Opinions

Recensie Nemesis: Tussen gefiguurzaagde teksten en grommende officieren

Ik ben geen groot fan van Nederlandse producties. Geloofwaardigheid ontbreekt vaak. Dan heb ik het niet over slordige fouten, maar over acteurs die hun teksten uitspreken alsof de letters ter plekke uit triplex worden gefiguurzaagd. De tijd van theatraal acteren ligt grotendeels achter ons sinds het Werkteater de trend zette voor een meer natuurlijke speelstijl. Een serie als Klem bewijst dat het kan: bij ijzersterk acteerwerk neem je plotgaatjes voor lief.

Veel scenarioschrijvers in Nederland hebben weinig verstand van opsporing. Er wordt qua procedures regelmatig een slag in de rondte geslagen. Ik kan dat weten als voormalig scriptadviseur van Endemol. Toch heb ik een poging gewaagd met de serie Nemesis op Disney. Het verhaal van Simon de Waal zit goed in elkaar en de verfilming is prima.

Lies Visschedijk draagt de serie. Ze speelt moeiteloos een slonzige officier van justitie die vooral grommend op haar omgeving reageert. Samen met een FIOD-onderzoeker stuit ze op een complot in de financiële wereld, waar haar hele familie in wordt meegetrokken. Daarna neemt de geloofwaardigheid snel af.

Dat haar ex-man en de vader van haar kind tegelijkertijd de hoofdofficier van justitie én haar baas is, is ongeloofwaardig. Dat geldt ook voor een FIOD-inspecteur die met getrokken wapen een appartement binnenstormt of op de schietbaan haar frustraties wegschiet. Daarnaast is het Functioneel Parket wel betrokken bij de Bijzondere Opsporingsdiensten, maar beslist niet over personele kwesties. En een moordenaar die zijn slachtoffers door Europa achtervolt en moeiteloos weet te vinden? Kom op, zeg!

Enkele randfiguren zijn duidelijk verkeerd gecast. Zij spreken de gevreesde gefiguurzaagde teksten uit en leiden af van het verhaal. De zeventienjarige zoon van het stel schittert op zijn beurt als de onnozele puber, die uit pure oenigheid constant de verkeerde keuzes maakt en zijn ouders in de problemen brengt.Toch blijft de serie het bekijken waard, wat vooral te danken is aan het sterke spel van Lies Visschedijk, Romana Vrede en Peter Blok.