November (2017)

In de eerste 3 minuten is het meteen duidelijk dat dit een apart filmpje gaat zijn en moet zeggen dat het een tijdje geleden is dat ik zoiets bijzonders gezien heb. Een mix van fantasy, horror & romantiek komen hier prachtig samen in een boerendorpje in Estland, wat ook schitterend in beeld wordt gebracht. Een verrasing van jewelste!

Een bijzondere film, die het meer moet hebben van de atmosfeer dan van een verhaal. Het is een mix van plattelandsgebruiken, dromen, fantasy en magisch realisme. We zien een jong meisje zich voorbereiden op haar taken als vrouw. Met Allerzielen komen de doden uit het dorp op bezoek om eens even bij te praten en wat te eten. We zien een mechanisch monster dat bezield wordt, zodat het met zijn messen aan het werk kan. Op het kasteel zorgt de Baltische graaf en gravin voor de oude barones en er verdwijnen kostbaarheden vanonder de planken in het huis. Er valt dus genoeg te zien. Maar de echte spanning, dat wat je op het puntje van je stoel brengt, die heb ik gemist.

Toch wel een bijzondere Estse film. Ik wist niet goed wat te verwachten, maar was danig onder de indruk van de openingsscène met het kalf. Een duivels gebroed van ijzerwerk dat tot leven komt, een kratt genaamd, gaat hier wel erg driest te werk. De boeren schrokken er alvast niet zoveel van. Een veelbelovend begin voor meer dacht ik. De film gaat echter een geheel andere richting uit. Niet dat er niet nog vreemde dingen gebeuren, een metamorfose van mens tot wolf en een duivel die een pact wil sluiten om de ziel van de ongelukkige te verwerven. Allemaal erg fantasierijk in een grauw donker sprookje in een mistroostige setting. Ideaal dus om in beeld te brengen in zwartwit. De film slaagt daar dan ook glansrijk in. Inhoudelijk vond ik het iets te mager. De boeren lijden honger en de constante zoektocht om te voorzien in hun levensonderhoud is hun voornaamste bekommernis. Maar eigenlijk draait het om een liefdesverhouding tussen drie personen waarbij er eentje jaloers is en uit de boot dreigt te vallen.