Log

vote posted

Mooie en respectvolle film, die alles goed uitlegt. Hoewel nogal traag en soms langdradig. Hadden denk ik wel wat scènes uit gekund.
En bovendien gek om twee typische Amerikaanse zuiderlingen te laten spelen door Britse acteurs.

Charmant filmpje en vooral een mooie sfeerschets, met name veertig jaar na dato. Het ontbreekt echter wel aan echt memorabele momenten.
Leuk om een jonge Alfred Molina te zien, plus de journalist die ik nog ken uit een bijrol in Fawlty Towers.

vote changed, original voice was 3,5 stars

Deze film opgenomen via TV5 en er gisteren pas achter gekomen dat er Arabisch werd gesproken en er geen Nederlandse ondertiteling beschikbaar was. Dan maar de Franse ondertiteling gebruikt, dat ging mij uiteindelijk prima af. Persoonlijk mijlpaaltje.

Verder een aardig kleinschalig kijkje in de wereld van vier relatief liberale vriendinnen uit Beirut, met een stilering die toch vrij typisch was voor de late jaren '00. De sporadisch ingezette humor is eigenlijk het sterkst aan de film.

Ik wist overigens ook niet dat Labaki de regisseur was van het latere, veelgeprezen Capharnaum (hoewel ik die zelf niet fantastisch vond). De zwaarmoedige sfeer van die film staat toch wel in contrast met de kleine worstelingen uit Caramel.

vote posted

vote posted

Ik had helemaal niet in de gaten dat dit om hetzelfde personage draaide als die uit The Ipcress File. Enfin, een soort Bond dus, maar dan met meer grauwheid en minder flair. Echt heel boeiend wordt het niet, maar degelijk gemaakt is het wel en toch leuk om gezien te hebben, ook qua sfeer. Hamilton wist hier wel raad mee, alsook Caine met zijn tongue in cheek humor.

vote posted

Toch wel een hype rondom deze film en die vind ik eigenlijk misplaatst, zeker als je de vorige films van Safdie kent is dit in hoge mate een herhaling van zetten. Marty Supreme onderscheidt zich vooral door een hoger productiebudget en eerlijk is eerlijk, dat werkt dan ook wel goed. De pingpongscène in Japan bijvoorbeeld.
Bij vlagen ook wel een film die iets te graag dwars of cool wil zijn, een echte topper wordt het niet voor mij.

Behoorlijk atypische documentaire, die mij niet helemaal wist te pakken. Met name het tweede gedeelte van de kent wel een paar prachtige momenten. Overigens was ik niet eerder op de hoogte van de sombere en tragische context aan het einde van Hathaway's leven.