Opinions

Laat die man astublieft geen volgend Halloweendeel meer maken. De reeks is nu al om zeep geholpen. Rob Zombie moet zijn eigen films maken, wat hij op zich redelijk goed doet, maar geen klassiekers een nieuwe boost geven. Want deze man heeft zo een hardnekkige stijl die enkel in zijn eigen concepten past. Michael Myers is een concept op zijn eigen, een concept waar niet afgeweken van moet worden. Helaas gebeurt dit veel te veel in Rob Zombies remakes.

De film gaf goeie hoop. De eerste 20 minuten zijn van een hoog niveau, spannend en je kan er het pure evil van Michael wel in terugvinden. Natuurlijk zijn de slachtoffer, zoals in zijn eerste remake, bijzonder loom en traag. De verpleegster die gewoon op de grond blijft wachten tot Michael Myers aan haar komt, net alsof ze niet anders wilt dan vermoord worden. Make my day baby, bring it to me, schreeuwde ze! Neen dat laatste is niet waar, maar zo leek het wel. Dat terzijde gelaten kende Halloween 2 best een goede start.

Dat het concept van de moeder meer aan het licht komt is overbodig. Maar ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om zo een langlopende serie nog een nieuwe dimensie te geven, dus waarom niet. Enkel de manier waarop is zo tenenkrommend. Gothic style, een wapperende wit gepoederde toverfeeks op een wit paard? Zoiets komt duidelijk van de hand van Rob Zombie, maar hoort niet in een Halloween film. Hoewel de eerste 20 minuten behoorlijk veel spanning hadden, ben ik dit helaas nergens meer in de film teruggekomen. Waarom niet vraag ik me af? Hier draait Halloween toch om. Heerlijk huiveren en griezelen.

Ook de castleden zijn weer typisch voor een Rob Zombie film. Geen alledaagse personages en geen doorsnee Amerikaanse tieners als je het mij vraagt. Grosso modo is 90 % van de cast trailertrash, inclusief Laurie, Annie en de meeste andere personages. Zo weinig sympatie voor op te brengen. En wat is er gebeurd met Dr. Loomis. De oude Dr. Loomis was respectvol, een man waar je naar opkeek. Deze vervelende uitzuigende luis bracht enkel irritatie op. En dan Michael zelf. Waarom in godsnaam dat masker af doen en waarom juist een Michael Myers kiezen die er als een zwerver uit ziet? Ik kan me herinneren dat Michael Myers in de originele reeks ook af en toe een glimp van zijn gezicht liet zien. Maar dan had hij altijd pekzwart haar met donkere, zelfs zwarte duivelse ogen. Het stoorde toen niet dat je af en toe zijn gezicht zag, hier wordt het te pas en te onpas gedaan. Storend gewoonweg, inclusief al die flashbacks over zijn verleden. Laat een evil persoon toch evil, zonder al die poespas en vervelende storytelling. Want geef nu toe, heeft Rob Zombie nu eigenlijk voor enige extra diepgang gezorgd met al zijn leuterverhaaltjes? Voor mij allesinds niet, enkel de serie compleet verkracht. Die man zijn stijl is gewoonweg te fanatiek en te vreemd om een reeks als Halloween aan te pakken.

De moorden waren wel bruut en dat was te verwachten. Dit is dan samen met die eerste spannende 20 minuten meteen het beste wat over deze film te vertellen valt. Vandaar die 1. Voor de rest een flut, een flop, een blamage en een aanfluiting van jewelste.

Inderdaad, heel leuke film die zijn voorganger overtreft op bijna alle vlakken.

Het is duidelijk dat deze film een mix is tussen Carrie, A nightmare on Elmstreet en The Exorcist. Verscheidene scènes uit deze films zijn zelfs letterlijk overgenomen.

Gelukkig weet "Hello Mary Lou: Prom Night II" aan deze herhalingen nog enkele originele en leuke ideetjes bij te voegen zodat het toch weer allemaal fris en nieuw lijkt.

In de originele Prom Night zat zo goed als geen goor, in deze film zijn de kills al wat gevarieerder en een beetje meer bloederiger. Vooral de wedergeboorte die Onderhond vernoemt is lekker smullen voor de fans die van cheesy en corny films houden.

Voor de rest zullen de scènes met het hobbelpaard en het gymkastje mij bijblijven. Het acteren was voor mij meer dan inorde voor een horrorfilm.

" See you later Alligator"

Film is niet slecht, maar was zeker niet eng, hooguit zeer zelden wat spannend. Kan me weinig scenes herinneren die echt als eng kunnen overkomen om eerlijk te zijn. De film laat je wel nadenken achteraf, het blijft wat naspoken.

Wat me meer intrigeert zijn de mensen die zeggen dat dit de engste film is die ze ooit gezien hebben. Hoe zien ze eruit en wat houdt hen bezig in dit leven? Kijken ze weinig horror? Weinig meegemaakt in het leven of juist veel meegemaakt? Onverwerkte trauma's die terug boven komen? Theatrale persoonlijkheden die "ooh my god" op alles schreeuwen en roepen? Missen ze spanning in eigen leven en komt dan alles wat ze op het witte doek zien 10x krachtiger over dan dat de bedoeling is? Wie zijn die mensen toch die de engheid van deze film zo overhypen? Worden ze betaald hiervoor en hoeveel? Is hun favoriete emoticon het schreeuwend mannetje? ? Doen ze bureaujobs?

Ik wil gezichten zien, zeer intrigerend dit. Hier lig ik meer wakker van, dan van de film zelf. Zou een leuke masterthesis zijn voor een student in opleiding.

Zwakke familie-horror, is duidelijk voor een pre-teen publiek gemaakt. Voor volwassenen is er geen reet aan en zeker niet voor fans van het genre die wel wat meer gewent zijn.

Familie-horrors staan natuurlijk garant voor geen bloed of goor. Dit geeft dan weer het gevolg dat het echt zoeken is naar een gedenkwaardige scène. Deze is er echt niet in The Hollow. Er is zelfs een heel lang stuk waar de moordenaar niet opduikt en de film duurt amper 80 minuten.

Het hele Halloween-verhaaltje is geen ergernis om te volgen, het kijkt tamelijk goed weg. Maar naar het einde toe wordt het te saai voor woorden. De moordenaar zag er ook niet eng uit en deed me wat denken aan de moordenaar uit 'Satan's little helper'. Ook erg zwakke acteerprestaties, alhoewel die Zac Efron-kloon nog wel meeviel. Nogal duffe personen in deze film, ook die zwerver deed me wat denken aan Crazy Ralph uit de Friday the 13th reeks.

Een filmpje dat misschien leuk is om als babysitter met 7 jarigen te kijken, maar totaal geen aanrader. Waarschijnlijk morgen al helemaal vergeten wegens geen enkele memorabele scène.

Saaie brok dit!

Mensen die hier een 0,5 aan geven begrijp ik niet en ik vraag mij überhaupt af of die mensen deze film wel echt gezien hebben.

Dit is zoals Legan zegt een standaard romcom gevuld met leuke momenten. Hij kijkt echt vlot weg. Het wordt nergens echt grappig en de humor is vaak wat stereotiep en soms iets te flauw, maar ik vind het verhaal fantastisch mooi uitgewerkt en het moraal van het verhaal komt mooi tot zijn recht. Neem nu die laatste scène met dat buiten adem zijn, zo voorspelbaar, maar het sluit het verhaal echt mooi af.

Het acteren is inderdaad standaard, maar zeker niet slecht zoals velen beweren. Ook Paris Hilton deed het vrij goed en werd nergens irritant. Het viel me wel op dat Paris Hilton zeker niet zo mooi is als ze zelf beweert. Vond haar nevenpersonage June toch zeker meer uitstraling hebben. Maar de film ligt Paris Hilton wel, de aandacht, het geprijs van de mannelijke bevolking. Ik kan me voorstellen dat ze de rol zonder problemen of al te veel oefenen kon waarmaken.

Jammer dat er maar één scène is in deze film dat me werkelijk zal bijblijven en dat is die met de teennagel. De film heeft bijzonder weinig uitschieters, maar geeft je wel over de ganse lijn een feel-good gevoel. Ook het constane sixties/seventies retro-interieur gaf me een blij gevoel! Netjes allemaal.

Toch wel een film om eens te zien. Er bestaan er betere, maar hij zal je ook zeker niet teleur stellen.