Opinions

Hoge verwachtingen vooraf, maar die zijn niet echt ingelost. De verschillende verhaallijnen zijn zo chaotisch en onsamenhangend,dat de rode lijn verloren gaat. Die rode lijn tracht de regisseur met flashbacks te verduidelijken, maar die flashbacks worden vooraf niet 'aangekondigd' waardoor pas later blijkt dat die er ineens tussenzitten. Daarnaast worden er vaak scenes getoond die zomaar uit de lucht lijken te vallen en in mijn ogen niets aan het verhaal toevoegen (bijv. de botsing tussende autohandelaar en een man, met het meningsverschil tot gevolg). Bovendien wordt de zwijgzaamheid van Yoshitaka Nishi na enige tijd irritant. Waar Kinji Fukasaku met Batoru rowaiaru nog verrassend uit de hoek komt, is dat bij Hana-Bi in mijn ogen niet het geval. Er had meer ingezeten.

Interessant concept wat de nodige controverse heeft opgeroepen in de VS. Er zit veel meer in het vat dan je bij voorbaat zou denken. De overgang van een onschuldige date naar een psychologische machtsuitoefening is grandioos. Je kunt inderdaad vraagtekens zetten bij de manier waarop een 14-jarig meisje zoiets aanpakt en of ze überhaupt daartoe in staat is, toch wordt de geflipte tiener sterk gespeeld door Page (al blijven er ietwat ongeloofwaardige elementen aanwezig, zoals het moment waarop ze zich telefonisch voordoet als rechercheur). Achteraf blijkt pas wat voor nauwkeurige voorbereiding achter haar actie schuilgaat. Ze had bijvoorbeeld haar medische encyclopedie al bij zich toen ze elkaar ontmoetten in het café, evenals de testikels van een (vermoedelijk) dier. De castratiescene is echt fantastisch opgebouwd, en de overtuiging waarmee 'Hayley' die uitvoert is angstaanjagend. Toch gek, je krijgt gaandeweg zelfs medelijden met pedofiel Jeff na alle ellende die hij moet doorstaan. Ik had op het einde eerder verwacht dat hij niet zou springen, dat zou denk ik wat meer in het verhaal passen. Desondanks een psychologische thriller van formaat.

Ik sluit me aan bij Leo1954. Mooi drama over de vier afgeleden broers en Gunther (inclusief indrukwekkende 'Duitse' matjes). En ow wat een neergelaten sfeer hangt er dan in zo'n dorpje (en van dat soort dorpjes zijn er vele in Belgie). Hier en daar komte de Vlaamse humor om de hoek kijken en dat is een verademing vergeleken met de voorspelbare en flauwe humor die in Nederlandse films veelal de boventoon voert. Mooi vond ik de Tour de France met bier, verzonnen door Breejer, die op dag 12 (!) na de beklimming van de Mont Ventoux moet 'afstappen'. Misschien herkennen sommige mensen uit Brabant het concept aangezien daar regelmatig een Biero d'Italia georganiseerd wordt (zij het wat minder extreem)

Nederlandse ondertiteling kun je inderdaad gebruiken, maar hier en daar worden met de vertaling wel enkele fraaie linguïstische subtiliteiten misgelopen.