Opinions

“Doing something great is overrated. Because then people expect that from you all the time. What they don't realize is you're just as screwed up as they are.”

Mare of easttown, speelt zich af in een troosteloze ons kent ons stadje genaamd ‘Easttown’. Een stad vol met grijze personages, waarbij iedereen wel een donker geheim met zich mee draagt.

Ik zie dat er in de comment-sectie toch best veel negativiteit is rondom De serie. Het zou namelijk niet innovatief genoeg zijn, en het zou iets zijn wat we al 100x eerder hebben gezien. Ik ben het daar erg mee oneens. Want bij dit genre is het helemaal niet nodig om het wiel opnieuw uit te vinden. Sterker nog, er zitten best een hoop elementen in, die we nog niet zo vaak voorbij hebben zien komen en die erg goed zijn uitgewerkt.

Sowieso vind ik de hele dynamiek van Mare, met het stadje een erg sterk element. Ook dat er in deze serie bijna iedereen een grijs personage is, maakt dit ook erg sterk. Er zit veel spanning in en erg veel drama. Misschien is de moord en de ontvoering niet eens zo heel intrigerend, maar de hele drama eromheen absoluut wel! Ook biedt de serie puike acteerwerk en met name Kate Winslet tilt dit naar een hoger niveau. Winslet is sowieso een formidabele actrice, maar ook hier excelleert ze weer. Cinematografie en de muziek zit ook zeker wel snor. Ook de vele plottwisten die er in zitten, waren erg goed uitgewerkt en ook pas echt aan het einde heb je het allemaal door.

it just wasn’t their night.

Een van Netflix zijn parels waar veel te vroeg stekker uit is getrokken.

Seizoen 1 is intrigerend en beklijvend. Het is niet perse een thriller serie, want ‘puntje van je stoel’ is hier niet echt aan de orde. Het moet het vooral hebben van de dynamiek en dialogen. Het is een erg interessante dynamiek door serie moordenaars te interviewen en daar een soort van stijl uit te creëren, om nog niet veroordeelde moordenaars te laten bekennen. Het is een ware ‘mindhunt’

Ook is een erg interessante dynamiek, de inzichten van de serie moordenaars zelf. Sommige blijven wel echt hangen, zoals een Ed Kemper, die erg goed vertolkt wordt. Alleen als kritische noot, merk je wel dat de serie erg afhankelijk is van die dynamiek. Zodra de serie een aantal afleveringen zonder een serie moordenaar interview er uit gooit, merk je dat het hier en daar wat traagjes kan zijn.

"We're All Our Own Prisons. We Are Each Our Own Wardens. We Do Our Own Time. Prison Is In Your Mind."

Tja, wat voor cijfer ga je dit seizoen geven, wetende dat er zoveel losse eindjes zijn waar geen conclusie gaat komen.

De serie staat inmiddels al 5 jaar op “hold”. Targets werden niet gehaald voor deze kennelijk, erg dure show. Netflix heeft hier wel vaker een handje van. ‘Mindhunter’ is niet de enige original die erg goed werd ontvangen, maar uiteindelijk nooit tot een conclusie kwam. Zonde, want in dit seizoen zijn er nog zo véél subplots die altijd onbeantwoord blijven.

Om dan maar meteen kritisch te beginnen. Al vanaf S1 volgen we een mysterieus figuur uit Park City Kansas. Die vrijwel altijd, de 1e minuut van de aflevering inleidt. (Iedereen met een beetje kennis van moordzaken, zag al vrij snel dat dat de ‘BTK killer’ betrefte) maar de serie houdt het mysterieus wie het is. Hij lijkt een soort van te fungeren als de ‘climax villain’ die Hold en Tench uiteindelijk zullen treffen. Alleen zullen we dat aspect dus nooit zien.

Ook het personage ‘Wendy Carr’ is niet te bekoren. Een oersaai personage, met een oersaai subplot. Al haar dialoge en scènes skipte ik praktisch gewoon. Het charisma ontbrak en ik vind haar een iets teveel typetje voor een serie als dit.

Als positief punt. Ten opzichte van vorig seizoen. Bevat dit seizoen nog net wat meer thriller en wederom de sterke dialogen, tussen moordenaar en FBI.

Verder was de Manson scene wel echt sterk. Nooit echt mega boeiend persoon gevonden, maar na het kijken van dit ben ik toch best geïntrigeerd. Ook de scène met Kemper was weer ijzersterk. Dat is gewoon iets wat deze serie zo uniek maakt.

Dit is nou echt zo’n verborgen parel. Wat een heerlijke misdaad serie is dit zeg. Hier klopt na mijn mening bijna alles. Het acteerwerk, het verhaal, de muziek en de karakters. Ook dat spelen met tijdlijn, werkte hier ontzettend goed. Erg slim om het WK 2006, als setting voor die tijdslijn te gebruiken. Verder wordt hier enorm sterk, de wanhoop van ouders die in zo’n nachtmerrie zitten - in beeld gebracht. Je voelt écht (mede door het acteerwerk) het verdriet en onmacht wat zij doorgaan.

Het narratief was ook zo enorm sterk. Oprecht, tot het einde bleef het een groot mysterie. Dat, terwijl er wel genoeg gebeurde wat constant het verhaal wel verder bracht.

Het duo Nesbitt en Tchéky Karyo, vond ik echt voortreffelijk. Dat Frans gemixt met Engels, gaf ook enorm veel authenticiteit aan deze serie.

Weer een ijzersterk en intrigerend narratief. Dit 2e seizoen is een stuk grootser dan het eerste. Dit seizoen voelt wat meer aan, als een grote rabbit hole, maar met geen konijn aan het einde van de gang.

Tchéky Karyo is back! Om een zaak, waarover in het eerste seizoen al eens gesproken werd op te lossen. Met een totaal nieuwe cast, heeft dit dus buiten Karyo en zo nu en dan wat hints, niks te maken met seizoen 1.

De meeste mensen zullen dit seizoen beter vinden, maar zelf had ik toch net iets meer met het eerste seizoen. Ik vond dat verhaal, nèt wat intrigerender en mysterieuzer dan dit tweede seizoen. Het acteerwerk van seizoen 1, is ook net wat beter.

Al met al, was dit wel weer een parel en echt enorm balen, dat ze deze reeks nooit hebben doorgezet. Heb hier enorm van genoten in ieder geval!

Een écht puike seizoen was dit. Constante spanning, goed acteerwerk en een sterk verhaal.

Seizoen 2 was ten opzichte van seizoen 1 beetje een tegenvaller. Het zette veel subplots op die in dat seizoen nergens toe leiden, dus was het de vraag of in dit seizoen dan alle remmen los gaan? En ja, in dit seizoen gaan alle remmen los.

De 1e aflevering is nog tamelijk rustig, maar vanaf aflevering 2 zit er een consistente lijn van spanning in. Met als hoogtepunten aflevering 4 (yeee, Potlood, yeee) en de laatste aflevering (toch, Joey?).

Ook weet de serie op de juiste momenten shock value’s te creëren, het voelt in ieder geval niet geforceerd aan. Alhoewel, de laatste aflevering waarbij Joey wordt neergeschoten was niet écht helemaal logisch. Je ziet dat er een downie opgesloten zit en je ziet twee ‘échte’ criminelen vastgebonden zitten. Dan ga je toch niet op de downie schieten? Lijkt mij dan, maar misschien redeneer ik té logisch in die situatie. Maar dat was het enige moment dat het een beetje geforceerd aan voelde.

Het enige wat ik jammer vind is dat de afleveringen relatief kort zijn. Zitten sommige bij van maar 37 minuten. Misschien komt het dat ik Amerikaanse standaarden van één uur ben gewend, maar zie de afleveringen toch graag wat langer.

Ik vond dit seizoen echt uitstekend en het overtreft absoluut seizoen 1 en 2. Kijk alvast erg uit naar het 4e seizoen.


S3 8.8/10

Wat een ontzettend matig seizoen was dit zeg..

Naar het 3e seizoen van MM, had ik hoge verwachtingen van het 4e seizoen. Het had absoluut de potentie om het 3e seizoen te overtreffen, maar ze weten met uitstek, dit het minste seizoen tot nu toe te maken. Wat een prestatie op zich is, Want S3 liet sterk materiaal over om een ijzersterk seizoen 4 te maken.

De eerste twee afleveringen zijn nog oké, maar vanaf aflevering 3 gaat het alleen maar bergafwaarts. In dit seizoen experimenteren ze heel erg met karakter-opbouw afleveringen. Iets wat compleet het tempo uit de serie haalt. Je krijgt een cliffhanger in bijvoorbeeld aflevering 3 en komt pas in aflevering 5 & soms zelfs 3 afleveringen later, erachter hoe het is geëindigd. Met name als je net als ik, de afleveringen wekelijks kijkt werkt dat compleet averechts.

Dan heb je ook nog de onnatuurlijke verstandhoudingen. In de laatste aflevering van S3, zag je dat het personage ‘Potlood’ was gevangen door ‘de Paus’. Vervolgens word er besloten om de twee personages samen te laten werken, wat ontzettend idioot is. De Paus, heeft de zwangere vrouw van Potlood doodgeschoten, vervolgens blaast Potlood, de vrouw van De Paus op. En nu, 4 seizoenen later, besluiten de twee samen te werken, want ze staan ‘quitte’. WHUUT? Zelfs al ben je geen crimineel, zal je als allerlaatste in je leven gaan samenwerken met de man die willens en wetens. Je zwangere vrouw heeft doodgeschoten. Ze proberen die rare verstandhouding nog te rectificeren in een aflevering waar Potlood, even uitlegt wat zijn plan is. Dat plan slaat kant noch wal.. Maar daar houdt het niet bij op. Want er zijn meer wazige verstandhoudingen dit seizoen. Zoals die van Meltem & Adil. relatie voelde ontzettend geforceerd aan. Waarbij de eervolle man Adil, nog in S3 zei: ‘Die shit die wij doen, is voor altijd’. Besluit hij na het leren kennen van een meid van de Turkse maffia, dat die redenering niet helemaal meer opgaat. Hij besluit zelfs zijn goede vriend & collega te verraden voor haar, terwijl hij er in werkelijkheid nooit beter uitgaat komen. vind ik persoonlijk niet echt bij het personage van Adil passen aangezien hij verre van de domste is in de serie. Het had misschien kunnen werken, als de opbouw een stuk beter was geweest.

Dan schakelen we over na de verhaallijnen dit seizoen. Ik ben zelfs nu nog aan het nadenken welke verhaallijnen er eigenlijk allemaal waren. Het was zo chaotisch, dat vrijwel geen enkele mij echt is bijgebleven. Misschien het enige verhaal, wat niet geforceerd aanvoelde en ook opgebouwd is sinds seizoen 2. Is de breuk tussen Paus & Tatta. Dat is het enige verhaallijn, die in S5 eventueel interessant kan zijn. Verder lijdt dit seizoen ook ontzettend aan het matige acteerwerk. Pff, die rechercheur bijvoorbeeld.. Die was mij een partij slecht zeg.. En zo waren er nog wel een paar. Als Pierre Bokma een scène had zag je per direct het contrast verschil. Idem met Nasrdin Dchar, die ook weer goed werk afleverde, maar ook Khaled Alterch die als enige écht het uiterlijk en overtuiging heeft van iemand van de Mocro Maffia. Oh, en Iliass Ojja die ook vrij goed werk afleverde. De rest was allemaal ondermaats dit seizoen.

In dit seizoen ontbrak verder ook écht de rauwheid, die we kennen van voorgaande seizoenen. Sowieso mis ik de rauwheid die er in S1 was, maar in dit seizoen lijkt de bruutheid echt compleet te verdwenen zijn. Het leek soms alsof ik naar een criminele soap serie aan het kijken was. Als ik artikels en boeken lees van de Mocro Maffia, of welke organisatie dan ook. Lees je de meest gruwelijke dingen. Daar is de afgelopen seizoenen écht niks van terug te zien.. En dat doet toch af aan de ervaring en overtuiging van deze serie.

Dit seizoen was voor mij echt een enorme tegenvaller. Tòch heb ik nog wel vertrouwen in S5. Daar valt zeker nog iets van te maken, zolang ze nu maar stoppen met die ‘karakter-opbouw’ afleveringen.

”Zie je niet, dat deze game alleen maar ellende met zich meebrengt?!”

Naar een matig tot zwak, seizoen 4. Had ik niet al te hoge verwachtingen van deze serie meer. Het komt weinig voor, dat een zwak seizoen wordt opgevolgd door misschien wel, het beste seizoen.

De spanning en tempo is hoog dit seizoen! Een nog hoger tempo dan S3, met een aantal conclusies die je niet zag aankomen. Aflevering 4, is toch wel een aflevering, die de geschiedenis boeken van Nederlandse films/series in kan gaan. Oprecht, een fenomenale aflevering!

De verhaallijnen zijn duidelijk, geen “out of nowhere” momenten. Nee, alle verhaallijnen kwamen goed samen dit seizoen. Er was hier een duidelijk doel zichtbaar. Ook hebben de afleveringen een langere speelduur in het algemeen. Geen afleveringen van maar 39 min meer.

Het enige waar ik toch af en toe moeite mee heb, zijn de dialogen en het acteerwerk. Ik weet dat scherpe dialogen schrijven een kunst an sich is, maar dit is af en toe wel écht te matig. Het acteerwerk, blijft toch altijd wel weer een dingetje. Al vanaf S1, blijf ik dit elke review aanhalen en het is iets, dat ook dit seizoen weer opvalt. Emotie en overtuiging in het acteerwerk, ontbreekt helaas bij vele.

Tòch wil ik toelichten, dat Achmed Akkabi, mij verraste dit seizoen. Hij was oprecht sterk dit seizoen, zeker zijn beste seizoen!

Wel even eendikke rip, voor alle teamgenoten van “Team Potlood/Romano. Wederom, dit seizoen verloren… Potlood, vond ik bij uitstek wel het sterkste karakter, die ook het beste was uitgewerkt. Helaas, ook hij exit… Sterk vertolkt, door Nasrdin Dchar.

Zo, dat was dat. Het einde, fini, antahaa.

Ik heb gemengde gevoelens bij dit laatste seizoen en de serie in het algemeen. Het contrast van de serie - is ook beduidend veranderd na het 3e seizoen. Waarbij 1 t/m 3 - vooral meer gebaseerd waren op fictief realisme. Ging het vanaf S4, soms zelfs een beetje over the top - voor onze begrippen. Ik kan beide aspecten wel waarderen, maar toch vond ik de reeks beduidend beter in de eerste 3 seizoenen, met seizoen 3 als hoogtepunt van deze reeks. Ook wisten de eerste 3 seizoenen - vaak goed af te sluiten, met een sterke laatste aflevering. Terwijl, de laatste 2 - constant faalde op dat gebied. Want ook hier, heb ik erg gemengde gevoelens bij deze laatste aflevering.

Maar goed, eerst dit seizoen. Dit seizoen heeft een boel sterke momenten, maar wordt ook afgewisseld met een paar vrij zwakke momenten - die het niveau wel omlaag halen. De een na laatste aflevering was wel weer een hoogtepunt in deze serie, juist daarom had ik hoge verwachtingen van de laatste aflevering. Alhoewel ik ook twijfels had. Er waren nog een boel losse eindjes en ik kon me ook niet voorstellen - dat al die losse eindjes - een goed einde zouden krijgen. Er zitten ook wat slordigheden in, wat resulteert in onlogische uitkomsten, die enorm geforceerd aanvoelen of afgeraffeld. En dat is jammer, want ooit was deze serie daar namelijk wel vrij consequent in.

Maar, toch heb ik genoten van deze serie en keek er elk jaar na uit om - karakters als Potlood, Adil, Tonano en Tatta op de buis te zien. De serie heeft echt een paar sterke narratieve gehad en bracht soms zeker een on-Nederlands niveau (in positieve zin).