The Sentinel (1977)

Regisseur Michael Winner bewerkte samen met Jeffrey Konvitz, de schrijver van het boek, "The Sentinel" tot scenario en hoewel het wat nadrukkelijk leentjebuur speelt bij Rosemary's Baby, levert het toch een prima horrorthriller op. Het verhaal betreft fotomodel Alison Parker [Cristina Raines] die haar intrek neemt in een spotgoedkoop appartement in Brooklyn Heights. Daar maakt ze kennis met haar excentrieke, maar vriendelijke buren, behalve de mysterieuze man die zijn dagen doorbrengt voor het raam van het appartement op de bovenste verdieping. Maar 's avond en 's nachts hoort ze geteisterd door onverklaarbare geluiden en angstaanjagende verschijningen die haar vriend Michael [Chris Sarandon] doen besluiten de hulp in te roepen van de politie, die echter tot de conclusie komen dat Alison het zich waarschijnlijk heeft ingebeeld en dat ze - gezien het feit dat ze een poging tot zelfmoord heeft overleefd - psychische hulp nodig heeft. Het verhaal is grotendeels bij elkaar gejat, maar dit is een gevalletje 'goed gejat'. De aanwezigheid van een keur aan filmveteranen is een pluspunt, met Ava Gardner als de verhuurder, Martin Balsam als een professor, Eli Wallach als een doorgewinterde detective en niet te vergeten Burgess Meredith als de even charismatische als sinistere buurman met een meer dan bovengemiddelde liefde voor zijn kat Jezebel. Er zijn klein rolletjes voor Christopher Walken als Wallachs jongere collega, Jeff Goldblum als modefotograaf en Beverly D'Angelo. Het resultaat is een mix van spectaculaire horrorelementen , niet in de laatste plaats John Carradine als de blinde priester die zorgt voor de meest angstaanjagende momenten in deze weinig subtiele, maar zeer vermakelijke horrorfilm.

Redelijke film over een jone vrouw die in een appartement intrekt waar ook een oude priester woont. Op zich goed opgebouwd, maar qua focus op de personages en het verhaal wat onevenwichtig gebracht. Wel een paar effectieve horror-scenes, die nog prima overeind staan. Verder een cast met stiekem flink wat bekende namen. Een nipte 3.0 sterren,

Jaren zeventig tijdcapsule en wat een trip. Bekijk ook eens die cast: een mix van klassiek Hollywood (op leeftijd) en nieuw talent. Prima sfeeropbouw doorheen de film met een eerste climax wanneer Cristina Raines geconfronteerd wordt met de wezens in haar huurhuis. Sterk. Ook het einde is heel bijzonder. De effectieve inzet van mensen met lichamelijke afwijkingen om afgrijzen bij de kijker op te wekken, is iets dat vandaag misschien niet meer door de beugel zou kunnen. Het doet denken aan de aanpak van de vroege horrorclassic Freaks. Verder voelde ik hier ook wel de invloed van Rosemary’s Baby en de naweeën van The Exorcist.