Da 5 Bloods (2020)

Als je de film start met het fantastische Inner City Blues heb je mij al. Echter raakte ik ook halverwege de film de interesse wel deels kwijt. Wat veel mensen hier niet zo beseffen is dat Spike zijn films ook vaak met de zwarte Amerikaanse jeugd in het achterhoofd maakt dat zelfs niet eens weet hoe ze zijn uitgebuit en achtergesteld in de Vietnam oorlog en daarna vergeten. Hij moet zich dan maar weer opofferen om er een film over te maken want niemand doet het verder. Maar het verhaal was gewoon niet zo heel goed uitgewerkt. Het vloog eigenlijk allerlei kanten op en de typische Spike cinematografische kenmerken waren tamelijk spaarzaam. Wel jammer van de geweldige Delroy Lindo en liefst 2 helden uit The Wire in de main cast. Al met al redelijk en dat is voor Spike Lee gewoon te weinig.

In vrijwel alle Amerikaanse oorlogsfilms wordt de rol van zwarte Amerikaanse soldaten schromelijk onderbelicht. Wellicht van de weeromstuit komt Spike Lee met een film over vier zwarte veteranen, die terugkeren naar Vietnam om daar de overblijfselen van een vroegere kameraad te zoeken en en passant een goudschat terug te vinden. Het resultaat in een geschakeerd, vaak gewelddadig actiedrama, omkaderd door inktzwarte bladzijden uit de recente geschiedenis van Amerika. De Black Lives Matter beweging is momenteel mondjesmaat de strijd om de publieke opinie in Amerika aan het winnen. Ik betwijfel op Spike Lee’s film daaraan een positieve bijdrage levert bij gebrek aan maatschappelijk engagement.

Spike Lee wil hard een boodschap brengen met deze film. Een boodschap die nodig is en vooral dat gedeelte van de film is tegelijk interessant maar ook visueel niet altijd even mooi gedaan. Al was het niet slecht om die zijsprongetjes te maken naar foto's en beelden van bestaande figuren en gebeurtenissen. Het is eerder interessant dan mooi op die manier. Er wordt ook aandacht besteed aan de clichés rond de oorlog in Vietnam, die hier trouwens de Amerikaanse oorlog wordt genoemd en niet de Vietnam-oorlog. Het aandeel van Afro-Amerikanen in de oorlog, de voorstelling van de oorlog in Hollywood en de oorlog die ondertussen in het eigen Amerika werd uitgevochten. Los van de film zelf is dit zeker boeiend om te zien. Het voelt nochtans wat raar aan. De boodschap zat centraal en de creativiteit om het te verfilmen staat op de 2e plaats. Bovendien zit er nog een veel te lang 2e verhaal tussen rond die schat, wat de vaart uit de film haalt maar ook zo hard afwijkt van de boodschap die Lee wou vertellen. En zonder boodschap is dit zeker niet de beste film van de regisseur. Een wat kortere film en geen Delroy Lindo hadden de film beter gedaan. Wel een film vol goede ideeën en intenties.