Een prachtige ontroerende film die een goed inzicht geeft hoe een psychose er uit kan zien. Als patiënt weet ik hoe het is om zoiets door te maken. De film laat voelen hoe het is om gek te zijn. Dat is heel akelig en tragisch om te ervaren hoe een normaal huisje-boompje-beestje leven, buiten eigen schuld om, uit je handen glipt. Feitelijk kloppen er een aantal dingen niet, maar de goed opgeroepen sfeer maakt alles goed. De scene in het restaurant is heel geloofwaardig hoe de verwarde Curtis de mensen toespreekt en niemand iets durft te zeggen of doen. Mensen met een psychische stoornis zijn vaak beangstigend, maar zelden gewelddadig. De rol van zijn vrouw laat zien hoe hij toch deels in de werkelijkheid kan terugkeren door haar duidelijke opstelling. Het einde is inderdaad nogal abrupt, van mij had de film nog 2 uur langer mogen duren om te laten zien dat ook herstel mogelijk is bij schizofrenie. Voor wie meer wil weten over psychoses en schizofrenie is er de patiëntenvereniging Anoiksis. Daar schrijf ik ook een column over herstel: Zo gek nog niet | ANOIKSIS Vereniging