Opinions

”Dreams didn’t make us kings

Dragons did”

House of the Dragon, is een afstammeling van jarenlang top-notch televisie. Een prequel, als het ware.

Ben daar nooit heel happig op, aangezien je dan altijd weet hoe het eindigt. Maar dit is wel een uitzondering.

Fire & Blood, is een voorbode voor wederom hoogstaande TV. Heerlijk politieke geneuzel, intriges en drama. Iets wat toch echt alleen R.R. Martin, zo goed kan brengen. De eerste aflevering geeft al meteen een sterke introductie op de prominente personages. En wederom, zijn het grijze personages. Ieder heeft zijn gebreken en niemand is écht een ‘good-guy’.

Het geen wat ik wat minder vond, is dat de serie vooral écht een politiek schaakspel is en niet meer dan dat. Waarbij je bij GoT, nog af en toe afwisselde met battles of veldslagen, komt dat hier niet aan te pas. Daemon vs de piraten, was het enige gevecht wat we in heel dit seizoen hebben gezien. Was na mijn mening ook meteen een hoogtepunt. Meer dan dat ik was er niet en dat was jammer.

Verder wil ik nog uitlichten dat Paddy Considine als ‘King Viserys’ het wel echt gekillt heeft. Enorm sterke prestatie.

Veel hofdrama en vooral veel schaken op eigen helft. Ik denk dat dat, seizoen 2 in een notendop is.

Seizoen 1 was ook veel schaken, maar dan op andermans helft. Daardoor zat in S1 wat meer tempo dan in dit seizoen. Dit seizoen leek eigenlijk vanaf aflevering 3, al af te stevenen op een opzet stuk naar seizoen 3. Ook zijn er bewust twee afleveringen minder gemaakt en daardoor voelde ik de bui al hangen wat betreft het opzet aspect.

Dit betekent overigens niet, dat het seizoen slecht was. Helemaal niet zelfs, maar er waren wel wat verhaallijnen die allemaal net wat tè lang duurde. “Uhuh” ‘Daemon’. Het is nog steeds, fenomenaal schrijfwerk, maar in seizoen 1 zat wel meer het niveau van Game of Thrones.

Over Game of Thrones gesproken. Dit seizoen, maak je wel meer kennis met de andere huizen en zie je ook meer buiten het kasteel. Heerlijk om Winterfell met de bijbehorende theme song weer te horen. Ook Lannister theme song maakte weer zijn rentree.

Waar ik House of the Dragon wel vind onderscheiden in GoT, is het acteerwerk. Considine, D’Arcy, Smith, Cooke, Glynn-Carney en Ifans, tillen deze serie wel tot een hoger niveau.

Door de laatste aflevering verwacht ik overigens wel een knaller van een eerste aflevering in S3. Helaas is dat momenteel nog zeker, 1,5 jaar wachten…

Het feit dat op MM, S2 op dit moment een hoger gemiddelde heeft dan S3, is allerminst opmerkelijk…

Ik herken weinig van de kritieken die hier worden geuit. Dit seizoen is beduidend beter dan de vorige. Het vorige seizoen was een groot opzetstuk zonder dat een plotlijn werd afgewerkt in tegenstelling tot dit seizoen. Neemt overigens niet weg dat de hebzucht van HBO, door hier 4 seizoenen i.p.v. 3 seizoenen te maken . Je de effect daarvan nog goed merkt in de verhaallijnen. Deze serie had absoluut het momentum van GoT bereikt, als het de oorspronkelijke 3 seizoen had aangehouden. Ook belachelijk, dat er nu weer twee jaar gewacht mag worden tot de conclusie van deze serie…

De eerste twee afleveringen van dit seizoen zijn buitengewoon sterk en nemen Game of Thrones’esque vormen aan. De afleveringen daarna blijven nog steeds van een zodanig niveau, maar het tempo gaat wel omlaag. De laatste twee afleveringen, gooien het tempo weer omhoog en de laatste aflevering geeft ons weer een heerlijke veldslag.

Emma D’Arcy geeft dit seizoen een ijzersterke performance, dit zal vast door de rest ook niet onopgemerkt zijn gebleven en zal wel een Emmy in de wachtslepen.

Dit seizoen kon mij absoluut bekoren en kan me dan ook niet vinden in de kritieken van “kostuumdrama” of “soap opera” en voor iedereen die de parallellen, tussen Rhaenyra en Danaerys niet vind passen. Dit is letterlijk in GoT al geteased en buiten dat, is deze “mad queen” turn, na mijn inziens goed en organisch uitgewerkt. Ze heeft heel lang de filosofie van haar vader willen aanhouden, maar na de zoveelste tegenslag breekt ze.