Opinions

Een spinoff van Bridgerton, die om de koningin lijkt te draaien. Ik ging er aanvankelijk van uit dat Bridgerton een soort fantasie over het verleden was, maar de koningin blijkt gebaseerd te zijn op koningin Charlotte, de echtgenote van koning George III. Het plot is eigenlijk niet veel anders dan het plot van de twee Bridgerton seizoenen: twee karakters zijn tot elkaar aangetrokken, maar de echte connectie komt pas als ze erin slagen de psychologische muren te slopen, die ze zelf vanwege hun verleden opgeworpen hebben. Niet erg verrassend dus. Maar goed, het is allemaal fraai vormgegeven en de hoofdpersone is behoorlijk snedig, wat ook redelijk vermakelijk is. 2,5*.

Voor de tweede keer gezien, en deze kijkbeurt was niet minder dan de eerste.

Ik heb zelf geschaakt, al ben ik nooit echt goed geweest en veel analyses van partijen gaan ver boven mijn pet, maar toch vind ik het erg mooi dat het schaken op deze manier zo onder de aandacht wordt gebracht. De keuze voor een vrouwelijke hoofdrol zal hopelijk ook voor meer animo onder vrouwen en meisjes zorgen; op mijn schaakclub waar ik vroeger lid van was, was er slechts één vrouw. De serie moedigt louter aan, ook gezien dat de meeste opponenten erg galant zijn als ze verliezen van de hoofdpersone. Iets dat bepaald niet realistisch is.

Ik heb deze serie eerst gezien met mijn vriendin en later met mijn ouders, die allen nog minder van het spel begrijpen dan ik. Maar de serie heeft voor iedereen wel wat, zoals de kledingstijl of de oude auto's. Niettemin is de presentatie zo dat je niet zelf schaak hoeft te spelen of te begrijpen om de spanning te voelen. Toch is er heel veel aandacht aan details, zoals het indrukken van de schaakklok met dezelfde hand als waarmee je zet. Oud-wereldkampioen en wellicht de grootste schaker ooit Garry Kasparov was een adviseur voor de serie en blijkbaar heeft men goed naar zijn advies geluisterd.

Maar er zijn veel meer subtiele details. De hoofdpersone wordt bespot door haar klasgenotes omdat ze niet dezelfde schoenen heeft. Later wanneer ze geldt heeft, zien we haar op dezelfde schoenen rondlopen. We hebben niet gezien dat ze ze gekocht heeft, het wordt niet breed uitgesmeerd, maar het is een leuk detail. Of de kledingkeuze, zoals de outfit die ze helemaal op het einde aanheeft: gekleed als het schaakstuk de witte dame.

Wat aardig is aan het plot is dat het verwachtingen creëert, maar dan iets anders doet. Ik was ervan overtuigd dat de adoptiemoeder haar uit zou zuigen, maar ze bleken juist een erg sterke band te krijgen. Ik verwachtte dat ze compleet in de put terecht zou komen door alle alcohol en pillen, ze weet er juist vanaf te komen. Iemand verzuchtte op internet: eindelijk eens een serie waarin een meisje niet misbruikt wordt. Je verwacht het zo vaak, dat het ineens verfrissend is als het eens niet zo dramatisch uitpakt.

Verder fraai gefilmd en gestileerd, het enige dat jammer is, is dat de serie maar 7 afleveringen heeft. 4,5*.