Log

The Lord of the Rings: The Return of the King. Het derde en laatste deel van de trilogie, en wat mij betreft voldoet het volledig aan alle verwachtingen.

Ik heb mij weer uitermate vermaakt. Dit keer heb ik de extended edition gekeken en, zoals ik ook bij de andere delen al zei, is dat absoluut de moeite waard. De speelduur is aan de lange kant, maar je krijgt er enorm veel voor terug. Vragen die je bij de normale versie hebt, worden in de extended edition vaak alsnog beantwoord. Ik raad dan ook zeker aan om deze versie te kijken (te zien op Prime).

In dit slotstuk valt alles op zijn plek: Sauron wordt uiteindelijk verslagen, Aragorn neemt zijn rechtmatige plek als koning in en de hobbits krijgen de eer die ze verdienen. Een prachtig en waardig einde van deze reeks. Voor mij is dit dan ook het beste deel van de trilogie.

Wat ik vooral episch vond, is de verhaallijn van Théoden. Samen met de Rohirrim trekken ze ten strijde om het kwaad uit Middle-Earth te verdrijven. De scène waarin ze aankomen bij Minas Tirith en met hun paardenleger de aanval inzetten, blijft voor mij het meest indrukwekkende moment uit de hele reeks. Vooral de speech van Théoden bezorgt mij elke keer weer kippenvel. Wat deze scène zo sterk maakt, is niet alleen de strijd tussen goed en kwaad, maar vooral het besef dat de Rohirrim eigenlijk een verloren strijd ingaan. Juist dat gebrek aan hoop, gecombineerd met hun vastberadenheid, maakt het zo indrukwekkend. Ze weten dat ze waarschijnlijk zullen sterven, maar kiezen er toch voor om te vechten.

De verhaallijn van Frodo Baggins en Samwise Gamgee sprak mij in dit deel meer aan dan in The Two Towers. Toch blijf ik erbij dat het acteerwerk van Elijah Wood en Sean Astin mij iets minder overtuigt dan dat van andere hoofdpersonages.

Ook complimenten voor het duo Legolas en Gimli. Hun onderlinge dynamiek blijft heerlijk en zorgt voor de nodige humor, wat deze film ook goed kan gebruiken tussen alle zware momenten door.

Daarnaast blijven sommige acteurs mij verrassen, met name Viggo Mortensen. Dit was voor mij jaren geleden de eerste keer dat ik hem zag, en hij heeft sindsdien nog veel sterke films gemaakt, zoals Green Book.

De film raakte mij emotioneel, vooral in de scène waarin de hobbits buigen voor koning Aragorn en hij zegt: “You bow to no one.” Dat blijft een van de mooiste momenten uit de film.

Ook dit deel krijgt van mij 5 sterren. Voor het verhaal, de emotionele impact, de kostuums en de prachtige beelden.

Lord of the rings: The Two Towers. Weer een meesterlijk vervolg na de The Fellowship of the Ring.

Het verhaal speelt zich vrijwel gelijk af na het eerste deel. En dit deel heeft mij wederom erg verast hoe goed het in elkaar zit. Wat ik erg goed vond aan dit deel zijn de gevechten die plaatsvinden, denk hier bijvoorbeeld aan: The last march of the Ents en The Battle of Helm's Deep. Dit word op meesterlijk wijze op scherm gebracht.

Door het goeie kostuumwerk voelt alles realistisch aan. Zoals ik ook al in het eerste deel beschreef zijn het vooral de Ork kostuums die mij het meest blijf verbazen.

Er zijn een paar acteurs die mij erg verassen in de film. Dat zijn: Viggo Mortensen, Ian McKellen, Andy Serkis, Christopher Lee en John Rhys Davies. Elijah Wood en Sean Astin, die Sam en Frodo spelen, zijn essentieel voor het verhaal. Maar of ik dit tot de absolute top van acteerprestaties zou rekenen, daar twijfel ik nog over.

De humor in deze film word gedragen door 3 karakters wat mij erg goed bevalt. Dat zijn natuurlijk Peregrijn Took, Meriadoc Brandebok en Gimly. Wat een prettige chemie tussen de twee boezemvrienden. En Gimli is echt op zijn best als het om humor gaat. Zijn humor komt perfect tot zijn recht, zoals bij de bekende quote: "I cannot jump the distance, you'll have to toss me!"

De muziek blijft ook in dit deel van hoog niveau. het versterkt zowel de emotie als de spanning en sleep je echt mee door het verhaal.

Ook dit deel krijgt van mij vijf sterren. Ik ben een groot fan en dat merk je aan alles.

"Even the smallest person can change the course of the future."

Naar mijn mening is dit de beste trilogie ooit gemaakt. Elk jaar kijk ik hem opnieuw en het blijft me elke keer verbazen hoe goed deze film in elkaar zit.

Het verhaal zit ontzettend sterk in elkaar. Ik heb de extended versie gekeken en daarin is het tempo van de film precies goed. Er wordt veel tijd besteed aan karakterontwikkeling, waardoor de emotionele lading steeds groter word. Je word echt volledig meegenomen in de wereld van Middle-earth. De personages worden stuk voor stuk sterk neergezet. Er zijn een paar die er voor mij uitspringen: Frodo Baggins, Gandalf, Aragorn en natuurkijk Samwise Gamgee.

Wat mij ook elke keer weer opvalt, is hoe goed de kostuums zijn uitgewerkt. Vooral de kostuums van de Orks zijn indrukwekkend. Het ziet er realistische uit en voelt ook echt zo aan. En dat voor een film uit 2001. Als ik eerlijk ben, doen veel recentere films dat een stuk minder goed.

Ook het camerawerk mag niet vergeten worden. Je krijgt prachtige landschappen te zien en verschillende werelden, zoals Mordor en Rivendell, worden schitterend in beeld gebracht.

De muziek is in een film als deze natuurlijk enorm belangrijk, en dat is hier perfect uitgevoerd. De soundtrack versterkt zowel de spanning als de emotie enorm.

Ook de actie is sterk neergezet. Het voel realistisch aan en er is een goede balans tussen actie en verhaal.

De extended versie is naar mijn mening absoluut de moeite waard. Je krijgt meer details te zien die echt iets toevoegen aan het verhaal. De personages worden nog verder uitgediept en alles valt net iets beter op zijn plek.

Conclusie: The Lord of the Rings: The Fellowship of the ring (Extended Edition) is wat mij betreft een meesterwerk. De film weet op elke vlak te overtuigen: van verhaal en personages tot muziek en visuele uitwerking. Dat ik deze film elk jaar opnieuw kijk zegt al genoeg.

Voor mij is er geen enkel twijfel om dit 5 sterren te geven.

Als groot fan van Peaky Blinders viel de film mij behoorlijk tegen. Hoewel het acteerwerk van hoog niveau is — wat je ook mag verwachten van acteurs als Cillian Murphy wist het verhaal mij nauwelijks te boeien.

De film miste de chemie die de serie zo sterk maakte. Waar Peaky Blinders draaide om de dynamiek tussen personages zoals Tommy Shelby en Arthur Shelby, voelde de film een stuk leger door het ontbreken van belangrijke karakters. Daardoor voelde de film niet echt als een Peaky Blinders film, maar meer als een soort therapie sessie voor Tommy Shelby.

Conclusie: geen slechte film, maar totaal niet wat ik ervan gehoopt had dat het zou worden.
3*

Dit is een film waar ik telkens weer van blijf genieten. De scherpe en vaak humoristische dialogen tussen Jack en zijn crew blijven vermakelijk. Voor mij is dit dan ook het beste deel uit de reeks. Niemand anders had deze rol zo overtuigend kunnen neerzetten als Johnny Depp. Hij draagt de film vrijwel in zijn eentje.

4*

Ik ben zelf erg fan van post apocalyptische zombie films, maar vaak stellen ze teleur. Dit komt vooral door een gebrek aan verhaal, dialoog of de CGI.

I Am Legend is voor mij echter een positieve uitzondering. Will Smith acteert sterk en is zeer overtuigend in zijn rol als Robert Neville, de laatste overlevende in New York City na een virusuitbraak. Neville is een gebroken man die moeite heeft om de realiteit te accepteren en zich vastklampt aan de hoop om een vaccin te vinden.

Zijn band met Sam vond ik erg sterk uitgewerkt. Het moment rondom haar einde is oprecht treurig en zorgt ervoor dat Neville er echt alleen voor komt te staan.

De GCI had wat mij betreft wel beter gekund. Het is soms duidelijk te zien dat de zombies computergegenereerd zijn, wat af en toe afbreuk doet aan de beleving. Toch heb ik me daar niet enorm aan gestoord.

Al met al een prima film, maar verwacht geen visuele effecten van het niveau van The Last of Us

3.5*

Zeker een aanrader om te kijken!

Ik moest vooral erg lachen om Jonah Hill. Hij blijft me verrassen met hoe goed hij is in komische rollen. Ook Miles Teller wist me positief te verrassen. Ik word steeds meer fan van hem, mede dankzij zijn rollen in Whiplash en Top Gun: Maverick.

Een leuke film om te kijken.

Dit herinnert me er opnieuw aan waarom een groot deel van de Nederlanders niet goed kan acteren. Thijs Boersma kan zich wat mij betreft beter bij zijn podcast houden. Acteren lijkt niet echt voor hem weggelegd. Er zijn bovendien nog wel een paar anderen die wat mij betreft beter achter de schermen zouden kunnen werken.

Het verhaal is opzich boeiend, maar het had zo veel beter kunnen zijn. Vond het maar vlak met weinig overtuiging van de acteurs.

Matig....

Wat een slechte film. Absoluut bagger.

"Pete Dunham's life taught me that there's a time to stand your ground. His death taught me there's a time to walk away"

Dit blijft in mijn ogen toch wel een parel van de voetbal hooligan films. Naast dat de film over voetbal gaat, draait hij ook om vriendschap, verbroedering en loyaliteit. Je word meegezogen in de ruige wereld van engelse hooligans die alles over hebben voor de club die zij supporten.

Elijah Wood vond ik goed acteren. Ik het begin zie je hem opgroeien van Yank tot een volwaardig lid van GSE. Je ziet zijn verandering in gedrag, maar ook in uiterlijk naarmate de film vordert.

Daarnaast ben ik al lange tijd fan van Charlie Hunnam. Er was wat kritiek op zijn Londense accent, maar persoonlijk heeft mij dat totaal niet gestoord. Ik vond hem juist erg overtuigend in zijn rol als leider van de firm van West Ham United.

Een film die elk voetballiefhebber wel een keer gezien moet hebben.

4*

Deze film kan ik simpelweg niet minder dan vijf sterren geven. Het acteerwerk is fenomenaal, en vooral de chemie tussen Leonardo DiCaprio en Jonah Hill is goud. Hun interacties zijn constant hilarisch. Het resultaat is een bizarre, chaotische en humoristische rollercoaster die van begin tot eind werkt

The Ballad of Buster Scruggs is een film die 6 verhalen verteld. Dit word gedaan door middel van een boek waarbij 6 hoofdstukken worden gepresenteerd. Elk verhaal begint met de eerste bladzijde van het boek. De verhalen zijn niet aan elkaar verbonden, maar hebben wel veel met elkaar gemeen. Zo is elk verhaal een Western en alle hoofdstukken gaan over de dood.

Hier zijn alle zes de verhalen, van best naar slechtst, volgens mij:
1. The Ballad Of Buster Scruggs (een western verhaal met veel humor en goeie dialogen)
2. All Gold Canyon (een goudzoeker die zijn vondsten moet verdedigen)
3. The Gal Who Got Rattled (een liefdesverhaal tussen twee onbekenden die door misverstand niet goed afloopt)
4. Near Algodones (Een bankovervaller die eerst door het oog van de naald kruipt, maar uiteindelijk toch fataal eindigt)
5. The Mortal Remains (gaat over 5 vreemdelingen die een reis nemen naar het hiernamaals)
6. Meal Ticket (gaat over een artiest die zijn compagnon vermoord omdat hij niet meer als nuttig word gezien)

Ik vond niet alle verhalen ook even goed, soms zelf aan de saaie kant. Het is wel vernieuwend hoe het verhaal verteld word. Ook vond ik de muziek leuk die door personages in de film word gezongen.

3* voor een vernieuwde blik op filmografie die ik op deze manier nog niet eerder heb ervaren. Sommige hoofdstukken vond ik 2 sterren waard en andere weer 4 sterren. Daarom lijkt een gemiddelde van drie sterren mij logisch.

Deze film werd mij aangeraden door een collega van mij. Zelf was ik erg benieuwd naar deze film vanwege Nicolas Cage. In mijn optiek toch wel een koning in de filmografie, en omdat hij de laatste jaren minder actief is geweest als acteur.

De film gaat over een ingetogen FBI-agent Lee Harper die op zoek is naar een seriemoordenaar die het gemunt heeft op families. Het personage van Maika Monroe (Lee Harper) lijkt al vroeg in de film een bepaalde connectie te hebben met de gepleegde moorden. Haar handelen voelt vaak instinctief aan, alsof ze over een soort zesde zintuig beschikt. Gaandeweg probeert Lee de moorden op te lossen en ontdekt ze dat de gebeurtenissen steeds meer met haarzelf verbonden lijken te zijn. Ik vond haar bovendien overtuigend in deze rol.

Nicolas Cage is in Longlegs vrijwel onherkenbaar. Met zijn bleke huid en onnatuurlijke gezichtsuitdrukkingen oogt hij fysiek vervreemdend, wat als kijker direct een ongemakkelijk en beklemmend gevoel oproept. Hij vertolkt zijn karakter LongLegs op een manier die als satanistisch en freak beschreven kan worden. Dit was niet zijn beste performance, maar vond het ook zeker niet slecht. Hij blijft boeiend om naar te kijken.

Het einde vond ik wat minder. Ik zocht toch naar een grote plot. Het voelde een beetje abrupt en afstandelijk. Graag zou ik willen dat wij iets meer uitleg kregen over LongLegs zijn motieven. Het word een beetje vaag omschreven in de film. Oke het is duidelijk dat hij de duivel aanbid, maar hoe is dat tot stand gekomen. Het kan best zijn dat ik dat gemist heb.

En nog een kleine anekdote vanuit een horrorperspectief: het is zeker een film die momenten bevat die echt onder je huid kruipen. Het geeft een griezelig en sinister gevoel. De film doet zijn genre echt eer aan. Er zijn vele films die ik zelf griezeliger vond dan Longlegs, maar dit is zeker geen slechte horror.

3 sterren voor het acteerwerk van Nicolas Cage en Maika Monroe, en ook voor het originele verhaal dat ik nog niet eerder in een film heb gezien.