Johnny Dangerously (1984)

Goed gevulde parodie op de gangsterfilm/film noir, met running gags, seksuele toespelingen, woordspelletjes, knipogen allerhande... In het begin is het even wennen, maar zodra je begrijpt dat het allesbehalve een ernstige film is, begin je te genieten van elke mop, hoe flauw ook, die voorbij komt. De rode draad is een misdaadverhaal rond een sympathieke gangster, Johnny Dangerously (Keaton), die in het vizier komt van zijn broer (Dunne), die de D.A is en niet weet dat de meest gezochte misdadiger in de stad zijn eigen broer is. Wie zijn klassiekers kent zal vooral heel wat stijlkenmerken terugvinden uit de typische James Cagney films. Het mag dan wel allemaal wat flauw zijn door de verouderde humor maar het is wel een vrolijke levendige opkikker en geen suffe saaie film. Dat is ook al iets. De running gag met de krantenverkoper, de versprekingen van Maroni's scheldwoorden en de "told me once" gag van badguy Vermin zal ik niet zo snel vergeten. Verder viel de cleavage van Marilu Henner me ook wel in de smaak.

Ik had deze bijna een twee en een half gegeven maar hij is toch bij vlagen wel leuk , Keaton als de populaire gangster gaat hem goed af al zien we heel weinig tot niets van het gangster zijn terug , maar goed , daar is het een komedie voor met af en toe leuke originele grappen . Als dit echter in de trend van films als Airplane of de latere naked gun films in gedachten is gemaakt dan faalt de film op dat vlak pijnlijk , op een of andere manier zijn de grappen gewoon niet leuk genoeg , het ligt er te dik bovenop of mischien is Keaton als komedie acteur daar gewoon niet geschikt voor .