Zieligste film?

-into the wild

Die is inderdaad erg mooi op het einde!

I am Sam !

bijna de enige film waarbij ik moest huilen

A Walk to remember

Finding Neverland

chliche, the titanic

The Notebook

The girl next door..

The baskett ball diaries

The Green Mile

Saving Private Ryan

Braveheart

Schindler's List

The Pianist

a Beautiful Mind

scruffy

Titanic, The Notebook, The Green Mile, Moulin Rouge, Boys Dont Cry, Sweet November..

the war zone, die incestfilm van tim roth

Ik moet altijd lachen als op het einde een hoofdpersoon ineens sterft ofzo. Anderen vinden het heel zielig.
Treurigste films zijn denk ik Le Vita E Bella, The Mist, ( dat einde vond ik dan weer dolkomisch. Maar het is echt dieptriest.) en One Flew Over The Cuckoo's Nest.

Alpha dog vind ik wel een zielig einde hebben.

En natuurlijk The Green Mile.

Titanic. Hoe gay het ook mag klinkten ik heb gejankt bij deze film. Prachtige film.

The Green Mile en Braveheart. Samen met Titanic zo'n beetje de enige keer dat ik moest huilen.

The boy in the Striped Pyjama mag hier ook wel bij. Voor liefhebbers van La Vita e bella, om te zien hoe het wel moet....

Maar waarom moet je in godsnaam om Braveheart janken?

@ film_kaza,

wat is daar gay aan is toch gewoon normaal. Jij kan er toch niets aandoen dat je emoties wat hoogoplopen dus schaam je er niet voor

Zo heet mijn Kat.

Omdat ik Braveheart een hele mooie film vind. Je kunt het er niet mee eens zijn maar zo voel ik het gewoon.

Jah he ? op school komen altijd van die rare gezichten als ze het over Titanic hebben. Ik denk van, please, dat jij het niet mooi vind, ok, maar toon wat respect dat ik het wel vind. Inplaats van te miezemouse.

La Vita e Bella gaf me een aardige brok in mijn keel, het contrast tussen realiteit en grapjes maken is daar zo groot.
De laatste film waarbij ik echt tranen in mijn ogen had was Hotaru no Haka, een klein jaartje geleden. Even sprakeloos zijn na een film komt wel eens vaker voor, maar een tekenfilm die mij tot tranen kan wekken krijgt een plek in mijn top 10.
Laberinto del Fauno kreeg dat ook bijna voor elkaar. Daar heb ik nog een lange dag over zitten peinzen. Ook hierbij weer zo'n groot contrast, tussen realiteit en fantasie dit keer.
Verder voelde ik bij de eerste keer Saving Private Ryan in de bioscoop zien erg mee met Tom Hanks' personage, wanneer ze de bunker op de heuvel veroverd hebben en hij zich even afzonderd en zich emotioneel laat gaan. De eerste keer dat oorlog zo waarheidsgetrouw werd weergegeven, ik kon op dat moment begrijpen wat dat met je doet. De film zelf is niet zo zielig, enkel die scène.

Hoe ouder ik word hoe meer vat de films op mij hebben. Bij sommige gewone normale films, waar een aantal confronterende scenes invoor komen dan krijg ik al snel een brok in mijn keel. Omdat je met de jaren meer de realiteit ingaat zien van het dagelijks leven.

Ben ik met je eens decicco. Merk ook steeds meer dat sommige films wel erg grote overeenkomsten met mijn eigen leven hebben soms en dan maakt dat toch meer indruk dan bijvoorbeeld 10 jaar geleden.

Ja precies . Daarom vind ik films zo mooi omdat er heel veel van het leven in is terug tezien en je dingen op een andere manier gaat bekijken. Sommige films zijn voor bepaalde films wel heel erg confronterend inderdaad ik neem een voorbeeld aan Requiem for a dream. Voor mensen die een drugsverslaving hebben gehad denk ik dat deze film zeer zielig en confronterend is met hun voormalige periode.

Er zijn er zoveel maar "Hotaru no haka" is wel veruit het zieligste

Vooral met de originele Japanse stemmen, niet de nagesynchroniseerde versie. Die stem van het meisje, zo lief en daarom zo zielig.

Armageddon (oke, ik was toen niet zo oud )

Bridge to Terabithia, ik werd helemaal meegesleept met het verhaal

Verder misschien even leuk om te melden :S Mijn moeder heeft gehuild bij Harry Potter 6 :S

Was die zo slecht?

Bioscoopkaartje was duur, cola over de jurk gegaan, popcorn was taai, ondertitels waren in het Zweeds?

Edit: jurk . De 80's belden, ze willen hun mode terug...

Eigenlijk vind ik Badlands ook wel een zielige/trieste film.

Een van de zieligste films vind ik seven pounds van will smith.

Zeer geweldig maar ook zielig.

Komt een vrouw bij de dokter is ook een zeer zielige film.

Maar ook My sisters keeper zwaar dramatisch.

eden log

alien

crank 2

Tim Robbins doet het altijd wel aardig in een slachtofferrol. De eerste keer dat ik The Shawshank zag was ik helemaal beduusd, maar ook in The Mystic River was ie weer magistraal sneu, chapeau! The Champ, Pay it Forward, Blow en Carlito's Way vond ik een supersneu einde hebben.

Ik vond het ontzettend zielig toen Tom Hanks Wilson kwijt geraakte op zee in Cast Away. Toen kreeg ik echt een brok in m'n keel. Als kind weet ik nog dat ik moest huilen toen de moeder van Bambi doodgeschoten werd