Opinions

Best een aardig filmpje hoor. Serieus moet je het allemaal niet nemen, dat bevestigt de scene met de wolven. Het is één groot bombast; rampje hier, rampje daar, rampje overal. Maar de special effects zijn om van te smullen, NY dat overstroomt wordt... Voor de rest valt het acteerwerk best nog mee, alleen de verhaallijn van de moeder mocht van mij weggelaten worden. Oninteressant en staat garant voor (zoals in bijna elke film tegenwoordig) overbodig veel sentimentele crap. The Day After Tomorrow is een leuk avondvullend filmpje maar meer ook niet. 3.0*

Na afloop kon ik alleen maar concluderen dat deze film me compleet verrast heeft. Ik had dan ook een totaal ander iets verwacht. De film begint sterk, je leert Paul Kersey 'kennen', die eerste luttele minuten dienen slechts als introductie voor de grote metamorfose later in de film. De verkrachting van zijn dochter, de slagen aan zijn vrouw worden op een brute maar realistische manier getoond aan de kijker. Ondanks ik A Clockwork Orange gezien heb blijf ik redelijk verbaasd dat ze deze scene op zo'n manier laten tonen aan de kijker. Ik weet dan ook helemaal niets over de jaren '70, als ik het hierin fout heb vergeef me dan.. Na de grote gebeurtenis zakt de film een beetje in elkaar. Het houterige acteerwerk van Charles Bronson zorgt voor een deuk in de film, hij lijkt er niet mee te zitten dat zijn vrouw vermoord is en zijn dochter verkracht. De film trekt maar niet op gang en na een tijdje is het toch volop genieten. Bronson herpakt zich meesterlijk, de metamorfose die hij ondergaat komt heel geloofwaardig over. Van liefhebbende vader tot Wreker. Ook in zijn daden uit zich dat, of eerder in het opzoeken daarvan. Wat mij ook verrast heeft is dat de 'echte' schuldigen buiten schot blijven zodat er na afloop alleen maar verliezers zijn. De straten van New York stralen een zekere charme uit, de constante dreiging is volop aanwezig. Zeer eng, even zelfs verschoten toen Kersey een steegje passeerde waar plots iemand een sigaret opsteekt. Het einde is fenomenaal, stopt abrupt maar laat je toch verlangen naar de volgende delen. 3.5*

Walgelijk en overbodig vervolg. Personages zijn bijlange niet meer zo interessant als in het voorgaande deel, daar doel ik dan vooral op Sarah en Juno, zijn die 'Crawlers' niet zo angstaanjagend meer en is (helaas) de soundtrack van het fantastische The Descent hier volop aanwezig. Toch nog pluspunten kunnen vinden, het duo Sarah en Juno was hilarisch net zoals ieder ander personage nu ik er zo over nadenk. Het komische einde maakt het dan toch nog een 'beetje' goed. Nu op naar The Descent: Part 3 waar blijkt dat Sarah en Juno helemaal niet dood zijn. En Holly ook niet! 0.5*

Zeer leuke, grappige en af en toe toch enge horrorfilm. De film moet het natuurlijk niet hebben van zijn enge momenten want zelden zijn er zulke momenten te bespeuren. Sommigen vinden dat spijtig, ik niet. De film moet het hebben van de spanning, komische elementen en de personages. Ieder personage heeft wel iets interessants waardoor je ook extra 'meeleeft' als hij er tussenuit gaat.. De goede soundtrack bevordert dit gevoel alleen maar. 4.0* voor dit uitstekend vrijdagavond filmpje.

Duel is tot nog toe Spielberg's beste. Het zijn niet de talloze confrontaties die daarvoor zorgen maar de constante dreiging door heel de film. Van de eerste tot de laatste minuut zit je vastgekluisterd te kijken naar dit bloedstollende tafereel. Na een x-aantal minuten verliest de film wel wat vaart, daarom dat ik het niet oneens kan zijn met de stelling van Halcyon. Desondanks blijft dit een fenomenale rit. Zowel de film als mijn kijkervaring waren een dolle rit van jewelste. Het is dan ook spijtig dat deze Duel in de schaduw moet staan van Spielberg's latere films. Want Duel overtreft ze met klasse. Yeyo, ik sta bij je in het krijt.