Stapje terug van de eerste helft (of Volume 1). Veel zaken ie grotendeels gevuld met wilde speculatie door pratende hoofden. Uiteraard spreekt dat voor zich, het zijn onopgeloste zaken; echter buiten de feiten in aflevering 2 (bijv.) dat er een vrouw zelfmoord heeft gepleegd in een hotelkamer is er niets bekend. De resterende tijd wordt gevuld met “misschien was ze een spion,” of “misschien was ze een voortvluchtige,” etcetera. Zo ook een aantal andere afleveringen. De laatste was het beste.