Een film maken waarin de hoofdrolspeler geen enkel woord zegt lijkt bij voorbaat een onmogelijke opgave, maar Kim-Ki Duk slaagt daar glansrijk in. Juist het gebrek aan woorden, zegt zoveel (zoals hierboven terecht is opgemerkt). Prachtig, rustiek verfilmd. Dit geeft maar weer aan dat Asian Cinema vaak onlosmakelijk verbonden is met originaliteit.