Opinions

Op momenten een beetje te geforceerd en het had voor mij ook een nog donkerder randje mogen hebben, maar Morfydd Clark is echt ijzersterk als jongedame die langzaam de grip op het leven verliest. Heel benieuwd wat Rose Glass nog meer in petto heeft want dit smaakt wel echt naar meer, mooie shots om naar te kijken en de soundtrack is perfect. Het einde van de film zal ik de komende week overigens niet vergeten.

Kan veel hebben en toch al veel gezien maar hier trek ik toch de streep, het is een film gelukt! Godallemachtig wat een smerigheid zonder enige vorm van verhaal.. Zet me ook bepaald niet aan het denken zoals ik hierboven lees, wellicht wat een smeerpijp deze regisseur moet zijn.

Verwachtte niet veel verhaal naar eerst The Holy Mountain te hebben gezien, maar deze combineerde dat perfect met surrealisme. Net wanneer je denkt waar zit ik naar te kijken, het is overigens prachtig, trekt Jodorowsky je terug in het verhaal met geweld en rare gebeurtennissen. Een verhaal dat me bij het einde ademloos achterliet..

Kwam er niet helemaal goed in, de manier van filmen en het geluid kan ik wel weer heel erg waarderen maar op de een of andere manier pakte hij me niet..

Zeer deprimerende film ook met de volle focus op de hoofdrolspeler, wat voor mij persoonlijk wel wat minder had gemogen. Ook zijn doel was me een beetje vreemd, op zoek naar menselijkheid wat er natuurlijk totaal niet meer is, maar misschien was dat juist de boodschap.

Warmerdam daar mag Nederland trots op zijn, wat een geweldige ideeën heeft deze man over film! Bij iedere film zit je gewoon iedere scène in het geniale brein van hem, je weet nooit wat je kan verwachten. Wat mij betreft de beste regisseur ooit van Nederland.

De mengelmoes van comedy en thriller + het gortdroge acteren van Warmerdam zelf, die het overigens geweldig doet als vader die wel wat genotsmiddelen lust op z’n tijd, is echt van begin tot eind smullen. Prachtige setting ook waar Warmerdam ook goed gebruik van maakt in de film.

Ik rook een joint, gebruik wat coke en jij eet muesli.

Hoe Gaspar Noé hier in 1 minuut zoveel spanning creëert voor de rest van de film is echt waanzinnig en pakt je per direct bij de strot. Voor mij Taxi Driver 2.0, wat een acteerwerk van Philippe Nahon! Eigenlijk wel leuk om deze als laatste te zien want de stijl is later duidelijk geëvalueerd naar een nog hoger niveau.

Lang stonden Lock Stock & Snatch op nummer 1 & 2 als favoriete Engelse gangsterfilm, alleen had deze van Glazer gemist. Wellicht nog een keer bekijken om hem als definitieve nummer 1 uit te roepen maar hij komt al aardig in de buurt. Geweldig samenspel van Ray Winstone en Ben Kingsley waar het plezier vanaf spat. Regelmatig krom gelegen om deze twee terwijl het toch zeker niet zo grappig is allemaal. Topper!

Eerste Bergman en die is zeer goed bevallen, de middeleeuwen in zwart/wit maken een iconische setting voor een verhaal over leven en dood. Had hem persoonlijk wat moeilijker verwacht maar het was allemaal prima te volgen, dan is Tarkovsky andere koek. Een aparte mix van humor, drama, levensvragen, zo nu en dan een klein vleugje horror, en een fan-tas-tische rol van Bengt Ekerot als de personificatie van de dood.

Lekker vlot filmpje van Fatih Akin, blinkt eigenlijk nergens in uit maar door de realistische stijl en toch zeker wel regelmatig een flinke glimlach keek het zeer lekker weg. Het leven van een mislukt restaurant eigenaar met een hernia die het liefste bij z’n vrouwtje is in Shanghai, en nogal wat randzaken daaromheen. Fijne soundtrack ook wel die sommige scènes net wat beter maken.

Sektes, verlaten snelweg, veel gore, en wat slechte acteurs maar dat neem ik voor lief met deze ingredienten. Beetje in de stijl van the Void, prima horror!

De Joker maar dan realistisch, Ben Whishaw is waanzinnig.

Goed psychologisch drama met een prima Haley Bennett in de hoofdrol, helaas blijft het allemaal net wat te netjes en lief om er echt een donker gebeuren van te maken, wat bij dit soort films toch wel nodig is. Deed me wat denken aan The Swerve, die dat net wat beter doet allemaal.

Sterk drama met idem acteerwerk van Azura Skye, een film over hoe diep je kan gaan in het leven.

Ik miste zelf een beetje de motivatie om zo depressief te worden waardoor ik niet helemaal meegenomen werd in de persoonlijke ellende, maar overtuigend geacteerd was het zeker.

Speciale vermelding voor Mark Korven, deze man begrijpt hoe je een soundtrack maakt.