Opinions

Been there, done that. Dat is voor mij de beste conclusie wat het verhaal betreft. Slechte soldaten die werken voor een niets-ontziend multinational (of multiplanetal ), buitenaardse wezens die er precies als mensen uitzien behalve wat triviale veranderingen, levend in een samenlevingsvorm die ook heel menselijk is, die een taal spreken die via stembanden door de lucht.... pff, en dan gewoon het verhaal van 'Dances with wolves' daaroverheen geplakt. weinig fantasievol wat mij betreft.

Maar ik begrijp ook wel dat het verhaal zo begrijpelijker wordt, wij zijn tenslotte mensen. En het zag er fantastisch uit. Dus ik heb me geen moment verveeld. Maar veel stof tot nadenken zat er voor mij niet in. En dat vind ik toch ook wel fijn voor na de film... Vandaar niet meer dan 3,5 ster.

Heel mooi hoe die verhalen op een subtiele manier met elkaar in aanraking zijn, maar samen een contrastrijke film oplevert. Dit is een van mijn favoriete films.

Deze film zag ik voor het eerst in de bios, en leverde toen veel stof tot nadenken en napraten op. Heel fijn absurd.

Deze film in de Sneak Preview gezien, zonder verwachtingen dus... Hij viel me een beetje tegen. Het verhaal vind ik matig. Je ziet alles al heel ver van te voren aankomen, interessante punten worden niet uitgewerkt en de karakters zijn bijna karikaturaal: het mooie meisje, de lieve kinderen die heel eerlijk kunnen zijn, de nietnuttige broer die toch ook heel veel voor elkaar kan krijgen met zijn alcoholistische vrienden, de stoere soldaat die gek wordt in de oorlog.

Waarom wordt die video bijvoorbeeld vernietigd? Het zou pas echt interessant zijn om te zien wat er zou gebeuren als de video zou opduiken?

Waarom wordt er niet beter gefocussed op het gekworden van Sam?

Matige film. En dan is het ook nog een remake... En als dit de algemene opinie over Afganistan moet gaan vormen, denk ik dat de materie wel wat minder zwart-wit had mogen worden weergegeven...

Toch wel leuk, al verwachtte ik er niet veel van. Ik vind de films van Sacha Baron vooral leuk, als hij zich begeeft in omgevingen waar men hem heel serieus neemt. Ali G (de serie) was werkelijk geniaal naar mijn smaak.

Ik vond het in deze film een beetje te krampachting.

Het einde is wel verassend. Dat die sterren meewerken getuigd van een goed gevoel voor zelfspot!

Dit was een onverwacht mooie film. Ik verwachte een hele zware film, maar dat was helemaal niet zo. Het is juist een rustige, warme film, waar je geïnspireerd door raakt om je eigen leven nog eens goed te overdenken.

Deze film zet me op een verfrissende manier aan het denken over de maatschappij waarin we leven, waarvan we vaak de nadelen en verschikkingen niet eens meer zien.

Ik moet er door deze film wel bij na gaan denken of ik niet te gemakkelijk mijn principes aan de kant zet, en ze beschouw als een theoretisch ideaal, terwijl de werkelijke wereld nou eenmaal om consessies vraagt. Het is heerlijk om de brute kracht te zien waarmee deze film laat zien hoe je als mens zelf zou kunnen vertrouwen op je denkkracht en je eigen wereld vormen, in plaats van berustend achteruit zittend te accepteren dat de wereld nou eenmaal is zoals hij is.

Want, zoals in de film Noam Chomsky word aangehaald:

Het charmante aan Captain Fantastic is dat het op een fantastische, fantasierijke manier laat zien dat het best anders kan, dat er betere manieren denkbaar zijn dan het leven dat onze consumptiemaatschappij ons oplegt. Dat je met je lichaam en geest in balans kunt leven zonder dat je je aandacht, dromen en ziel moet verkopen aan de bedrijven met commerciële doelen groei-visies die het geraamte van onze wereld lijken te zijn geworden.

Of is dit leven toch echt onmogelijk, onmenselijk, slechts een droom? Is de levenswijze van de familie in deze film, waarin lichaam en geest tot grote bloei lijken te komen, in werkelijkheid niet te realiseren? Is het zelfs kindermishandeling om je kinderen zo afzijdig te houden van de slechte kanten van de moderne wereld?

De film stelt de vraag, en zet de kijker aan het denken: hoever kun je gaan in het doorvoeren van je principes? Het is bijvoorbeeld charmant om te zien waar het toe leidt als je het principe ‘lieg nooit’ als ouder naar je kind consequent toepast. Het zet je aan het denken: zouden we allemaal niet te gemakkelijk aannemen dat liegen nou eenmaal nodig is, zeker om kinderen te beschermen voor een waarheid die ze nog niet aankunnen? Of ontnemen we ze daardoor juist een mogelijkheid om voor zichzelf een plaats binnen die waarheid te vinden?

Een heerlijke, grappige, prikkelende film.

Een visuele traktatie was dit op een sprookje dat qua inhoud wat mij betreft niet heel bijzonder is. Uitwerking en muziek wel!

Heel herkenbaar voor iemand die op een middelbare school heeft gewerkt.

Jammer dat er behalve herkenning niet veel gebeurd in de film. Weinig ontwikkeling. Vriendin in slaap. Ik toch wel geboeid tot het einde...

Een film met een sterk verhaal, en heel spannend. Niet voor niets kreeg deze film de prijs voor beste script in Cannes. Net als in de Iraanse film "A Seperation" (waarom krijgen buitenlandse films in Nederlandse bioscopen altijd een Engelse en geen Nederlandse naam?!), wordt de spanning knap opgebouwd, voelen de personages heel echt aan, en werd ik tot het einde toe meegesleept in het zich uitvouwende verhaal van de aanranding en de mogelijke wraak. Deze film laat me weer eens zien hoe een goed script een film echt kan maken voor voor mij. Een aanrader.

Ik verwachtte schitterende animatie, en misschien verwachtte ik wel te veel van deze film. Ok, ik bedacht me regelmatig wat een enorm werk het maken van zo'n film moet zijn geweest. Ook waren er een paar momenten waarin ik de beelden en tekeningen echt wel mooi vond.

Maar... Het verhaal en tekeningen zijn zo zoet dat ik na zo'n 20 minuten al helemaal verzadigd ben. En dan die muziek: mooie orkestrale arrangementen, nagedaan van westerse stukken, maar niet van westerse filmmuziek. Deze muziek is zo voor de hand liggend, dat het alleen maar bijdraagt aan de totale onïnteressantheid van dit verhaal.

Oh ja, en die schreeuwerige japanse kinderstemmetjes kan ik na een tijdje ook niet meer verdragen. En waarom is een mooie godin altijd een Westers figuur? Of zie je er een Indiase in? In ieder geval geen Japanner. Is dat westerse schoonheidsidiaal in Japan nou nog niet aan het vervagen?

Sprookjes moeten wat mij betreft een diepere laag, een levensles bevatten. Deze Tsunami-uitleg is veel te bedacht voor mij.

Helaas, je merkt het, deze film was niet echt iets voor mij...

Wat een verschrikkelijke film. Alle cliché´s van een Amerikaanse oorlogsfilm op een rijtje. Dit is eerder een soort Amerikaanse propagandafilm dan een poging werkelijk de standvastigheid en overtuigingen van de hoofdpersoon weer te geven. Allemaal veel te mooi in beeld gebracht. En die muziek, ook allemaal zoet, niets onverwachts, alleen maar een verdubbeling van wat er al te zien is. Rode rozen rood kleuren. Jammer dat zo'n mooi verhaal zo plat is gewalst.

Ik vind de poster vrij slecht, maar de film: erg goed. Knap hoe de spanning wordt vastgehouden, en hoe dit verhaal overtuigend blijft, ondanks alle gruwelijkheden.

Mooie beelden maar het scenario probeert te geforceerd poëtisch te zijn wat mij betreft.

Deze vakantie de soundtrack in de auto een aantal keer geluisterd. Toen de film thuis weer eens bekeken. Erg leuk om alle liedjes in de film terug te horen. Fijne film!

Indrukwekkend. Origineel. Bijzonder. Zet je aan het denken, maar is ook fotografisch wat mij betreft zeer sterk.

Hoe dan ook een bijzondere film. Dat enthousiasme en doorzettingsvermogen is echt inspirered.