Il Mestiere delle Armi (2001)

Giovanni De Medici was één van de belangrijkste slachtoffers begin 16de eeuw van de moderne zware artillerie. Wie veel veldslagen verwacht te zien in deze film komt bedrogen uit. Wie houdt van Italiaanse cinema en mooie plaatjes (settings, kledij, licht + camera-gebruik) kan zijn/haar hart ophalen.

Onverwachts mooi en eigenlijk verkies ik deze Olmi boven Il Posto en L'Albero degli Zoccoli. Wat het gemeen heeft met vooral die laatste is dat het een periodefilm is, die weliswaar focust op Giovanni de Medici (deze), maar niet op de manier van een traditioneel psychologisch drama. De regisseur wil je de rol van Giovanni in diens tijd laten zien en stelt zich niet tot doel dat je hem als persoon leert kennen. Olmi hanteert een heel fraaie cinematografie, vol met schitterend mistige landschapsbeelden. Essentieel is het ook dat dit niet digitaal gefilmd is. De beelden en de periode-insteek, creëren een serene en soms zelfs transcendente sfeer. Echt mooi vond ik het en zonder de extreme traagfilmerij die hiervoor soms wordt aangewend. Het enige maar ook best wel grote nadeel is de overvolle introductie van personages in het begin en een wat chaotische narratief, iets wat Il Mestiere delle Armi de gehele speelduur aan blijft kleven. Maar ik vind alle bijpersonages wel essentieel voor het geheel. Een langere speelduur had dit probleem misschien kunnen oplossen. Desondanks een aanrader op Netflix voor de arthouse liefhebbers.