Opinions

So, time heals all wounds i guess?

It wasn’t time that did it…

De eerste succesvolle game, naar film adaptatie ooit. Enige tijd, leek dat concept vervloekt te zijn, maar dan nu is die vloek toch verbroken.

Allereerst, enorm veel respect naar Neil Druckmann. Voor het creëren, van zo’n ijzersterk verhaal. Blijft toch wel verbazingwekkend, hoe iemand van zijn schrijverskaliber. Gewoon nog in de gamewereld werkt en nog niet naar Hollywood is verkast.

Goed, nu over de serie. De serie trapte ijzersterk af. De aanpassing van ‘Spores’ na ‘Fungus’ was geniaal. Verder, bleven aflevering 1 & 2, erg trouw aan het begin van de game. De paar misstappen, begonnen vanaf aflevering 3. Het verhaal van Bill & Frank, was zeker erg mooi. Alleen was dit zeker niet de beste keuze. Ik vond het verhaal van Bill in de game, tòch een stuk beter en ik vond Bill daar ook een sterker personage dan hier. Hierdoor is één aflevering volledig gewijd aan twee personages, die niet zo’n grote rol hadden in de game.

Het hoogte punt van de serie, is dan toch aflevering 5 “Endure and Survive”. Een emotionele aflevering, die de juiste dosis spanning en actie bevatten. Ondanks kort, waren Henry & Sam, erg memorabele personages. Wat ze in de game ook waren. Een prima, maar wel vrij spontane aanpassing. Was dat Sam, hier ineens doof is? Vrij random, maar werkte wel prima.

Ondanks sterk, was de meest tegenvallende aflevering. Dan tòch de laatste. Sowieso is het een erg korte aflevering, van maar 43 min. Iets wat ik sowieso in zijn geheel vrij tegenvallend vond. De meeste afleveringen, waren namelijk relatief kort. Alleen de laatste aflevering, wist niet helemaal te slagen op de emotionele rollercoaster dat de game bevatten. In de serie gaat Joel, een soort van beast mode. In een rap tempo door het ziekenhuis heen, zonder enige tegenwerking eigenlijk. Die scène, was eigenlijk in no-time voorbij. Iets, waarbij ik toch wel meer spanning had verwacht.

Al met al, een geweldig seizoen en zeker een must see.

Het eerste seizoen had ik weinig moeite met Bella Ramsey als Ellie. Bella is een talentvolle actrice en dat compenseerde in s1 voldoende om me niet te irriteren aan haar als Ellie.

Maar mijn god, dat is dit seizoen totaal veranderd. Sowieso was ik altijd in de veronderstelling dat iemand anders Ellie zou spelen in S2 gezien de timejump en de genadeloze verandering van Ellie in die tijd. Toch wilde ik het een een kans geven en oh, boy… Hier kon het me alles behalve bekoren… Bella lijkt wel een autist met het asperge in dit seizoen. Totaal niet overtuigend als oudere Ellie en onuitstaanbaar irritant. 0,0 sympathie en dat terwijl Ellie in part ll ondanks haar verandering in de game nog steeds veel sympathie opwekt. Ook de dynamiek tussen haar en Dina was ijzersterk in de game. Daar is hier niks van terug te zien…

Dit seizoen is een teleurstelling en niet om aan te gluren als je het bronmateriaal 60x hebt gespeeld zoals ik.

Kaitlyn Denver, die ironisch genoeg eigenlijk de volwassen Ellie had moeten spelen, is nog wel interessant als Abby en overtuigend.

Well, that’s the difference between me and you Jack.

You’re a man of science and i’m a man of faith

Zo, nooit gedacht dat ik ooit nog eens zou beginnen aan Lost. Een serie dat alweer stamt uit 2004 en als baanbrekend word aanschouwt. Vooral dat laatste heeft altijd mijn interesse gewekt. Dus daarom toch maar eens aangewaaid en bij deze een recensie van seizoen 1.

De pilot aflevering is sterk. Het laat gelijk zien waar deze serie zijn kracht vandaan haalt. Namelijk, ‘mysterie’. Je krijgt veel vragen en gedoseerde antwoorden, wat je vooral doet blijven kluisteren. De serie heeft véél afleveringen per seizoen. Iets wat we vandaag dag niet meer zien. Wat we ook vrijwel niet meer zien, is een speelduur van maar 45 min. Thank god, want 25 afleveringen van 50 tot 60 min zou echt te veel van het goede zijn.

Een ander heel sterk aspect, is dat per aflevering er elke keer een ander personage centraal staat voor een flashback in hun leven voor de crash. Na mijn mening heeft elk personage best wel een intrigerend verhaal, dus wat dat betreft puik schrijfwerk. Het nadeel blijft verder wel, dat met zoveel personages er ook best veel matige tot niet boeiende personages in zitten. Ondanks dat hun flashback verhaal sterk was, is hun personage verder niet overtuigend. De enige personages die ik sterk vind zijn: Sawyer, Locke, Jin, Kate, Jack. De rest vind ik verder niet zo heel overtuigend.

Van de 25 afleveringen zitten geen slechte afleveringen tussen, maar ook geen “wow” aflevering. Nergens ben ik echt van mijn stoel geblazen en vond de laatste aflevering eigenlijk ook niet echt geweldig.