The Hunchback of Notre Dame (1923)

Moet wel zeggen dat de nieuwe versie met de nieuwe muziek en beterbeeld goed gedaan is. Maar het geeft niet echt de sfeer of je naar een film zit te kijken van 1923. Maar dat is wel vaker zo met dat Living Colour Entertainment. Deze dvd's zijn vaak niet met de originele muziek. Ik heb nog twee Amerikaanse dvd's met wel de originele muziek. Deze muziek past veel beter en maakt de film leuker. Tevens moet ik wel zeggen dat bij deze film lijkt dat ze de namen van de personages Jehan' Clopin en Dom Claude Frollo veranderen. Dat maakt het dan zo verwarrend. Ik vind dat als je alleen de Disney versie kent en als je graag de echte verfilming wilt zien dan moet je eerst die met het originele verhaal zien van 1956. Die andere versies van 1939 /1982 / 1997 moet je gaan zien want anders raak je helemaal de kluts kwijt. Dan pas deze van 1923. Het mooiste van deze film vond ik toch het begin dat Quasimodo op het balkon van de Notre Dame staat en dat die dan helemaal naar beneden klimt. Maar ik ga deze versie nog maar eens bekijken.

Tsja wat muziek is het natuurlijk niet best. Mijn versie had afzichtelijke synthesizer met zo nu en dan kitcherige geluiden van grote groepen mensen. De film was overigens prima. Ik was zeer gecharmeerd van de sfeer en er mogen enorme complimenten uitgaan naar Lon Chaney. Los van zijn briljante make-up is zijn fysiek wonderbaarlijk. Zoals hij aan die waterspuwers bungelt en op de bellen springt is werkelijk fenomenaal. Het geeft het personage van Quasimodo perfect de dynamiek en getraindheid mee die het verdient. Verhaaltechnisch hebben we natuurlijk te maken met een groots verhaal. Echter heb ik de film vaker en innemender gezien. Zo ging er wat mij betreft veel te veel screentijd uit naar Esmeralda en haar liefde. De stormscenes zijn natuurlijk indrukwekkend maar voor mij blijft Notre Dame de Paris toch duidelijk de versie van het verhaal waarin de elementen het sterkst naar voren komen. The Hunchback of the Notre Dame is goed en legt een zeer sterke basis voor de verdere vertellingen van het verhaal maar is helaas, ondanks haar sterke entertainment, overtroffen.

Romantiek en intrige op een uitgebreid historisch canvas. Helaas kunnen buiten Quasimodo de personages mij niet erg boeien en buiten Chaney de acteurs en actrices evenmin, maar gelukkig houden de indrukwekkende massacènes, de prachtige sets, de mooie kostuums, de vrije vlotte regie en het sterke spel van Chaney de aandacht voor mij voldoende vast, en het laatste kwartier is nog altijd behoorlijk spectaculair, zodat dit uiteindelijk toch een zeer goede indruk achterlaat. En Chaney is en blijft een enorme baas. (Gezien op een DVD van het Engelse Dark Vision uit 2001 [ja, wéér een andere distributeur], in een matige maar nog nèt acceptabele transfer met als minimale extra's de filmografieën van de drie hoofdrolspelers en de regisseur plus 19 filmfoto's.)         Bizar genoeg wordt het feit dat een groot deel van deze film zich afspeelt aan de onderkant van de (Parijse) samenleving weerspiegeld in het hilarische eerste item op de trivia-pagina van IMDb. Volgens Wallace Worsley junior, de zoon van de regisseur van deze film, werd een groot deel van de figuranten gerecruteerd in het centrum van Los Angeles voor 1 dollar per nacht plus maaltijden. Onder hen bevonden zich schijnbaar ook diverse prostituées "who did a 'considerable sideline business' on the sets." Art imitating life, pour ainsi dire.