Opinions

Heftig en bizar onderwerp. Echter verwachtte ik door de plotomschrijving dat deze documentaire (iets van) duidelijkheid zou verschaffen over de in diezelfde plotomschrijving gestelde vragen, maar dat gebeurde eigenlijk niet.

Toen er eindelijk iets van een antwoord op het waarom leek te komen na het onderzoeken van haar telefoon, werd het geluid weggedraaid. Tja...

Zelden zo'n langzame en saaie film gezien. Het "getuigen in een onderzoek tegen hem" behelsde één gesprekje op het politiebureau (waarin ze uiteindelijk ook niet eens getuigde) en voor de rest was het alleen maar opvulling en treurwilgerij. Geen verdieping, geen opheldering, niets.

Gisteren op Netflix gezien, en eigenlijk alles was bagger.

Het verhaal was bagger, de acteerprestaties waren bagger, de ondertiteling was bagger (was te verwachten op Netflix), de VFX kan ik niet eens onder woorden brengen.

Ik wist dat dit een slechte film was, en meestal kan ik de humor van pulp-/cultfilms wel inzien (oude Seagal-films scoren bijvoorbeeld hoog), maar dit was gewoon niet leuk meer. Op een gegeven moment maar gaan seeken.

Zijn de vervolgdelen beter of kan ik deze serie maar beter vergeten?

0/10

Ik had deze klassieker nog nooit gezien, dus de kans met de speciale vertoning deze avond gegrepen om hem dan toch eens - en gelijk in de bios - te zien. Ik hou normaal niet zo van oudere films (mijn 'verlangen' qua verhaal en montage zijn natuurlijk door alle hedendaagse films compleet veranderd), maar ik wilde hem toch een kans geven.

Helaas bleek mijn voorgevoel toch enigszins uit te komen. Je merkte wel dat het een oudje was.
Het verhaal kwam moeizaam op gang en stelde in de kern niet heel veel voor. Aanvankelijk vond ik het jammer dat ze de 25 minuten korter durende Europese versie vertoonden (je wilt toch liever het origineel zien), maar achteraf gezien konden er nog wel 25 minuten af; de vaart mocht er in het begin en in het middenstuk wel iets meer in. Pas in het laatste halfuur werd het echt leuk.
Er zaten ook wat scènes in die misschien het doordraaien wel aandikten, maar eigenlijk nergens op sloegen - of ik moet iets van symboliek gemist hebben (bijvoorbeeld dat Weendy iemand in een onesie in een kamer zag).
De soundtrack dan... erg oubollig en vaak veel te aanwezig. Alsof ze geforceerd iets dat niet eng was, eng wilden laten lijken. Dat lukte helaas niet; het leek zo juist overdreven.

Waren er dan geen pluspunten? Jawel, hoor. De cinematografie was erg goed, vooral voor de tijd. Ook het acteerwerk van Jack was erg overtuigend. Dat van Ween-dy trouwens niet, die kon de halve film alleen maar janken. Oh, toch weer een minpunt. Nog een pluspunt zou zijn dat ik ondanks alles over de hele linie de sfeer toch wel goed vond - het was leuk om te zien hoe Jack steeds verder doordraaide, en je wilde toch weten hoe het afliep.

Slechte ondertiteling trouwens onder deze versie vanavond. Mijn hoofd explodeerde zowat door de grote hoeveelheden uitroeptekens. Ook werden normale zinnen vaak over drie ondertitels verspreid; de ondertitelaar werd blijkbaar per titel betaald.

Al met al blijven er toch niet heel veel pluspunten over. Voor de tijd en objectief gezien was het misschien goed, maar in mijn persoonlijke oordeel kom ik helaas niet hoger dan een 5,5/10. De film bevat zeker goede ingrediënten, maar zou wel een nieuw likje verf kunnen gebruiken. Waarschijnlijk kom ik met een modernere soundtrack al twee punten hoger uit.

Ik ben geen horrorliefhebber, dus echt een objectief oordeel voor dat genre kan ik niet vellen; ik ging erin met de gedachte dat het een sciencefiction-thriller was.
Ik moet zeggen dat deze film toch wel erg onder m'n huid ging zitten. Buitenaardse verborgen boodschappen signalen, apparaten die opeens aan gaan, de montage met schrikeffecten, flitsen en screechende geluiden... voor een horrorliefhebber misschien niets voorstellend, maar bij mij gierde de spanning wel door m'n lichaam.
Helaas ging alles op het einde weer door the drain, toen bleek dat het weer een mislukt experiment van de hoofdpersoon zelf was, met geïmplanteerde terroriserende microchips en dat soort onzin. Een gemiste kans; het had iets veel originelers kunnen zijn.
Beelden zagen er nog wel oké uit en de soundtrack vond ik niet storend (deed me soms denken aan Ex Machina). Acteerwerk was wel ondermaats en je gaf inderdaad niks om de personages.

Al met al beetje net-niet dus. 5/10.

Deze film begon erg goed; de spanning zat er gelijk goed in en die explosie zag ik niet aankomen. Ook de rit naar en van Juárez was erg spannend. Daarna zakte het wel een beetje in. Zoals eerder benoemd verplaatsten de spotlights zich inderdaad van Macer naar dier collega's/concullega's. Tegen het einde, net voordat het te langdradig begon te worden, werd de spanning weer wat opgevoerd, met de prachtig gefilmde tunnelscènes en harteloze, meedogenloze acties.

De cinematografie was ook mij zeer positief opgevallen. Wat was alles prachtig in beeld gebracht. Ook de soundtrack van de mij onbekende Jóhann Jóhannsson was zeer goed. Prima ondertiteling dit keer ook.

7/10

Toch wel erg braafjes hoor.

De film speelt erg in op de emoties van de kijker, wat best lukt, en wat Joel Kinnaman verrassend goed overbrengt.

Mooie beelden ook. Haarscherp, mooie kleuren. Wel rare haperende beelden af en toe; special effects op de verkeerde framerate gerenderd?

Voor de rest is het toch wel mager. Zeer lange opbouw, die wel realistisch is, maar niet echt bevredigende geweldsclimax. Slechts een paar echt goede kills.

Ondanks wat ik eerder zei, weet DFW het toch te presteren om in een film met amper dialogen meerdere taalfouten in de ondertiteling te krijgen. "Bendegeweld" is één woord. Het taalgevoel van de kijker wordt een bende geweld aangedaan, dat wel. Onnodige uitroeptekens ook weer. Benieuwd of ik het nog mag meemaken dat ze eindelijk eens een keer professionals inhuren.

"Hoi CoBo, we willen een standaard romantische film maken, je weet wel; meisje moet kiezen tussen twee jongens."
- "Sorry, het thema is dit jaar cyber/internet."
"Oh, dan verzinnen we er wel wat omheen. Ideeën, team?"
- "Laptops! Terminals! Bliepjes! IP-adressen! Bitcoins! Silk road, met wat pillen, ontvoeringen en afrekeningen!"
"Doen we!"

Zo moet het gegaan zijn bij de plannen voor deze film. Ik kreeg echt de indruk dat het gewoon een doorsnee romantische film was met wat Silk Road-gerelateerde gebeurtenissen eromheen om het enigszins spannender en interessanter te maken, hetgeen helaas jammerlijk is mislukt. Ik kan me niet voorstellen dat de ware gebeurtenissen zo zijn gegaan. Alles blijft verder ook zo oppervlakkig.

Een grote tegenvaller dus.
De acteurs leken er ook niet echt zin in te hebben, vooral "Raymond" wekte de indruk dat hij het de dagen voor de draaidagen laat had gemaakt en brak op de set rondliep.
Kritische techneuten kunnen deze film ook beter links laten liggen: daar waar in Mr. Robot nog enigszins wordt gepoogd het geloofwaardig over te laten komen, worden hier alle grenzen overschreden. Veel geluidseffecten, IP-adressen als 455.30.452.10 enzovoort.

Zijn er dan geen positieve dingen? Jawel, hoor. De beelden zien er zeer mooi uit en de soundtrack kan op sommige plaatsen sterk uit de hoek komen. Ook zat er nog een geinig plottwistje in.
Maar verder zal deze film me niet lang blijven heugen, en is het afwachten wat de volgende Telefilms brengen.

5/10

Een film met een dertien-in-een-dozijn verhaal waarbij iemand met anderen een project wil opzetten dat dan wel/niet/wel/niet/wel lukt, maar dat verder in geen enkel opzicht vernieuwend is. Geen komisch randje, geen plotwendingen, cinematografisch niets bijzonders, etc.

Van het acteerwerk moest de film het ook niet hebben, maar de cast blijkt grotendeels uit de daadwerkelijke personen te bestaan. En aangezien het over toneel gaat, krijg je dus eerder toneelschoolacteerwerk dan overtuigende emoties.

Vervelen deed het toch ook weer niet, dus een zware onvoldoende wil ik niet geven.

In NYC gezien. Je kunt in Amerikaanse bioscopen een hele contraption krijgen om ondertiteling voor doven en slechthorenden mee te kunnen lezen; een soort telefoon met Subcatch op een flexibele statief. (Ik had de vertoning met open ondertiteling gemist.) Werkte als een zonnetje. Wel soms aanpoten om het bij te houden als er snel gepraat werd.

Lekkere gore, maar verder gebeurt er maar weinig. Na een paar goeie kills zakt de boel in en is het gewoon saai.

Over the top vind ik doorgaans niet erg, maar dan moet het wel nog een beetje vermaken.

Rommelige ondertiteling die soms veel te snel ging en soms al vóór het uitspreken verdween. En taalfouten als "jou clubje" die met eindredactie wel zouden zijn ondervangen.

Heerlijke film waar ik me van begin tot eind mee heb vermaakt (ja, het kan!).

De grimmige sfeer zat er aan het begin al goed in. Regelmatig erg spannend - mede dankzij de goede soundtrack/montage - en de schrikeffecten waren precies goed gebalanceerd. Ik had eigenlijk niet verwacht dat er zo veel dooien zouden vallen na het zien van de trailer, dus dat was een leuke verrassing.
Leuke (jongeren)humor af en toe, ook in de details (bijv. Patience dat openstond op de computer van de commissaris), en de muziek was - mijns inziens - prima in orde, evenals de beelden zelf. Waarschijnlijk val ik precies onder de doelgroep waarvoor deze film is gemaakt.

Ook mij was het niet gelukt om te raden wie de "stalker" was. Steeds werden er hints gegeven die dan toch niet leken te kloppen. Uiteindelijk kon het niet anders, maar ze hebben het wel goed verborgen weten te houden. Petje af, hoor. Het einde was een beetje overbodig, maar het was tenminste geen cheesy happy end.

Ik heb me totaal niet gestoord aan de lengte. Je merkte wel dat ze de tijd namen, maar het werd eigenlijk nooit saai.

Je moet deze film natuurlijk niet heel serieus gaan nemen (ja, het acteerwerk verdient geen Oscars en het verhaal slaat eigenlijk nergens op), en waarschijnlijk is de doelgroep flink afgekaderd, maar als je daar doorheen kunt kijken en verder van dit soort films houdt, kun je je er zeker mee vermaken. Ik vond het in ieder geval het geld van mijn bioscoopticket meer dan waard.

8,5/10

Vette film.

Goede "rush" doorheen de hele film, waardoor de spanning er goed in zat. Wat ik helemaal vet vond was de manier van de montage, met die knipperde beelden en geluiden (Iemand tips voor andere films met dit soort effecten?). Naast de acteurs deed ook de soundtrack van BT het goed.

Wat ik jammer vond is dat het hele verhaal geleidelijk aan al bekend werd. Ik zat echt te wachten op een plottwist tegen het einde (bijvoorbeeld dat Clancy het zelf was, hoewel voorspelbaar), maar die bleef uit. Dat Clancy zijn dochtertje zelf had "geholpen" had ik ook al verwacht.

En eOne, ontsla die FRED & ERIC KARREMAN (sic) nou eens. "Ik wordt gepromoveerd", "met hun", "Ik las je brief"... kom op nou. Net zoals bij Regression ging het ook hier weer helemaal nergens over.

Ergo: Ik heb me geen minuut verveeld, maar het kon nóg beter.

8/10

Ook nog even meegepikt.

Echt een storm in een glas water, om deze film, zo achteraf bezien.

Ik vond het een dertien-in-een-dozijn "break out"-/reddingsfilm, alleen dan niet met "de dochter van de stoere protagonist" maar met kinderen.

Dat is natuurlijk zeer treurig, maar geen excuus om een verder dun en onorigineel verhaal over 135 minuten uit te smeren. Bij gebrek aan inhoud werd er om de zoveel tijd maar weer koorgezang ingestart met zielige beelden.

Het gedeelte met de rebellen deed me aan de film Plane denken. Daar was dat toch veel boeiender neergezet.

Qua acteerwerk viel vooral Bill Camp in positieve zin op.

Ondertiteling: DFW dus weer bol van de spatiefouten en uitroeptekens. Gelukkig wel een rustige spotting dit keer.

Tl;dr: hartverscheurende realiteit, maar als speelfilm niet echt geslaagd.

Wauw.

Ik dacht dat dit een low-budget horror-gorefilm zou zijn, maar ik was heel positief verrast, hoe luguber dat ook misschien klinkt.

De eerste 30 à 45 minuten waren best rustig. Het begon bijna langdradig te worden. De humor die er tot dan toe in zat kon me wel zeker bekoren.

Maar toen... Er ging inderdaad een knop om en de film kwam in een stroomversnelling. Er gebeurden veel schokkende dingen - waarbij ik soms met mijn handen voor mijn mond "wtf" schreeuwend voor de tv zat, maar... ik... genoot ervan. Niet op "die" manier natuurlijk, maar gewoon hoe het door de film gebracht werd: de heerlijk duistere sfeer, de zwarte humor, de spanning, het acteerwerk, de kleurenfilters, de flashbacks, de fantástische rauwe/distorted elektronische soundtrack... het was gewoon perfect in balans en tilde alles naar een hoger niveau. Deze film durfde; deed wat met me, en zorgde ervoor dat ik vol ongeloof met m'n mond open op het puntje van m'n stoel bleef zitten. Zoiets schokkends, maar dan op zo'n manier dat het gewoon technisch "goed" was, had ik nog niet eerder gezien.

Het gedeelte met flashbacks en het terugkijken vond ik ook subliem gedaan. Hoe Miloš zelf in ongeloof terugkijkt naar wat er allemaal is gebeurd - geweldig. Om uiteindelijk tot een grande finale te komen. Met nog een laatste snoeiharde electrotrack toen het beeld op zwart ging; perfect.

Deze film is een kunstwerk: hoe je zúlke inhoud toch zó goed kunt brengen.

9/10

Een thriller was het zeker niet, maar des te meer een mooi drama, die vooral gedragen wordt door het fantastische acteerwerk. Matt Damon was niet Matt Damon die een rol speelde; hij was gewoon écht Bill Baker. Ook de rest van de film voelde allemaal heel natuurlijk aan, alleen de dochter wat minder.

Het verhaal en script stelde waren verder niet erg origineel, maar dat kon de pret niet drukken. Ondanks de lange speelduur heb ik me niet verveeld. Er wordt genoeg de tijd genomen om banden op te bouwen en een goede sfeer neer te zetten. Aan de paar 'woke'-elementen waarover in vorige recensies wordt gesproken heb ik me niet gestoord. Dan zou je Antebellum, Lovecraft Country of Watchmen (de serie) eens moeten kijken als je dit al erg vindt...

Qua ondertiteling heeft WW Entertainment voor deze film een keer niet hun vaste koekenbakkers-duo ingezet maar een professioneel ondertitelbedrijf. En dat was goed te merken; ik heb me er geen moment aan gestoord. Hou dit vast!

De trailer vond ik nogal cringe, maar ik vond MasterMovies grappig en ik had vanmiddag wat time to kill, dus toch maar gegaan.

Daar ben ik blij om, want ik heb me enorm vermaakt met deze film. Goede grappen, ook tussen de regels door, op de achtergrond, easter eggs (rookvrouw bijvoorbeeld) enzovoort. Ook de acteurs leken er zichtbaar plezier in te hebben. Zeker Ruben van der Meer was perfect voor zijn rol.

Een goed jaar voor komedies, dit. Voor The Naked Gun en deze is het een tijd geleden dat ik zo hard heb moeten lachen om een film.

De humor zal vast niet voor iedereen zijn, maar ben je opgegroeid met MasterMovies en vond je dat grappig, gaat dit dan vooral zien!

Best goed.

Door de lage score op IMDb en het type release had ik lage verwachtingen. Het is duidelijk een low-budgetfilm, maar ik was toch enigszins verrast. De film weet een spannende sfeer neer te zetten en deze min of meer te behouden. Er zat een paar schrikeffecten in, maar voor de rest leek het meer op een thriller; het genre waar ik meer van houd. Klein plottwistje op het eind deed het goed. Ook de muziek was wel goed; voornamelijk het orgellied toen de credits begonnen.

Een meesterwerk kun je het natuurlijk absoluut niet noemen, maar ik heb me geen moment verveeld. Ze hebben met de weinige middelen die ze hadden toch een sfeervolle prent neergezet.

7,5/10