Log

De digitale Chucky, niks baanbrekends en allerminst geloofwaardig met een jonge meid die zowat in haar eentje een kunstmatig intellligente robot maakt. Maar toch een leuk idee en de pop is ook geweldig ontworpen, met de juiste combinatie van zachtheid en griezeligheid. In de tussentijd zien we af en toe de radeloosheid van veel te softe ouders zoals iedereen die tegenwoordig om zich heen vermoedelijk wel herkent. Dat levert ergernis op maar gelukkig ligt de nadruk tegen die tijd op over de top vermaak omdat M3gan dan al snel in de moordlustige modus geraakt. Waarom dat precies is wordt nooit helemaal duidelijkm het wordt vooral gegooid op "tsja ze hebben een rommeltje gemaakt van de AI en er ontbreken protocollen".

De leukste scenes gebeuren eigenlijk voordat M3gan gaat moorden. Het kind krijgt een band met de pop en je ziet toch ook het enorme potentieel van zo iets aangezien ze allebei van de interacties kunnen leren. En dat geeft weer te denken vanwege de nadelen ervan die het kan creeeren: luie en afwezige ouders alsmede een potentieel onvermogen de relatie met zo'n duur stuk speelgoed los te laten.

De lichte horror van deel 1 is ingeruild voor veel meer humoristische vondsten en actie. Zeer vermakelijk en redelijk fraai gedaan voor het merendeel maar ik vond het laatste half uur wel erg uit de bocht vliegen met even hersencel slopende en ongeloofwaardige als bizarre plot twists en uit de mouw geschudde hacks.

Op het einde een heel lekkere remix van Peaches "The Boys Wanna Be Her":
https://www.youtube.com/watch?v=KoyBoXdOPlU&list=RDKoyBoXdOPlU&start_radio=1

Na Companion en de twee M3gans was dit toch duidelijk de mindere omdat de humor van die toch veel leukere films ontbrak en in het laatste gedeelte teveel op lompe gore wordt geleund van het soort waar ik al teveel horrorvarianten heb gezien. De hoofdrolspeelster is wel verbluffend fraai en we worden nog getracteerd op een beetje bloot. Het blijft bij exploitatie vooral dus en de andere spelers zijn niet zo geweldig.

Vermakelijk niemandalletje in de vorm van een slasher met een moderne draai. De hoofdrolspeelster acteert goed. Haar vriend speelt dezelfde dweeb als in The Boys dus je weet al meteen dat er iets niet klopt: hoe kan zo'n mooie meid meteen als een blok voor zo'n onbeduidende jongen vallen? Een aantal aardige plot twistjes die niet extreem verrassend zijn naast soms bizarre en bloederige taferelen alsmede een vleugje humor zorgen voor een onderhoudende anderhalf uur.

Sterk geacteerd en mooie plot opbouw. Het begint al meteen heftig met die pedo.

Het is ook typisch een film die laat zien hoe corrupt ook westerse landen zijn en tot hoe hoog die corruptie gaat, ondanks al dat plechtige gejeremieer over de "rechtsstaat".

Enkel de huurmoordenaar die Jan Decleir speelt lijkt net te onoverwinnelijk omdat zijn geheugenverlies hem weinig nadeel oplevert in de meer gevaarlijke situaties. Maar het verhaal wordt mooi afgewikkeld en blijft ook boeien.

The Memory, de remake, leek niet heel slecht maar maakte toch minder indruk en vond ik niet meer de moeite om nog af te kijken.

Best goed. Hoewel Eastwood zijn bekende kunstje vooral herhaalt is de twist dit keer dat hij een mysterieuze priester is en geen sigaar meer rookt. Het groepje gouddelvers heeft ook meer persoonlijkheid en is wat beter uitgediept dan de settlers die in andere Eastwood westerns beschermd worden door de vreemdeling. Hoewel Megan wel een vervelend kind wordt. Het leven toen was echt eentje van enorm veel risico en je kunt meeleven met hoe lastig het was voor deze pioniers, die niet snel opgeven.

De marshall is een goede villain. Chris Penn is ook goed gecast als rotzak en lijkt hier nog echt sprekend op zijn broer Sean.

De omgeving mag er ook zijn, Colorado dacht ik door de witte bergtoppen en gouddelving maar kennelijk is het opgenomen in Idaho en gedeeltelijk Californie.

De finale biedt niets verrassends maar is goed opgebouwd. Goed tempo ook, heb me geen moment verveeld.

Ongeveer 10 minuten gekeken en het aantal fucks in de dialogen stond al ruim op 100 geloof ik. Vreselijk zwak geschreven dialogen dus en het werd gewoon te storend.

Eastwood speelt wederom een naamloze vreemdeling. Maar ditmaal heeft hij wel een verleden, dat halverwege duidelijk wordt en een sterk onderdeel is van het plot.

Tot die tijd zal de film misschien de wenkbrauwen doen fronsen af en toe, zoals met de ruwe boemspartij in de stal (of verkrachting? zeg het maar). Maar vanaf dat moment gaan de ogen echt open en zie je wat voor toneelstukje door de inwoners van de stad wordt gespeeld. Die terecht compleet rood moet worden geverfd, want de hel, die is het, door de lafheid van deze mensen.

En wie dit erkent als universeel ziet genoeg voorbeelden hiervan in het heden. Zoals Eastwood zegt in de film: of ze willen niks doen, of ze kunnen het niet. Maar iedereen kijkt toe bij een laffe misdaad zonder iets te doen of hulp te vragen.

Extreem geloofwaardig is de film zeker niet, Eastwood schiet natuurlijk sneller dan zijn schaduw en mist nooit wat zijn vijanden natuurlijk wel doen. Verder zijn er slechts nog enkele andere minpuntjes bij de western en dat zijn de muziek (een soort experimentele griezelmuziek waar ik niet helemaal kapot van was, hoewel het volstaat) en de wat mindere finale die het helaas zonder zonlicht moet doen. Verder was Eastwood nog niet heel ervaren als regisseur en kun je gewoon geen Sergio Leone materiaal verwachten. Zeker niet zonder de magistrale Ennio Morricone. Het wordt goedgemaakt door de niet makkelijke boodschap van de film: het kwaad is niet enkel kwaad doen zelf, maar ook het laten gebeuren ervan door enkel toe te kijken.

Let op de bijrol van de dwerg Kenny Baker. Die mocht later in het robotje R2D2 kruipen van Star Wars.

Geen boksfilm maar een dramatische film over een enorm onrecht wat de bokser Rubin Carter aangedaan is vanaf zeer jonge leeftijd. Duidelijk uit een periode toen men nog wel wist hoe een aangrijpende film te maken.

Sterke cast, niet alleen door Denzel Washington maar ook de ondersteunende rollen van oa Deborah Kara Unger en Liev Schreiber. Wat me wat bevreemdde was dat de woonsituatie van die twee met een andere kerel niet toegelicht werd...ze woonden gewoon samen met zijn 3en maar met zo'n mooie meid als Deborah denk je dan...driehoeksverhouding? Maar nee het waren 3 Canadese activisten die voor dezelfde zaak wilde vechten.

De hopeloosheid van Carter's situatie wordt met elke afwijzing van de instanties schrijnender en indringender. Het is ook echt een zaak geweest waarbij je echt niet snapt hoe de rechters zo hebben kunnen slapen. Mijn vertrouwen in de instituties zat al dicht bij het nulpunt en zonk nog verder maar dit is wel de ergste zaak die ik ken vanwege de extreem lange duur van het gevangenschap van Carter.