The Dukes of Hazzard (2005)

“I'm in hot pursuit of them Duke boys, and their piece of shit orange car!” Matig. The Dukes of Hazzard heb ik vroeger wel een beetje gevolgd, maar echt een fan van het materiaal ben ik nooit geweest. Scott een Knoxville zijn wel goed op elkaar ingespeeld, en de autoachtervolgingen vormen de beste scenes in de film. Maar dat zegt ook wel wat over de personages en het script. Jessica Simpson kan niet acteren, maar als Daisy Duke is ze wel een lichtpuntje...

Tweede Chandrasekhar. Tot nu toe vind ik hem een echte regisseur die weigert het bij enkel één genre te houden. De vorige film die ik van hem zag was een combinatie tussen horror en komedie, dit keer wordt komedie genomen en verbonden met actie. Geen echt spectaculaire stukken daarbij, wel een tempo dat zo hard raast als de wagens in de film. Laat ik maar met de deur in huis vallen; de komedie binnen deze film is niet bepaald sterk. Dat vond ik ook niet bij de andere film van Chandrasekhar maar bij deze film is dat precies hetzelfde. Enkele scenes werken vooral door de complete lompheid. Zodra de film het echt op situaties zelf heeft gemunt komen de lollige stukken tevoorschijn, maar wanneer het op de acteurs aankomt, komt er weinig van. De finale kent genoeg spectaculaire stunts om het als geheel lekker vooruit te blazen naar een voldoende, maar aan de andere kant is dit eerder een film waar je op terugkijkt en bij denkt dat er een coole stunt met een auto inzat, niet een sterk verhaal of geweldig acteerwerk. Het kijkt te vlotjes weg voor een onvoldoende en het tempo ligt hoog, maar inhoudelijk is het uiteraard weinig briljant.