Korte films

Donkerwoud

Mwah, ik geloof ergens wel in hoge in lage cultuur, maar niet zozeer in het idee dat je door consumptie van bepaalde cultuur een beter mens kunt worden. Het is niet 1 op 1 vergelijkbaar met Yakult. En als ik me wat sterker uitdruk, het idee dat je door consumptie een beter mens kunt worden stuit me tegen de borst.

Hardcore Henry is er ter vermaak. Het pretendeert ook verder niets. Dus kan ook maar op 1 manier afgerekend worden. Vermaakt het? Veel meer is er wat mij betreft niet over te vertellen. Laat staan dat ik denk dat onze cultuur ten onder gaat omdat Hardcore Henry meer volk naar de zalen trekt als kunstzinnigere films.

Ik ben er dus niet zon voorstander van om hele volksstammen sensorisch afgestompt te noemen. Het is geen wedstrijd. Ik zie filmliefhebberij als een acquired taste, zo mag ik graag Golden Age Hollywood kijken. Veel anderen zien pas filmkunst na de Nouvelle Vague. Ook prima, mischien drinken die mensen wel hele sjieke koffie waar ik prima tevreden ben met het AH basic merk. En zien ze mij als een barbaar op dat vlak.

Heel kort door de bocht, laten we plezier hebben met onze individuele smaak en voorkeuren, zonder ons een beter mens te voelen. Nergens voor nodig. En een hardcore henry fan ga je al helemaal niet overtuigen.

En dan nu! Een fijn mischien wat ouderwetsch beeld van Berlijn als stad van Hedonisme en oppervlakkig vermaak. Maar allee als dit vlak is, is alles van Philippe Grandrieux ook dikke nep.

Je ziet het niet aankomen

Uitstekende post, maar ik had niet de tijd om erop in te gaan. Bij deze. Het was ook een provocatie om een actiehit als 'Hardcore Henry' (2015) überhaupt tegen een Deense documentaireshort af te zetten. Ik zie ook meer verschillen dan overeenkomsten tussen de twee, maar waar het naast elkaar zetten van de twee voor veelzeggend wordt is dat allebei de films 'spanning' oproepen. HH doet dat met een achtbaanrit met een blanco, gezichtloze, macho-titelheld, die op een stereotiepe manier mannelijke fantasieën belichaamt. Hij is sterk, hij is stoer, hij schiet altijd raak, hij gebruikt vrouwen als power-ups om verder te komen en om zijn ego te boosten. Doodsaai eigenlijk, en toch wordt het puur op de esthetische keuzes (zoals het POV-perspectief) binnengehaald alsof het breekt met de toon van schreeuwerige blockbustercinema.

'Ten Meter Tower' (2016) toont - met extreem minimale middelen - de mogelijkheden als filmmakers voorbij de adrenaline rush gaan om een andere soort spanning op te roepen: niet alleen de mannelijke fantasie voorop, maar spanning omdat het fragiliteit, kwetsbaarheid en twijfel toont. Het haalt de spanning uit andere aspecten dan gewoon is geworden in een cultuur waarin het actie-genre in mijn ogen wordt afgevlakt, afgestompt zelfs, door stijlkeuzes die weggaan bij eventuele mogelijkheden om een rijker en diverser pallet aan ervaringen te bieden. Je wordt geen beter of slechter mens door hetgeen je consumeert, maar ik geloof dat het niveau van kunst- en cultuuruitingen (of het nou hoge of lage cultuur betreft) er op de lange duur beter op worden als de makers ervan blijven streven naar manieren om de maatschappelijke normen te betwisten.

Ja, absoluut mee eens dat er nieuwe dingen en vormen onderzocht moeten worden. Alleen die meetlat mag je mijn inziens niet naast een commercieele film leggen. Dat is wat mij betreft net zo zinloos als McDonalds een gebrek aan verfijning of vernieuwing verwijten. De klanten van McDonalds zitten ook niet te wachten op experimenten of afwisseling. Hoeft ook niet. Als bv, om in de eten sfeer te blijven Noma (restaurant) - Wikipedia - nl.wikipedia.org zich niet meer zou vernieuwen, zou dat wel terechte kritiek zijn.

Het gaat wat van het Topic kortefilm af nu, maar wat ik wel eens wat mis bij de kunstzinnige film, is de vraag of de nieuwe vorm of het experiment geslaagd is. Dat gaat me soms wat te makkelijk van = kunst= goed.

Het 1 kan overigens niet zonder het ander bestaan. Zonder hoofdtak in de film, heb je geen "ader" om van af te wijken of norm om mee te pielen of spelen. Nog even afgezien van de techniek die eigenlijk niet zonder die hoofdader ontwikkeld zou zijn. Wat dat betreft snap ik het afzetten tegen ook wel.

Maar een diepgaande filmtechnische analyse van bv Nolan's Batman, moet ik bv om glimlachen. Daar is een pure consumententest aanpak beter op zijn plek denk ik. Doet het wat op de doos staat? En dan is het natuurlijk mooi meegenomen als het veel meer doet, als op de doos staat, zoals bv Fury Road.

Zo weer wat korte films gezien, beetje raar zijn ze wel. Deze deed aan de Greasy Strangler denken:

Dromerig en raar:

Hard maar waar:

"A man has a unique plan to achieve eternal fame.

Multiple awarded shortfilm directed by Hendrik Moonen."

Moment de gloire (2006) - imdb.com

Dit unheimisch filmpje fascineert iedereen op het internet - Joop

Een vreemde recensie over een vreemd filmpje (3.5*)

Dat moment waarop ik een bovenmatige interesse heb in de billenpartij van een kleimannetje (en ‘hij’ dat dan nog gaat benoemen ook…!) 'Hi Stranger' (2017) is op een vreemde manier tegelijk afstotend en hypnotiserend, terwijl het (bij mij) raakt aan emoties die ik niet vaak voel in de meest cinema-uitingen. Anders dan een eerdere hype als 'Too Many Cooks' (2014) lijkt het ook echt ergens over te gaan: over dat enge moment waarop een ander zijn of haar intimiteit toont. Een dreiging? Nieuwe mogelijkheden? Wat moet ik hier nu mee? Simpel maar doeltreffend, wonderschoon en doodeng.

The Appointments Of Dennis Jennings 1988 ★★½

Een patiënt (Steven Wright) twijfelt aan zijn eigen geestesgesteldheid en wordt bijgestaan door een psycholoog uit de hel (Rowan Atkinson). Het heeft in 1988 een Oscar voor 'Best Live Action Short Film' gewonnen, maar mijn voornaamste reden om hem te gaan kijken was omdat Atkinson erin zit. De Mr. Bean-acteur is inderdaad het grappigste als een archetypische psychoanalyticus met meer aandacht voor zijn kladblok en horloge dan voor de waanzinnige tegenover hem. Steven Wright ken ik alleen als bijrolacteur, maar hier zet hij een emotieloze stakker neer die deadpan allemaal rariteiten om zich heen waarneemt. Een goudvis in de mixer. Een romantisch kaarslichtdiner met een afhaalpizza. Absurd is het allemaal wel, maar erg grappig wil het niet worden. En de tergend trage opbouw heeft een te lage grapdichtheid om de volle 27 minuten interessant te blijven. Als je de clou dan ook al aan ziet komen...

Mooi dit: Ten Meter Tower - Video - NYTimes.com

Ik ben als kleine jongen van eentje gesprongen. Vergeet het nooit meer.

Fijn duistere SF die meer van Lynch dan van de computer heeft:

Arty comedy:

Leuke grap:

Een van de weinige korte films die me weet te raken:

Nieuwe short van Neill Blomkamp,Ik krijg hem niet embedded, zal aan short of the week liggen. Dan maar een link: Rakka by Neill Blomkamp & Oats Studios | Sci-fi Short Film - shortoftheweek.com

Kon deze wel waarderen:

Ja die is mooi

Weer een nieuwe Blomkamp!!! NICE!!!

Oats Studios - Volume 1 - Zygote - YouTube

Net deze short van Karim Hussain gezien. Erg apart en intrigerend, beetje dark fantasy achtig. Voor Lynch liefhebbers wellicht de moeite waard.

Wie weet er zo wat top films die een uur- anderhalfuur duren of weet waar ik ze kan vinden op MM of as ndere site ?

Fillumon, ik had gister net zon siteadres met heel veel films op mijn hand geschreven. Maar helaas net mijn handen weer gewassen! Mischien weet iemand een antwoord. Iets met een I of een M was het.

Het gaat niet helemaal lekker met Wade:

De sfeer zit er goed in:

Kort experimenteel:

Mini Xavier Dolan aflevering, niet ieders smaak:

Weer een paar mooie shorts gezien

Experimenteel, over het wezen van het zwarte scherm in cinema. Fijn associatief, mini filosofisch juweeltje.

Revenge Western met vrouwen in de hoofdrol. O.a met Laura Dern. Vooral de muziek is erg mooi toegepast. Tarantino stijl / bloed & geweld.

Experimentele stop-motion. Mooie sfeer.

Komedie over politiegeweld.

Experimenteel, geen idee wat precies de bedoeling is, maar het werkt prima.

Erg leuke feelgood:

Niet alle experimentele films hoeven op elkaar te lijken, soms is er in dat vastgeroeste genre ook wat nieuws te beleven:

DAWN OF THE DEAF

Mooie Iraanse kortfilm:

Superkorte grap:

Fijn klein drama, erg mooi gefilmd:

Absurd en grappig.

Flying Lotus

Bizar maar vrij geweldig filmpje.

Weer een hele bult kort films, die me positief opvielen afgelopen maand.

Grappige "Horror" animatie:

Een wat serieuzere animatie. Waar ik in ieder geval direct vanaf het begin ingezogen werd:

Super abstracte onzin humor:

Met de groeten van Miyazaki:

Duister sprookje:

Experimenteel:

Experimenteel en erg apart:

Waar zouden we zijn zonder kritiek op social media? Twee uitzonderingen op alle open deuren die elders al ingetrapt werden.

Computer says yes!

Eindelijk fatsoenlijke Nederlandse korte films. En dan gelijk ook goed.

Creativiteit is moordende zelfkritiek:

Zwart is de humor:

En een wat oudere horror ontmoet absurde humor?

Dit topic is bijna ondoorgaanbaar geworden door Biosguru.

In ieder geval wou ik de anderen hier attenderen op deze bijzondere short van Bram Ruiter. Deed me denken aan twee van mijn favoriete regisseurs: Reygadas + Weerasethakul.

Hihi, ik maak een behoorlijke strenge selectie in wat ik plaats Maar zou me graag wat minder eenzaam voelen in dit topic.

Winnaar 48 hour film festival Eindhoven

Beste film, beste regie, beste acteur, beste ensemble.