Démanty Noci (1964)

Moeilijk te beoordelen film, voor mij althans. Films over oorlogsellende weten mij niet meer zo te raken. Misschien te veel van dit soort films gezien of omdat we via de media dagelijks te veel doodgegooid worden met oorlogsleed zoals b.v. Syrië, I.S., vluchtelingen etc. Op een gegeven moment stompt het me gewoon af. Dit is trouwens de negende Tsjechische film die ik de laatste vijf dagen bekeken heb en het zal inmiddels duidelijk zijn dat de meer komische films bij mij verreweg de voorkeur hebben. Ik wil gewoon kunnen lachen. En dat heb ik gedaan met Tsjechische filmpjes zoals Happy End (1967), Kdo Chce Zabít Jessii? (1966) en vooral Sedmikrásky (1966). 3,0*

De sfeer zit er onmiddellijk in. Twee jonge levens op de vlucht voor de oorlog. Hun doodsangst, hun uitputting, het onvriendelijk donker bos en wanneer er even tijd is voor verpozing maar ook pijn en besef over welke ellendige toestand ze zijn in verzeild, zijn er de beelden uit betere tijden die omwille van jeugdige interesses op het netvlies zijn blijven hangen... Het diep, hartverscheurend contrast tussen hun angsten, onzekerheden en ongeluk met het banaal confort van een troep onbarmhartige veteranen van ik weet niet welk origine, vormt een hoogtepunt in de film die het best illustreert hoe ver uiteen mensen kunnen vallen door dat ellendig beest dat oorlog heet. Sterke film.

Mooi gebruik van de symboliek van dieren in deze aangrijpende film. De blaffende aangelijnde Duitse herder met de loslopende kippen. De vastberaden en onvermoeibare zwarte bosmieren die de jongens weer energie geven. En met als hoogtepunt de katten in de vensters die de ontsnappingspoging alleen maar toejuichen. 4,5*