het draait uiteindelijk altijd uit op 1 ding. Of je het kunt waarderen, of niet. Voor mij is het het laatste. Nosferatu wist me nergens te boeien, te imponeren. Geen enkel moment heb ik een ongemakkelijk gevoel gekregen van Graf Orlok. Grootste probleem is dat je door de title cards ontzettend vaak uit de film wordt gehaald. Erg jammer, daar je niet in de flow van de film komt. Ook maakt dat de film toch te lang. Daarnaast helpt het acteerwerk ook niet echt mee om een geloofwaardig iets te creëren. Vaak had ik het idee naar een stel acterende kinderen te kijken die voor school een toneelstuk hebben opgevoerd. Het is natuurlijk iets wat in die tijd in films werd gedaan. Dat theatrale acteerwerk is natuurlijk iets wat in de silent films veel gedaan werd, maar er zijn ook films die bewijzen dat wat subtieler acteerwerk beter werkt.

Af en toe zit er nog een aardig moment in, waarin ik vooral het spel met schaduwen kon waarderen. Verder zit er bar weinig in deze film wat ik kan waarderen.

Na heel wat goede films nu een wat "mindere" Hitchcock.

Hoewel nog steeds goed goed geschoten en af en toe erg vermakelijk. Het is een film die wel erg traag op gang komt en er erg lang over doet om met iets boeiends en spannends te komen. De rest is een inwisselbaar liefdesverhaal waar totaal geen vonken vanaf spatten. Bergman is een prachtig verschijning en een erg goede actrice maar lijkt het hier op de automatische piloot te doen. Grant komt nogal houterig over. Rains doet het wel erg leuk.

Als totaalplaatje verre van boeiend, toch weet Hitch het wel vermakelijk te houden.

Magistrale film.

Een prachtig beeld van eenzaamheid, afstandelijkheid, verveling, liefde, zoeken naar jezelf etc. etc. Je zou nog een tijdje door kunnen gaan met de gevoelens en emoties die La Notte probeert over te brengen. En Antonioni is daar met vlag en wimpel in geslaagd. Maar dat is naast de ijzersterke regie ook te danken aan vooral de drie leads. Wat een geweldige personages zetten zij neer zeg. En wat een prachtig acteerwerk zeg. Mastroianni is een genot om naar te kijken. Maar ook Moreau en Vitti laten vuurwerk in hun acteerwerk zien. Sterkste momenten die precies dat juiste laat zien zijn de scenes waar Moreau alleen door de straten zwerft, de cafe scene, de scenes tussen Vitti, Mastroianni en Moreau en de fantastische slot scenes met de brief . Vooral die laatste reflecteert erg goed de essentie van het geheel. Prachtig om dat aan het eind te laten afspelen.

Het goede verhaal met zoveel verschillende gevoelens en emoties wordt heel erg versterkt door de mooie beelden en het hoogstaande camerawerk. Dat openingsshot is al om van te smullen maar is alleen maar een voorproefje van alles wat we nog krijgen te zien. De gehele film is een aaneenschakeling van prachtige plaatjes en het zwart/wit wordt erg fijn gebruikt. Maar naast de mooie beelden is ook de jazzy soundtrack erg mooi en passend bij de beelden.

La Notte is een meesterwerk waarin alles op een geweldige manier samenkomt en ook samen erg goed werkt. Werkelijk een genot om naar te kijken.

Oh, Mark. I'm terrified Mark!

Smerig, fout en erg vermakelijk. Erg goed is het natuurlijk allemaal niet. Maar de fun factor ligt enorm hoog. Genoeg "blood and guts" en een hoop zombies die er lekker smerig uit zien. Veel van de make-up effecten zien er behoorlijk goed uit. Of het nu bedoelt slecht is of niet, maar Bianchi lijkt hier een parodie te maken op de Italo horror film. Het werkt erg goed.

Dat het budget niet op is gegaan aan goede acteurs is meteen duidelijk. Maar wat ze in Italië wel goed kunnen, is acteurs casten met markante koppen. Neem nu die acteur die dat jochie speelt. Dat hoofd vergeet je niet snel weer.

Een film vol met leuke memorabele scenes. Gelukkig komt de film snel op gang en gebeurt er rondom het zombie aspect erg weinig. Misschien maar goed ook. Verder is de muziek best goed en zorgt Burial Ground voor een hoop vermaak.

Een veel te lang uitgesponnen film, die ik eigenlijk niet heel bijzonder vond worden.

Wat een lange zit, een dikke vijf uur zitten. De jeugdige jaren waren het beste van de film. Helaas wordt het hierna alleen nog maar slechter en langdraderiger. Het kon me na een drie uur helemaal niet meer boeien. Toch ben ik stug door blijven gaan en waren diwe laatste 2 uur de langste uren van m'n leven, het laatste half uur is wel weer erg sterk. Bertolucci trakteert ons wel op hele mooie plaatjes. Het camerawerk is een genot om aan te zien. Acteerwerk was ik wat minder over te spreken, DeNiro doet het erg middelmatig. Ook de rest van de cast deed het niet best, al was het ook nergens echt heel slecht. De jochies waren wel goed bezig. De muziek van Morricone is trouwens weer prachtig.

Novecento is niets meer dan 5 uur mooie plaatjes laten zien en wat expliciete scènes, met een verhaal wat mij niet de gehele (en veels te lange) speelduur kan blijven boeien. Jammer ik had er zoveel van verwacht.

2*

Erg leuk.

Fris, flitsend, virtuoos en vol met spectaculaire illusies en fijne plotwendingen.
Erg leuk gegeven voor een verhaal natuurlijk om mensen waarvan deceptie een dagelijkse bezigheid is te gebruiken om een heist te laten doen. Om daar vervolgens vele mensen in te betrekken en de FBI een onderzoek naar te laten doen. En hier wordt dan ook zeer veel met dat gegeven gedaan. De illusies zijn heerlijk groots in beeld gebracht, en de acteurs verkopen dit ook nog eens goed. Je gaat als kijker al observeren of er ergens iets te bespeuren valt wat de illusie's weggeeft maar ik werd net als het publiek in de film soms behoorlijk op het verkeerde been gezet. Hierdoor blijf je geboeid kijken naar hetgeen wat zich verder gaat ontwikkelen en hoe de ontknoping zou zijn. En die stelt aan de ene kant niet teleur, maar aan de andere kant was het ook leuk geweest als de illusie in stand was gehouden . Verder is dit een film vol leuke wendingen en toffe momenten.

Regie is erg goed. Leterrier maakt er een feestje van samen met zijn crew. De production design is fantastich. De effecten zijn erg leuk. De belichting van het geheel is behoorlijk flashy gebracht. Het camerawerk van Larry Fong en Mitchell Amundsen is helemaal geweldig. Erg knap geschoten. Ook knap werk geleverd in de editing. En de hippe muziek draagt veel bij aan de sfeer de de film wil overbrengen.

Acteerwerk is meer dan degelijk. De cast heeft er duidelijk veel plezier in met als toppunt in de cast Mark Ruffalo. Vind het echt zo'n acteur die ooit nog wel eens een Oscar zou kunnen winnen met het juiste project. Timmert iniedergeval lekker aan de weg. En dacht ik de hele tijd naar Clémence Poésy zat te kijken, blijkt het achteraf Mélanie Laurent te zijn. Eisenberg kan ik moeilijk loskoppelen van Zuckerberg maar doet het hier meer dan aardig. Fisher, Harrelson en Franco zijn erg leuk en veteranen Freeman en Cain mogen het trucje nog eens laten zien.

Heel veel "smoke and mirrors" zorgen voor een erg genietbare film

Nuovomondo is me niet tegengevallen, maar ik vind het nou ook niet echt een superfilm.

De reis naar de "nieuwe wereld" is best mooi om te volgen, maar is af en toe te afstandelijk om echt met de karakters mee te kunnen leven.Daarnaast kon het mij gewoon niet altijd boeien en verslapte mijn aandacht zo af en toe wel.

Aangekomen in het beloofde land wordt het een stuk interessanter om te volgen allemaal.Het geeft een goed beeld wat er gebeurd met de mensen als ze als "buitenlanders" het land van geld, werk ed. inwillen.De manier waarop ze behandelt worden is ronduit belachelijk.Testjes met blokjes doen om te zien of ze geschikt zijn om het land in te mogen.Dit gedeelte en de laatste scène maken het minder boeiende 1e gedeelte wel wat goed, maar voor mijn gevoel kan ik er niet meer aan kwijt dan, 3*