Jane (2017)

Jane Goodall is één van de belangrijkste autoriteiten op het gebied van antropologie. Ze was de eerste mens die wetenschappelijk onderzoek van chimpansees baseerde op eigen ervaring, door vriendschap met ze te sluiten. In een tijd van Blue Planet en Earth is het verwonderlijk te zien hoe indrukwekkend de beelden van haar cameraman (en later echtgenoot) Hugo van Lawick zo'n 60 jaar later nog steeds zijn. De film toont ons sleutelmomenten uit de jaren die Jane doorbracht, maar daarbij zien we zowel magische, hartverwarmende als gruwelijke beelden die je in een Attenborough-productie niet voor de kiezen krijgt. Qua vorm is deze documentaire niet bijzonder, maar de beelden en het boeiende commentaar van Goodall zelf maken dit een zeer geslaagde documentaire.

Van de interviewserie 'Van de schoonheid en de troost' (2000) was de sessie met Jane Goodall wat mij betreft één van de sterkste, dus ik had hier best wel zin in. Maar dat viel tegen. Beelden van Gombe die qua zeggingskracht het niveau van vakantiefilmpjes nauwelijks overstijgen. De heldin herhaaldelijk poserend al turende door een verrekijker, en, om mij onbekende redenen, heel veel close ups van insecten. Fraaie fragmenten van Van Lawicks werk in de Serengeti, maar zonder context, hooguit de reactie oproepend 'Goh, zullen we dáár eens heengaan dit jaar, schat?' De informatie over het werk van Goodall blijft zeer oppervlakkig, en haar privéleven, dat ruim aan bod komt, is niet bepaald boeiend te noemen. Of niet boeiend gebracht, in ieder geval. Het interview helpt er ook al niet aan mee. Voice-over Jane: 'Het was erg frustrerend, die eerste maanden, dat ik geen contact kon maken met de chimpansees'. Direct daarop de interviewer: 'Hóe frustrerend was het dat je die eerste maanden geen contact kon maken met de chimpansees?' Extra strafpunten voor de nauwelijks te harden, veel te aanwezige muziek. Waar sláát dat op, in hemelsnaam?

Vrij fascinerend toch hoe Goodall als non-wetenschapper de kans kreeg om haar dromen na te jagen tussen de chimpansees in Afrika. En passant leert ze ook nog haar Nederlandse echtgenoot daar kennen, die de prachtige camerabeelden levert. Een jungle romance in optima forma. Veel (biologische) diepgang is er verder niet echt te bekennen, maar dat is niet heel erg.