Six Days Seven Nights (1998)

"Ever since we've been here you've been so confident." -"Well I'm the captain. That's my job. It's no good for me to go waving my arms in the air and screaming "Oh shit, we're gonna die!" That doesn't invoke much confidence, does it?" Komedie is niet echt mijn ding maar dit was voor de verandering best een leuke film. Harrison Ford had hier een leuke rol, al heb ik hem in betere gezien. De zoveelste keer dat hij iets met vliegen te maken heeft; kapitein van een ruimteschip, een avonturier die NIET kan vliegen, een president op Air Force One en hij heeft recent een ongeluk gehad met z'n privé vliegtuigje... De film was best aardig opgenomen en het verhaal was best aardig. Voor een komedie kent de film best nog wel een paar serieuze momenten. Zitten wel een paar onwaarschijnlijkheden in het verhaal, het zoeken naar een verongelukt vliegtuig stopt echt niet na een paar dagen (dat duurt echt wel een paar maanden), ook zouden piraten nooit met dure munitie op verongelukte toeristen gaan schieten die niet eens geld bij hebben. De muziek van Randy Edelman vond ik erg mooi. Wel behoorlijk andere koek als Ghostbusters maar wel een vermakelijke film.

“I've flown with you twice and you've crashed half the time.” Aardige avontuurlijke romcom. Harrison Ford en Anne Hecke zijn een zeer vreemd koppel, maar het werkt wel. Vooral door het humoristische gekibbel tussen beide (en het charisma van Ford). De film heeft veel subplotjes die totaal niet werken (Schwimmer, piraten), maar het geruzie en geflirt tussen Ford en Hecke, op een tropische locatie, maakt het wat aangenamer.

Een vrij fletse en magere film voor een icoon als Harrison Ford. Vermakelijk is het wel, maar daarmee is dan ook alles gezegd. Het plot is hoogstens bizar wanneer er plots piraten opduiken in de film. Geen Cast Away of The Blue Lagoon dus, maar zelfs met een beetje actie en avontuur. Het prille romantische koppeltje wordt dus verstoord in hun rust. De chemie tussen Ford en Heche was ok tijdens het gekibbel door, maar als koppel oogde het wat geforceerd. Schwimmer is helemaal een ramp. De humor valt best mee, maar ligt er bij momenten te dik op. De natuur en de beelden zijn mooi, dus met de sfeer zit het wel ok. En later in de film worden we nog getrakteerd op een kusscène a la James Bond of Burt Lancaster and Deborah Kerr in From Here to Eternity (1953), ook steeds fijn.