Verbazing verdwenen

ik was benieuwd of we na films als lotr trilogie,avatar,jurrasic park,2012 the matrix,,grote cgi films van de afgelopen decenia's .

zijn we niet afgevlakt? kunnen we ons nog verbazen.

ik had echt vanaf halverwege de jaren 90 al echt een larger then life gevoel bij deze film.

maar vooral na LOTR vraag ik me af.wat is hier van de overtreffende trap.

heel soms zoals bij gravity,zag ik iets nieuws.

maar dat HOLY shit gevoel is bij weg.

hoe ervaren jullie dat?

Ik denk dat je het vooral moet zoeken in de Marvel Cinematic Universe en de DC CInematic Universe. Batman én Superman in één film, Spider-Man die bij de Avengers komt en dan de Justice League / Suicide Squad nog.

Verder komen de nieuwe Star Wars films nog. Laten we JJ Abrams vooral niet onderschatten. Als hij het gevoel terug kan vinden wat zelf George Lucas niet meer terug kon brengen met de prequels zul je heel veel nerds (zoals ik) tegenkomen die een HOLY shit gevoel in het kwadraat gaan krijgen.

Ik zou het eerder zoeken in virtual reality. Maar wanneer dat echt door gaat breken weet ik niet.

Verwondering neemt volgens mij overigens sowieso wel af naarmate je ouder wordt. Bij mij wel in ieder geval (vroeger beleefde ik films, muziek en boeken wat intenser), en zo oud ben ik toch nog niet.

Het holy shit gevoel is natuurlijk persoonlijk. Ik vind niets aan de Lotr-films en ook Marvel is niet meer dan wat entertainment voor mij. Ik heb om andere redenen 9 films uit het jaar 2010 en 2015 de score van 5* gegeven. Plus dat ik soms oudere films nog voor het eerst zie die me echt wel bevallen. Naast het gevoel van 'deze film klopt helemaal voor mij' heb ik toch nog enkele momenten gehad bij 'recente' films, ook al zijn dat niet per se 5*-films. Ik denk aan The Expendables, het epische om al die actiehelden te zien. Hanna waarbij uit het niets Hanna ontpopt als een actieheldin, de speech tijdens het optreden in Broken Circle Breakdown, de comeback van Bond in Casino Royale, ...

ja de laaste 3 bond films zijn zeker iets om naar uit te kijken zeker met sam mendes achter het stuur.

wat de expendables betreft ,,stalone zei ook na het zien van avatar,dat was mooi, maar nu weer recht toe recht aan actie. zoals het volgens hem bedoeld is.

ja en marvel heeft nog heel veel epische films te gaan . er komt onder de comic kenners over een paar jaar civil war,en zelfs guardians of galaxy gaan samen werken met the avangers,en misschien spiderman.tot aan de x-men,het is een bijna onuitputtelijke bron.

allemaal zeker films om naar uit te kijken.

JJ abrahms is een van de weinige regiseurs waarbij ik geniet van de prachtige epische manier van regiseren.en vooral doordat er ook verhaal in zat.

dat mis ik veel.want in mijn ogen is dat niet het geval bij the expendables.

leuk hoor.met die dikke knipoog.en de modder vette recht toe recht aan actie.

maar veel nieuws bied dit niet.

maar alhoewel ik the avangers echt te gek vomd. de eind battle was mooi,maar toen kreeg ik dus het gevoel van ja wel mooi.hoe laat is het(bij wijze van spreken)

Ja, we kunnen ons nog verbazen, maar lang niet overal meer over. Zeker niet de massale scènes die in een definitieve vorm door Jackson zijn gezet met zijn trilogie. Actie kan nog wel overdonderend zijn, maar dan wel met de juiste opbouw of een talentvol regisseur met frisse ideeën, alleen zijn die vaak niet op de regiestoel te vinden.

Overigens kan ik nog steeds geraakt worden door recente films (La Vie d'Adèle) of van mijn stoel worden geblazen (La Notte) maar dat is eigenlijk nooit met actie meer.

Herkenbaar gevoel, maar bij mij is die verbazing er eigenlijk vooral bij klassieke films waar ze nog beperkt zijn in de visuele middelen die er tegenwoordig beschikbaar zijn. Mijn mond valt nog altijd open van bijvoorbeeld de immense hoeveelheid figuranten in Battleship Potemkin (1925) of Ben-Hur (1959). Of om de technische klasse die uit films klinkt als Man with a Movie Camera (1929) en in vrijwel alle films van Stanley Kubrick. Voor mij heeft CGI een soort gemakzuchtige kentering gebracht waardoor films steeds meer op elkaar zijn gaan lijken en er minder ruimte is voor grootschalige cinema die de grenzen van het medium opzoekt.

Dat is de leeftijd volgens mij.

Lonen waren vroeger toch veel lager. Vooral rond de crisisjaren. Dat is nu vaak onbetaalbaar.

Bedoel je dat Knisper.

200% dit

Iedereen mag natuurlijk vinden wat hij wil, maar mensen bij elkaar brengen was in 1920 niets geniaals. Soms lijkt men wel te denken dat men 100 jaar geleden nog in de holbewonertijd zat.

Ik sluit me vooral aan bij wat Donkerwoud zegt. Een oudere film kan me eerder wegblazen al is dat niet meteen door spectaculaire acties of special effects, maar op vele andere manieren: acteren, sterk verhaal, karakterontwikkeling en dat met veel beperktere middelen dan nu.

Ik interesseer me nog weinig voor actie en superhelden films. Mijn gevoel is dat de computers het hier al grotendeels hebben overgenomen. CGI en 3D het was wel leuk in het begin, maar uiteindelijk niet de reden waarom ik filmliefhebber ben. Als ik het enkel voor het visuele zou doen, zou ik net zo goed kunnen gaan gamen.

Daar ben ik het dan mee eens. Ik snap het topic niet helemaal.

Op gegeven moment raak je verzadigd. Dan neemt gewoon je interesse af.

Maar een jong iemand zal dat niet hebben. En dan aankomen met dat is niet nieuw, maar al eerder gedaan. Denk niet dat die daar mee zit. Veel zullen niet eens weten waar je het over hebt.

Als ze in 1935 al CGI hadden, hadden ze toen ook al gebruikt. Dit is meer de technologie in het filmen. Oude met nieuwe films is appels met peren vergelijken. Wel kan je oude films anders beleven dan nieuwere films, maar oude films blijven gewoon oud, tenzij je er aan gaat knutselen.

Ik weet niet maar vind dit topic in een ander topic passen.

Het ''visuele aspect'' bestaat natuurlijk ook niet uit alleen uit Special Effects/CGI..

Dat klopt zeer zeker. Het visuele draagt ook wel bij tot sfeerschepping (heel zeker in horror). Ik bedoelde vooral dat de toenemende digitale input en CGI daar voor mij niet zo een meerwaarde aan geeft.

Geef ik je volkomen gelijk in. Nu ja misschien past het beter in een ander topic. Maar de titel die onze originele poster gebruikt is vrij algemeen gesteld. In zijn originele post heeft hij het enkel over het visuele aspect dat zou verbazen. Het blijft natuurlijk heel belangrijk, film is een visueel iets, maar er zijn nog veel andere aspecten die me kunnen verbazen. Nu goed ik wijk teveel af wellicht.

Ik vind niet dat je afwijkt, alleen visueel is nogal ruim. Goed ik hou niet van games, dus zal ik animatiefilms sneller mooi vinden. Maar oude films kunnen visueel ook mooi zijn. Het is maar net welke je hebt gezien en waar je op let in films. Daarin zie ik geen onderscheid tussen oud of nieuw.

Dat we nu minder snel verbaasd zijn heeft denk ik ook met de tijd te maken. Vroeger waren de mensen minder gewend op filmgebied dan nu. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de oude James Bond films was dat vroeger echt iets nieuws en revolutionairs. Bijvoorbeeld de muziek, de snelle manier van monteren en voor de toen harde actie was echt iets nieuws. Zo iets was daarvoor nog niet vertoond. Dat bijvoorbeeld Ursula Andress met een bikini uit het water liep zou veel mensen in die tijd verbaasd hebben en was voor die tijd revolutionair. Anno 2015 halen we er onze schouders over op.

Met de huidige technieken en alle goede films die al in het verleden gemaakt zijn en met de maatschappij die heel erg veranderd is in de loop der jaren, zijn we met zijn allen veel meer gewend en zijn we dingen normaal gaan vinden die we vroeger niet normaal vonden . Ik denk dat we ons mede hierdoor minder snel laten verbazen.

Heel goed John Barry. Bovendien gaan veranderingen ook steeds sneller. Films bleven lang draaien, maar is nou niet. Hangt van het aanbod af, maar mensen zijn toch wel wat sneller iets beu.

Over het algemeen is dat zo, maar gelukkig kom ik toch nog een hoop jonge mensen tegen die wel geïntresseerd zijn in wat een iets ouder iemand te melden heeft. Niet toevalig zijn dit (voor mij) de intressante jongeren die me toch nog hoop geven voor de toekomst van de mens

Dat HOLY shit/What the FUCK gevoel kan ik gelukkig nog regelmatig meemaken, maar het is eerder de inhoud van een film i.p.v. het visuele.

Zelfs gisteren werd ik nog aangenaam verrast door de kracht van sommige beelden in A Spell to Ward Off the Dar... En eerder deze week was het inhoudelijk raak met The Act of Killing (2012) waar ik soms met de mond open naar keek (en vooral luisterde).

Eerder deze maand werd ik nog enkele malen heerlijk visueel verrast, voornamelijk door de documentaire Leviathan (2012), en Lars von Trier's The Element of Crime. 2 echte wat "what the fuck" momenten.

Ook Man with a Movie Camera was een kleine verrassing, vooral op gebied van montage.

Om even door te gaan op Knisper's ouderdomsargument:

Al generaties lang zie je dan mensen hun smaak vormen ergens tussen 15-25 jaar en daar dan losjes in blijven hangen. Niet dat iedereen op z'n 25e plots voeling verliest met wat er gebeurt, maar tegen dan hebben ze de meeste "eerste ervaringen" wel al achter de rug. Die ervaringen kan je ook amper overdoen, dus langzaamaan verdwijnt er zeker wel een deeltje verbazing.

Daar smaken nog wel steeds evolueren kan het nog altijd zijn dat je echt verbaasd wordt door een film, al moet ik zeggen dat nu 5000+ film je het meeste wel kan plaatsen of linken aan één of andere film die je vroeger wel al eens gezien hebt. Dat staat dan wel compleet los van welk tijdwerk we ook over spreken. Dat is nu niet anders dan 30 of 80 jaar geleden, dat heeft enkel te maken met persoonlijke evolutie. Ook zaken als werk vs school hebben een sterke invloed op de persoonlijke ontwikkeling, waardoor het ontdekken van nieuwigheden voor de meeste zo rond de 30 wel op een heel laag pitje komt te staan (sowieso neemt de tijd voor hobbies vaak af, ivm werk, gezin, kinderen,...)

Of het vroeger makkelijker/moeilijker was om een film te maken staat daar eigenlijk redelijk los van. Wat mij betreft is er niet zoveel verschil, behalve dan dat de challenge elders lag. In 1900 was er niks en moest men alles nog verzinnen en uitzoeken. Da's moeilijk en makkelijk tegelijkertijd. Je moet het natuurlijk wel doén, maar als je het doet ben je sowieso de eerste. Momenteel heb je dan wel 120 jaar filmgeschiedenis waar je uit kan leren, maar alles wat je doet lijkt toch enigszins op wat al bestaat, dus een mindere mate van creativiteit en originaliteit is véél moeilijker te behalen.

Ook het CG verhaal is gelijkaardig. Onzin natuurlijk dat CG per definitie goedkoper/makkelijker is, anders maakte Bay z'n blockbusters wel voor 1 miljoen dollar ipv 300 miljoen. Een computer is ook geen ding dat op zichzelf maar wat CG in elkaar bokst, maar daar hebben mensen vaak geen oren naar. Dat het stilistisch je ding niet is kan best natuurlijk, maar waardevol oordelen over de complexiteit van beide methodes is hier weinigen gegeven denk ik.

Persoonlijk mag ik verder niet klagen. Ik verbaas me tegenwoordig meer dan 10 jaar geleden. The Matrix & LOTR heb ik altijd lelijke films gevonden, Transformers vind ik best spectaculair. Ook bij Dawn of the Planet of the Apes was ik laatst echt onder de indruk van de CG (net als bij Gravity), dat kan ik van de 5-20 jaar oude films absoluut niet zeggen (ondanks dat die toen ook technisch vooruitstrevend waren).

Long story short ... mensen worden oud en je kan maar zoveel dingen "een eerste keer" beleven. Dus na verloop van tijd verdwijnt de verbazing inderdaad. Maar de volgende generatie komt net met hetzelfde verhaal aanzetten binnen 15 jaar, dus met tijdsgeest oid heeft het weinig te maken.

Als je naar oude films kijkt dan kun je ze toch niet vergelijken met de films van nu?

Nee, maar het gebeurt wel. In 2008 vond ik dat echt fout, maar nou doe ik het zelf ook wel (onbewust).

Waarom zou je ze niet kunnen vergelijken? Een hoop mensen vinden ze zelfs beter.

Natuurlijk wel. De cinematografie is vanaf zijn allereerste ontwikkeling een geheel moderne kunstvorm. Er zijn verbazend veel mensen die met een compleet scheef perspectief kijken naar het huidige film aanbod. Sommigen vinden zelfs alles wat tien jaar geleden gemaakt is al per definitie oud en daardoor ook onomstotelijk inferieur. En uiteraard is het voor hen belachelijk om een film te kijken die niet in kleur is, want die zouden natuurlijk nu niet meer gemaakt kunnen worden... Waar hebben we het dan nog over? Ik blijf me hierover verbazen!

We hadden vroeger gewoon zwartwit tv in de huiskamer. Dus wist ik veel of films wel of niet in kleur waren. Ik moet ze nu vaak niet meer, daar ben ik eerlijk in.

Zo zonde om films te kijken met je ogen dicht, het is toch per definitie een heel visueel medium...

De beoordeling en smaak van iemand is voor elke filmliefhebber verschillend. En meestal een optelling van verschillende elementen. Visueel, acteerprestatie, verhaal, actie, muziek, sfeer, ... Dat speelt zowel bij het beoordelen van een film en volgens mij dus ook bij dat Holy Shit moment. De ene wordt sneller verbaasd door visuele hoogstandjes, een ander door een geweldige monoloog of net weer een geslaagde grap. In mijn top 10 staan 'maar' 3 films uit de 21e eeuw, de rest is ouder dan dat.

Ik kan mij nog steeds verbazen met zowel nieuwe als oude films. Maar toegegeven dat sommige films als eerste waren en het effect groter was. Alien zag ik op 12 jaar en was mijn eerste echte horrorfilm. Ook al heb ik ondertussen nog goeie horrorfilms gezien, is dat Holy Shit moment van toen niet meer te overtreffen. Ter info toch meegeven dat mijn beoordeling van Alien meer is dan wat jeugdnostalgie. Zelfde verhaal met mijn eerste Ghibli animatie, mijn eerste 'volwassen' film in de bioscoop (Under Siege 2 geloof ik), mijn eerste Chaplin-film, ...

Oude films kijken die digitaal zijn opgepoetst...dvd.. Blu-ray. Die films hoor je kijken met een filmprojector, met veel ruis en gekraak. Waar zijn we mee bezig.

Ik vind het digitaliseren een heel goede zaak daar niet van maar om vanuit daaruit films te gaan beoordelen vind ik dan weer een slechte zaak.

Gelukkig hebben ze The longest day ingekleurd, ik vind de zwartwit versie gewoon lelijk.

Mensen die gaan schrijven dat handgetekende films mooi zijn en computeranimaties niet om aan te zien zijn hypocriet. Want zelf zitten ze achter de computer en schrijven dan zo'n bericht.

Seriously? ...