Opinions

Prententieuze bagger.

Een volwassen versie van ‘Strange things’ wordt deze serie genoemd. Ik weet niet wie verantwoordelijk is voor deze kwalificatie: het kijkerspubliek? Of dachten de makers hiermee mee te kunnen liften op het succes van de Amerikaanse serie. Echter de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ‘Dark’ het niet verdiend om in de schaduw van ‘Strange things’ te staan en heeft nog niet het tiende van de kwaliteit van deze serie.

De dialogen van ‘Dark’; zijn zo krom als de spreekwoordelijke hoepel, volgestopt met tegeltjes filosofie; het acteren, vooral van de jonge cast is abominabel slecht; de personages reageren stoïcijns op de gebeurtenissen. Daarnaast lopen er te veel personages in de serie rond, en per aflevering worden er om de haverklap nog een paar meer geïntroduceerd zodat het lang duurt voor je iedereen in relatie met iedereen hebt weten te plaatsen. Zeker als het heden en de jaren tachtig zich per scène met elkaar gaan afwisselen wordt het er niet eenvoudiger op. En er is niet echt een personage waarmee je je kan identificeren. Als dan ook nog eens aflevering 8 van dit tijdreisverhaal bijna geheel in het jaar 1953 afspeelt, kan je weer opnieuw beginnen met het oriënteren van wie wie is, zodat de personages helemaal niet meer uit elkaar zijn te houden.

Mysterie na mysterie staspelt zich op, zonder dat het echt spannend wordt. En als je als scenarioschrijver denkt dat je mensen met teksten als “Het begin is het einde en het einde is het begin” (Aflevering 4) op het puntje van hun stoel denkt de krijgen, wordt je zwaar overbetaald. De ontwikkelingen en gebeurtenissen worden geforceerd gebracht, terwijl de verhaallijn in ‘Strange things’ juist zo mooi organisch verloopt.

Zeer zwak is het gegeven dat veel spannende scènes eindigen met het overeind schrikken van een van de protagonisten die ontwaakt uit een nachtmerrie. Een keer is leuk, maar elke aflevering een keer is toch echt te veel van het goede.

Verder wordt er wat drugs verhandelt en loopt er een vreemde hoteleigenares rond, waardoor je de indruk krijgt dat de makers de serie ‘Twin Peaks’ als voorbeeld hebben genomen, doch ook daar kan ‘Dark’ niet aan tippen. Tot slot regent het zo vaak in het plaatsje Winden, waar dit gebroddel zich allemaal afspeelt, dat je je er zelfs als kijker aan gaat irriteren.

Tot slot ontbreekt het de makers van ‘Dark’ aan elke vorm van visie en dat kan je van ‘Stranger things’ niet zeggen. Het bijkt dat er een tweede seizoen wordt gemaakt. Je moet er toch niet aan denken.

Zeer geslaagde eerste seizoen over het business op 42nd street in New York. De serie geeft een helder beeld over de opbloei van de seksindustrie, met name de opmars van de pornofilms die zich zelf steeds meer vrijheden wisten toe te eigenen, zoals het reguliere bioscooproulement van de homofilm ‘Boys in the sand’(1971) tot aan de première van ‘Deep throat’ (1972). De serie draait hoofdzakelijk om de tweeling Vincent en Frankie Martino (Een zeer sterke dubbelrol van James Franco en de prostituee Candy (Een weergaloze Maggie Gyllenhaal).

Intrigerende eerste aflevering. Ik ben niet bekend met het werk van Atwood, maar volgens mij past het in hetzelfde rijtje als ‘1984’ van George Orwell en ‘Brave new world’ van Aldous Huxley (Waarom is deze laatste nog niet verfilmd?) Deze serie zal on getwijferld bij de christelijke vleugel van onze regering en in de biblebelt goed scoren. Jammer genoeg werd deze eerste aflevering volledig verkloot door een irritante voice-over die men er zo nodig onder moest plakken. Elisabeth Moss weet zich nog niet te meten aan de overwegend laaiende recensies die zij kreeg voor haar rol. Veel meer dan een beetje amechtig voor zich uit staren heeft ze nog niet laten zien. Maar goed, we hebben nog negen afleveringen te gaan.

Dit had best een interessante serie kunnen worden als de heren scenaristen zich meer aan het oorspronkelijke boek hadden gehouden, maar door hun eigen koers te varen schrijven zij zich gaandeweg volledig vast, wat resulteert in een van de belachelijkste seizoen finales ever. Mocht er nog een tweede seizoen komen dan hebben de heren heel wat uit te leggen. Verder voltrekt de serie zich zeer traag en had er hier en daar wel ietrs meer actie c.q spanning in gemogen.

Ondanks het goede spel van hoofrdolspeler Richard Dormer is 'Rellik' toch een middelmatige Engelse politieserie geworden, waarvan de eerste vijf delen om onbegrijpelijke redenen achterstevoren wordt vertelt. De makers hadden beter goed kunnen nadenken voordat ze besloten voor deze om vorm te kiezen, want met de chronologie van de gestolen laptop gaan ze volledig de mist in. 3. De politie vindt de laptop bij de dievegge thuis gevonden. 2 de laptop verbrand op het politiebureau. 1 de laptop wordt bij de psychiater gestolen. Ook klopt de chronologie niet betreft het lichaam van Rebecca Barker. 2 We zien hoe haar man Patrick het lijk aan het verminken is. 1 Het verminkte lichaam van Rebecca wordt gevonden. Als je iets achterstevoren wil vertellen, doe het dan goed. Ach ja, we heten niet allemaal Christopher Nolan.

Prima eerste seizoen met een aantal leuke nieuwe jonge acteurs. Het enige negatieve aan deze serie is de rol van Winona Ryder, die acht afleveringen lang niet verder komt dan het spelen van de hysterische moeder. Lijkt logisch gezien de situatie, maar de regie had haar meer ruimte moeten geven om wat meer nuance in haar spel te kunnen aanbrengen. De serie barst van de verwijzingen naar films uit de jaren tachtig en het werk van Stephen King en ademt de sfeer uit van de films van Steven Spielberg. En dat mag in dit geval als een compliment gezien worden. De seizoen finale aflevering is werkelijk grandioos. De popcorn valt overigens niet aan te slepen.

Na de tweede aflevering heeft dit tweede seizoen de sfeer van het eerste te pakken.

Als moeder Joyce (Winona Ryder) haar kamer volhangt met de tekeningen van ill, doet dat meteen denken aan de kerstlichtjes uit het eerste seizoen. En daarmee vallen de makers een beetje in herhaling.

Interessanter is de verdere uitwerking van het personage Eleven (Millie Bobby Brown), die nu niet alleen als slachtoffer wordt neergezet. Ging in het eerste seizoen de belangrijkste credits naar Brown, dit seizoen is het de jonge Noah Schnapp als Will Byers, die de sterren van de hemel speelt en met veel intense scènes weet te ontroeren. Meest irritante personage is ongetwijfeld Erica Sinclair (Priah Ferguson), het jongere zusje van Lucas.

Uitschieter is de in Amerika totaal niet begrepen zevende aflevering, die zich afspeelt in de krochten van Chicago en waarin het karakter van Eleven en een totaal andere dimensie bij krijgt en zij denkt zich eindelijk thuis voelt bij een groep outcasts (die haar speciale gaven overigens net zo misbruiken als de mensen van het Hawkins lab). Een deel van de kritiek in het thuisland betrof de miserabel slecht acterende Linnea Berthelsen als Kali en daar kan ik mij wel wat bij voorstellen. Toch lijkt deze aflevering mij zeker niet misplaats, omdat Eleven/Jane eindelijk de cruciale keus kan maken om te weten waar zij uiteindelijk werkelijk thuis is.

De serie wordt afgesloten met een knallende seizoenfinale met een heerlijk, en terecht, suikerzoet roze einde.

Op de website Imdb wordt een vierde seizoen al aangekondigd. Ik zou zeggen: Kom maar op.