Second Act (2018)

Maya [Jennifer Lopez] is een hardwerkende veertiger die gedesillusioneerd is wanneer de verwachte promotie bij het warenhuis waar ze al 15 werkt aan haar neus voorbij gaat. Na een aanvaring met haar nieuwe leidinggevende Arthur besluit Maya het voor gezien te houden, ook al weet ze dat het moeilijk wordt om een nieuwe carrière op te bouwen zonder de juiste diploma’s. Na een gesprek met haar beste vriendin Joan [Leah Remini] maakt Joans zoon Dilly [Dalton Harrod] stiekem een nepprofiel voor Maya waardoor ze als adviseur aan de slag kan gaan bij een gerenommeerd cosmeticabedrijf. Een uitgelezen kans, maar die is wel gebaseerd op een leugen. Maya krijgt de kans zich te bewijzen in een interne concurrentiestrijd met de veel jongere dochter van de eigenaar Zoe [Vanessa Hudgens]. De rol van de worstelende moeder die een kans krijgt om haar leven te beteren zit Lopez als gegoten, ook al zijn de plotwendingen wat vergezocht en is het einde vrij voorspelbaar. Het scheelt dat Lopez’ beste vriendin Leah Remini hier de rol speelt van... haar beste vriendin. De oprechte ontspannen chemie tussen die twee maakt dit prima uit te zitten.

Min of meer formuleachtige film met een krampachtige twist ergens halverwege. Afgezien daarvan bewandelt de film inmiddels platgetreden paden. Niet onaardig, maar daar is alles mee gezegd. En fan van J.Lo zal ik wel nooit worden, vrees ik.

Zoals elke romantische komedie heel erg voorspelbaar. En cliché. Maar ach voor een maandagavond prima te doen. Iedereen heeft het trouwens over Jlo, ik vond haar juist heel erg tegenvallen. In haar videoclips weet ze haar “volle” lichaam altijd goed te bewerken en shoppen, maar hier is het toch echt heel duidelijk dat ze eigenlijk best wel gezet is en een flinke achterwerk heeft. Desalniettemin ziet ze er alsnog goed uit voor haar leeftijd natuurlijk. Maar ik vond juist Hudgens opvallen, Jezus wat een mooie meid. En Remini deed het ook goed, zoals altijd, ik heb echt om haar gelachen.