Opinions

Mooi commentaar en aanvulling op de vorige twee. Plaza heeft een knappe, intelligente en door velen weer eens totaal onbegrepen invalshoek gekozen.

Begint dus net als de andere Recs met handicam shots, deze keer op een landgoed waar verschillende familieleden een bruiloft vastleggen. Gewoon de typische registratie van zo'n gebeurtenis. De neef van de bruidegom komt op 'n gegeven moment de persoon tegen die de professionele opnames maakt, met een stabilizer en allerlei geavanceerde mogelijkheden. POV switcht alvast even naar die camera, met inderdaad een professionelere look. Alsof je een geraffineerde speelfilm kijkt. Die professionele vent komt daarna ook vaak even tussendoor in beeld, opscheppend over z'n filmische kunsten en hoe hij er iets van wil maken in lijn met enkele grote filmmakers (!). De hel breekt los middels een prima link met de eerste twee films: de jolige oom is dierenarts en net voordat hij naar de bruiloft kwam gebeten door een hond die werd binnengebracht. Dus dan weet je het wel.

De neef sluit zichzelf op in de keuken van het complex met nog wat familieleden en andere aanwezigen. Iemand vraagt hem waarom hij eigenlijk alles aan het filmen is. Hij antwoordt dat ie vindt dat iedereen het recht heeft om te weten wat er precies gebeurt, waarmee hij dus precies herhaalt wat Angela roept in deel 1. Precies op dit moment, waarin een regelrechte link wordt gelegd met de eerste Rec, slaan zowel de wijze van vastlegging als de toon van de film helemaal om. De camera wordt uit zijn handen gemept en middels een slimme cut gaan we naar de professionele look, inclusief muziek en filters etc (!). Je moet een beetje beeldtaal kunnen lezen maar de film maakt dus duidelijk genoeg dat er vanuit de POV van de professenionele filmmaker wordt verder gegaan, zoals die de boel graag wil vastleggen. Je ziet hem zelf wel in beeld verschijnen, maar zeer belangrijk detail is dat je 'm niet ziet met z'n camera. Bovendien: iedereen begint zich opeens als een lachwekkend horror/actie stereotype te gedragen. Men neemt domme beslissingen en de film begint meer overeenkomsten te vertonen met iets als Planet Terror dan de realistische insteek van het eerste deel van de film (en dus ook de eerste twee Recs). Bijzonder tof uitgewerkt dus, vooral omdat het ook gewoon een erg leuke slasher wordt met enkele zeer komische momenten. Veel kenmerkende gebeurtenissen uit de eerste twee films komen weer langs, maar ditmaal dus in een melige horrorslasher setting.

Tegen het einde blijkt het landgoed te zijn afgezet, net als het appartement uit de eerste Recs. Maar ook daar doet Plaza iets boeiends mee. In deze film is het niet zozeer een quarantaine, maar meer de metaforische afbakening van de filmset waar de gebeurtenissen zich op afspelen. Zodra men daar buiten treedt wordt er door de personen die zich daar al buiten begaven, weer logisch en rationeel gehandeld. De twee overlevende horrorcliche's botsen met de realiteit.

Boeiend en vermakelijk filmpje dus, door het contemplatief filmmaken er in te verweven op zo'n slimme manier en daarmee de eerste Recs te becommentarieren.

Zonder naar de symboliek te zoeken en in te zien wat het aandeel is van elke scène in het grote geheel, is 2001: A Space Odyssey een film die nogal saai aandoet. Maar dat is dan echter een persoonlijk gebrek, waar de film niet voor verantwoordelijk is. Het tempo heeft namelijk als doel om de kijker de tijd te geven om na te denken over wat er gebeurt. Je hebt dus geen extra achtergrondinformatie nodig om 2001 te "snappen", slechts je volle verstand en hooguit wat meer kijkbeurten.

5 sterren

Meest bijzondere van 25t Hour vind ik nog wel dat je baalt wanneer ie eindigt, terwijl de speelduur toch dik twee uur is. Heerlijke sfeer, personages en situaties. Komt nog wel op 4,5 sterren uit na herziening schat ik.

Gezien in het vliegtuig vanaf Turkije naar Nederland. Het verhaal kwam vrij uitgekauwd over en hing voor het grootste deel van clichés aan elkaar, maar de film had ook wel weer een bepaalde charme door de leuke typetjes.

2 sterren