Rumours (2024)

Nee, de film overtuigde me niet, hoewel ik er echt wel zin in had. Rumours is een politieke satire en is bij momenten absurd. Een eigenaardige film, maar eentje die een ongecompliceerd haast kinderlijk eenvoudig beeld schetst van 7 machtige wereldleiders die schijnbaar wat komen bijpraten over triviale zaken op een Duits landgoed. Er wordt wel een niet nader genoemde wereldcrisis opgeworpen, maar de context is er één van vrijblijvendheid en ontspanning. Hier en daar wat absurde momenten, surrealistische ook, maar het kabbelt allemaal wat te veel voort. Voor mij mocht het scherper en gewaagder. Ik vond het bij momenten zelfs saai hoewel de setting me dan wel weer aansprak. De surrealistische bevat wat minieme horrorelementen - genre kat-en-muisspel waarbij ze één voor één het loodje zouden leggen als in de eerste de beste slasher. Maar het overtuigde me niet. Ik vond het een zootje van losse ideeën die maar matig geslaagd waren.

De Duitse Bondskanselier Hilda Orlmann [Cate Blanchett] is gastvrouw van de G7 in Dankerode. Buiten het zicht van de camera en in de vrije natuur komen de persoonlijke tekortkomingen en onzekerheden naar de oppervlakte, maar kort nadat communicatienetwerk is platgelegd, ontdekken deze wereldleiders dat ze volledig op elkaar aangewezen zijn om deze G7-bijeenkomst te overleven. Het uitgangspunt is interessant en de cast is uitstekend, maar het scenario laat veel kansen op messcherpe satire liggen. Dit had veel beter kunnen en moeten zijn.

Het zal wel een leuk of misschien zelfs goed idee hebben geleken, ergens vroeg in de onstaansgeschiedenis van deze productie. Anders verklaar je niet dat een Blanchett, een Dance, een Vikander zich hiervoor hebben laten strikken. Maar de uitwerking is vooral saai, nietszeggend, en de makers zetten niet hun doelwit te kakken maar vooral zichzelf. De paar momenten die grappig of betekenisvol, misschien zelfs zinvol zijn verdwijnen volledig in de brei van saaiheid en mislukte ideetjes. Een satire op de politiek is het allerminst - eerder een parabel op de bewuste, bedoelde, of zelfs gezochte onwetendheid van de makers. Wat me een raadsel is is hoe dit misbaksel tot een release heeft kunnen komen. Een enorm gebrek aan zelfrespect in de productie op zijn minst, maar het verbaast me ook dat deze lijst acteurs niet ergens een rode lijn getrokken heeft. Je naam wordt er toch aan verbonden.