Genre/Thema Challenge

Dat ook, maar eigenlijk bedoelde ik het gewoon heel letterlijk: een scene waar een hoofd wordt afgezaagd, of waar een oog wordt uitgetrokken, dat heet 'horror'. Maar voor de kerel die het overkomt, het slachtoffer: voor hem lijkt het me in de eerste plaats een drama; je zal je hoofd maar kwijt zijn...

Yes, die staat idd voor morgen op de planning!

http://wheresthejump.com/wp-content/uploads/2016/01/i-am-legend-4.jpg

Filmtitel, jaartal: I am Legend (2007)
Speelduur: 101 min.
Genre: Drama, SF
Eigen score/beoordeling: 2*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 7e (41e )
Datum van kijken: 27/28-10
Aantal punten: 2 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 17 (99)
Recensie:

Vooropgesteld, I am Legend grossiert in prachtige beelden van een uitgestorven NY. Lawrence legt daar en passant toch even het schaalmodel neer voor wat we aan het einde van ep. I van the Walking Dead te zien krijgen. Maar verder moest ik toch bijzonder veel moeite doen deze (naar mijn mening onterechte) moderne sci-fi classic serieus te nemen.

Twee factoren spelen daarin een rol: de zombies (wat de plotomschrijving bovenaan de pagina hier dan ook zeggen moge) en de performance van Will Smith. Zombies werken bij mij alleen als ze er goed uitzien, als ze op grote schaal of juist op extreem kleine schaal (één of twee) worden ingezet, én als hun verschijning gepaard gaat met tenminste iets van spanningsopbouw. I am Legend faalt binnen alle drie die facetten: de groepen die we zien, zijn te klein om echt als een dreigend collectief over te komen, en te groot om iets te kunnen uitrichten met subtiele spanningsopbouw. Daarnaast zien de zombies er tamelijk slecht uit. Hetzelfde euvel eigenlijk als in Maze Runner: The Scorch Trials (2015). World War Z deed het wat dat betreft stukken beter, door zowel grootse als kleinschalige dreiging te verwerken.

Dan Will Smith, die als een soort clown door het beeld paradeert, maar al te trots dat hij in een post-apocalyptische wereld nog steeds de dialogen van Shrek kan souffleren. In het eerste deel van de film geloof ik hem nog wel, maar als Smith de dialoog aan moet gaan, wordt zijn onkunde als acteur maar al te duidelijk. De interactie met Alice Braga was pijnlijk slecht, om over het daaropvolgende einde nog maar niet te spreken. Het thema van geforceerde zelfopoffering in combinatie met die filmtitel, had alsjeblieft iets anders verzonnen...

In dat verband verwordt I am Legend tot een kleine deceptie, en is het in de eindafrekening ook minder dan een 'leuke sci-fi voor tussendoor'. Die prachtige settings aan het begin deden anders vermoeden.

2*

http://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/scale_crop_768_433/2016/04/tea0100_comp_v420.1034.jpg

Filmtitel, jaartal: Doctor Strange (2016)

Speelduur: 115 min.

Genre: Fantasy, actie, SF dank ik aan imdb

Eigen score/beoordeling: 3.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 8e (42e )

Datum van kijken: 28-10

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 19 (101)

Recensie:

Het Marvel-universum dijt langzaam uit. Na de introductie van het personage Black Panther in Captain America: Civil War komt de filmstudio nu met de markante Stephen Strange (Benedict Cumberbatch). Hij is de spil in Marvel’s nieuwe origin story: een verbluffend visueel spektakel, waarin de grenzen van ons universum verkend en verlegd worden.

De rol van Stephen Strange is Benedict Cumberbatch op het lijf geschreven. Strange is een egocentrische betweter, die samen met collega-chirurge Christine Palmer (Rachel McAdams) perfectie nastreeft in zijn werk als neurochirurg. Als een heftig auto-ongeluk hem het opereren onmogelijk maakt, is een trip naar het verre Kathmandu (Nepal) zijn enige uitweg. Het verlangen genezen te worden brengt Strange in contact met the Ancient One (Tilda Swinton), een ingewijde meesteres in de Oosterse mystiek.

De film doorloopt vervolgens het clichématige stramien van de meester en de leerling, met een uitkomst die tot de verbeelding spreekt: ook de eigenzinnige Strange is uiteindelijk in staat een capabele magiër te worden. Het is allemaal niet voor niets. Marvel zou immers Marvel niet zijn als er geen villain (Mads Mikkelsen) aan te pas kwam. Diens duistere aspiraties sleuren onze protagonist mee in een universele machtsstrijd die datgene waarvoor hij kwam ruimschoots ontstijgt.

En dat is meteen ook de wat teleurstellende crux van Doctor Strange. De hoop op inventieve elementen in het plot, die iets nieuws toevoegen aan het gegeven van de held die de wereld red, is halverwege de film wel vervlogen. Je kunt je afvragen of de overdaad aan prachtige visuals niet een slimme manier is om het gebrek aan narratieve diepgang te verbloemen. Al heeft dat ongetwijfeld ook te maken met de keuzes van regisseur Scott Derrickson. Personages als de magiër Mordo (Chiwetel Ejiofor) en de met make-up besmeurde villain (Mikkelsen) hadden meer uitdieping verdient, maar Derrickson kiest duidelijk voor een one-man show. Cumberbatch’s personage is daarbinnen op script gezet als een man van actie en droogkomische humor, en heeft inhoudelijk weinig te bieden.

Die keuzes mogen dan ten koste gaan van gelaagde characters en een dosis narratieve inhoud, ze maken de film niet minder vermakelijk. Cumberbatch schittert met grappen over muziek en uiterst droge opmerkingen, en lijkt zich daarnaast in de meest bizarre settings nog thuis te voelen. Ook de reeds genoemde visuals dragen enorm bij aan de amusementswaarde. De cgi brengt Doctor Strange letterlijk en figuurlijk next level. Derrickson maakt op het narratieve vlak veilige keuzes, maar draait er tegelijkertijd zijn hand niet voor om Londen te laten imploderen (Inception, eat your heart out!). De schitterende visuele effecten genereren een metafysisch traktaat van astrale projecties, psychedelische voorstellingen en parallelle werelden.

Het maakt deze film tot een absolute must-see op het grote scherm (het liefst in IMAX 3D), en dat zal bijdragen aan de commerciële effectiviteit van Marvel’s nieuwste product. De opzichtige hints naar de Avengers-franchise passen het nieuwste solo-personage daarnaast direct goed in binnen het Marvel universum. Missie volbracht.

N.B. recensie is niet alleen voor moviemeter-doeleinden, vandaar het stukje gereproduceerd narratief

MacArthur - 130 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Uitstekende film over generaal Douglas MacArthur die tijdens de tweede wereldoorlog de strijd met Japan aanvoerde. Misschien wat droog gebracht, maar daarom niet een minder boeiende geschiedenisles (ook het gedeelte over de wederopbouw van Japan na de capitulatie). De film wordt met gemak gedragen door Gregory Peck in de titelrol.

Totaal: 25 punten.

#10. 20,000 Leagues under the Sea (1916) - Avontuur / Sciencefiction - 105 minuten - FTV- 30-10-16

23+3= 26 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

16 stemmen - 1 punt

http://www.scifi-movies.com/images/contenu/data/0000010/affiche.jpg

De op één na oudste uitvoering van het aloude verhaal van Jules Verne. Het bijzondere aan deze film is ook dat het de eerste film is met onderwater-scenes. Voor deze scenes zijn geen onderwatercamera's gebruikt maar als ik het goed begrijp een vernuftig systeem met waterdichte pijpen en spiegels. En hierdoor waren ze in staat om met de camera onderwateropnames te maken. Afgezien van deze techniek heeft de film verder veel minder te bieden. Het verhaal is iets aangepast om er een liefdesverhaaltje in te brengen. Wat verdienstelijk was maar niet bijzonder. Kapitein Nemo is geschminkt zodat het lijkt alsof hij uit India komt en deed me op één of andere manier aan de kerstman denken?

https://i.guim.co.uk/img/static/sys-images/Film/Pix/pictures/2010/10/18/1287399352917/Kirk-Douglas-in-Paths-of--006.jpg?w=620&q=55&auto=format&usm=12&fit=max&s=71139a5be6ba5b515843200309b76561

Filmtitel, jaartal: Paths of Glory (1957)
Speelduur: 88 min.
Genre: Oorlog
Eigen score/beoordeling: 3.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 9e (43e )
Datum van kijken: 30-10
Aantal punten: 2 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 21 (103)
Recensie:

De grootste kracht van Paths of Glory ligt besloten in het effectieve scenario. Op subtiele wijze brengt Kubrick zijn anti-oorlogsboodschap over. Het maakt deze film mede tot een stabiele factor in Kubricks immer indrukwekkende oeuvre.

Paths of Glory confronteert de kijker met een aantal pijnlijke waarheden met betrekking tot la grande guerre. Het suïcidale karakter van niemandsland, het al even suïcidale karakter van sommige officiers (lees hier: generaal Mireau) en de wijze waarop (in dit geval) de Fransen uiteindelijk its own worst enemy waren. De meeste verbeelding zit hem nog wel in de laatste scène van de film. Massale spot en hoongelach verworden tot emotie en muzikale eenwording. De vele voorbeelden van dehumanisatie monden uiteindelijk uit in een toonbeeld van menselijkheid. Krachtiger had Stanley Kubrick niet kunnen afsluiten.

Het maakt Paths of Glory voor mij alleen nog niet die perfecte oorlogsfilm die sommigen hierin zien. De relatief korte speelduur mag er dan voor zorgen dat de boodschap krachtig overkomt, de personages missen hierdoor wat uitdieping en het narratief oogt in zijn totaliteit wat beperkt. De dialogen zijn bij vlagen briljant, maar niet altijd even geloofwaardig. Personages als de drie 'slachtoffers' (waarvan er trouwens twee sprekend leken op Mark Wahlberg en Nicolas Cage, maar dat verder terzijde) vond ik zodanig karikaturaal dat ik moeite had ze voor te stellen in de zeer realistische setting die Paths of Glory verder representeert. Tevens is het erg jammer dat er m.b.t. het Franse kamp toch voor de Engelse taal is gekozen.

De tand des tijds heeft Paths of Glory weinig goed gedaan. Zwart-wit beelden vormden geen probleem, maar de editing was van bedenkelijk niveau, de beeldovergangen waren weinig subtiel en ik vond niemandsland er ook niet al te best uitzien. Daarbinnen voltrekt zich ook het narratieve dieptepunt: de tamelijk ongeloofwaardige scène waarin drie mannen 's nachts de oversteek maken naar het Duitse kamp. Het contrast is (te) groot met de soldaten die tien minuten later nog niet eens over het eigen prikkeldraad heen weten te komen.

Uiteindelijk zijn het puntjes van de kritiek die het sterke scenario en de degelijke uitwerking niet aan kracht laten inboeten. Mijn oordeel: niet Kubricks sterkste werk, maar wel een belangrijk anti-oorlogsdocument, dat het bekijken zeker waard is.

#11. Master of the World (1961) - Avontuur / Sciencefiction - 102 minuten - FTV- 30-10-16

26+3= 29 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

15 stemmen - 1 punt

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/6/65/Master_of_the_world_poster.jpg

Bekoorlijke film gebaseerd op een verhaal van Jules Verne. Het gaat over de mysterieuze Robur, een briljant uitvinder gespeeld door altijd fantastische Vincent Price. Deze heeft een zeppelin, de Albatross, ontworpen en wil hiermee de wereldvrede afdwingen. Helaas zijn er de nieuwsgierige Prudent,zijn dochter Dorothy, haar verloofde Evans en een inspecteur van de Amerikaanse regering John Strock gespeeld door Charles Bronson. Deze twee genoemde mannen staken met kop en schouders boven de rest van crew uit. Al deed Henry Hull het ook niet verkeerd. De film is licht verteerbaar en heeft een beetje dezelfde sfeer als Chitty Chitty Bang Bang (1968) of het latere Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) Maar mist wel de andere kwaliteiten van die films. Zo te zien was regisseur William Witney een druk baasje, op moviemeter staan 89 films en dat is een ongeveer drie á vier films per jaar.

#11. Krull (1983) - Fantasy / Sciencefiction - 121 minuten - FTV- 30-10-16

29+4= 33 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

151 stemmen - 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/935.300.jpg

Wat een Cult-klassieker is dit! En aan de stemmen te zien hebben niet veel mensen deze film ontdekt? Ook ik dus niet! Tot nu. Het is een heerlijke film in de prachtige avonturen/fantasy traditie die we veelal in de jaren '80 zagen. Denk aan The Dark Crystal (1982) of Willow (1988) Maar dan met meer effecten en actie. Ook deed de film lichtelijk aan Star Wars denken maar had gelukkig nog genoeg eigens. De effecten zijn post-CGI, wat voor sommige misschien iets te gedateerd overkomt, maar ik ben met dit soort effecten opgegroeid. Waardoor het voor mij niet storend was. Verder zijn er prachtige mooie decors, sets en kostuums. Een ontdekking voor mij en in mijn ogen een vergeten pareltje.

#7 Battle for Haditha (2007) Oorlog - 30-10-2016
FTV: 1 punt
93min: 1 punt
Totaal Battle for Haditha: 2 punten

Een sterk oorlogsdrama gebaseerd op waargebeurde feiten. Gefilmd vanuit drie uitgangspunten: de Amerikaanse soldaten, strijders tegen de Amerikaanse soldaten en de lokale inwoners. De film is lange tijd meer te omschrijven als drama dan een oorlogsfilm en de film focust zich dan ook meer op drama. Het slaat dan nog wel om wanneer via een bermbom een militair voertuig opgeblazen wordt, waarna enkele soldaten zwaargewond zijn en/of sterven. Vooral de blik op de opengereten soldaat was bijna beangstigend te noemen . Vervolgens volgt er een wraakactie en wordt de onschuldige lokale bevolking vermoord . De film kent eigenlijk geen al te grote verrassingen doordat het verhaal hierboven al grotendeels wordt omschreven. Echter, Battle for Haditha toont een indrukwekkend beeld van wat er die dag tijdens de oorlog in Irak gebeurde.

Totaal 22 punten.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2411.300.jpg

De Bunker (1992) Oorlog – 105min – 90stemmen – FTV – 31okt.2016 – 3punten

oorlogsdrama van Gerard Soeteman, het verhaal vertelt over Gerrit Kleinveld, een verzetsman die in 1942 gearresteerd word voor een overval op een kantoor voor voedselbonnen, na zijn verhoor door de gestapo word hij in Amersfoort in het bunkercomplex opgesloten, gaande weg hoort hij dat hij maar langs twee wegen uit de bunker komt, op transport of via de muur naar het rijk der doden, van dan af besluit hij te ontsnappen, de film speelt zich voor een groot deel af binnen in de Bunker wat de film misschien wat saai maakt, niets is daarvan waar sterke dialogen onder de 8 gevangenen in de bunker en een sterke spanningsopbouw en muziek die voor een duister sfeertje zorgt, kijk je naar een film die voor geen millimeter verveelt meer nog naarmate de film vorderd word het spannender en spannender, het acteerwerk is ronduit subliem!! 8heel sterke rollen, een film die voor mij een dikke 4,5* verdiend!!

(4films:17punten)

https://secure.netflix.com/us/boxshots/ghd/70296845.jpg

Filmtitel, jaartal: Coherence (2013)
Speelduur: 89 min.
Genre: SF, thriller
Eigen score/beoordeling: 0.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 10e (44e )
Datum van kijken: 30-10
Aantal punten: 3 (ftv en <250)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 24 (106)
Recensie:

Zeer zwak.

Conceptueel gezien heeft Coherence nog een heel aardig narratief om uit te putten, maar de uitwerking is echt bedroevend. Reguliere burgers die het ene moment van niets weten en het andere moment kwantumfysica uit hun mouw schudden alsof ze Einsteins in de maak zijn. Een nobele poging tot intelligentie, dat dan weer wel, maar in schier contrast met de oersaaie dialogen en de onderlinge liefdesverwikkelingen.

Filmtechnisch viel ik daarnaast behoorlijk over de beroerde editing. Ironisch dat de film dan Coherence heet. Visueel vond ik het een fletse bedoeling (op die staafjes na) en het camerawerk was bij vlagen ineens vervelend schokkerig.

Een bijna tenenkrommende B-film met kleurloos acteerwerk en een zwak script, gehuld in een zweem van ongeloofwaardigheid en slecht filmwerk.

0.5*

03. Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) Sciencefiction - 1 punt (108 minuten/RW/4704 stemmen) - Totaal: 5

https://nypdecider.files.wordpress.com/2014/07/eternal-sunshine-of-the-spotless-mind.jpg?quality=90&strip=all&w=578&h=300&crop=1Wederom eentje die ik al eerder gezien had. Net zoals Stalker was het minimaal vijf jaar geleden, want vanaf 2012 hou ik (in een MovieMeter-map) bij in welk jaar in welke film gezien heb. Afijn, dat boeit verder niet zo.

Het genre sci-fi wordt wel erg opgerekt met deze film, want dit lijkt me gewoon een dramafilm met een wat onorthodox plot. Geen idee hoe ik de film de vorige keer vond, maar blijkbaar wel 4* waard. Nu een 3,5*; heb ik dat maar alvast verklapt.

Een origineel uitgangspunt, veel potentie, maar het komt er niet altijd goed uit. Eigenlijk net zoals deze review, want ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Ik weet alleen dat de film mij maar mondjesmaat écht kon beroeren. Dat gezegd hebbende is het vooral de hoge score die dit bericht ietwat negatief maakt, want al met al is het met een 3,5* gewoon een hele behoorlijke film.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1328.jpg

Het Meisje met het Rode Haar (1981) Oorlog – 109min. – 393stemmen – FTV – 31okt.2016 – 2punten

Oorlogsdrama van Ben Verbong, spannend en meeslepend verzetsdrama, Hannie Schaft een studente in de rechten komt bij het verzet, na haar eerste opdracht als koerier word een jonge man voor haar ogen dood geschoten door de gestapo, van dan af wil ze maar één ding zelf veraders omleggen, samen met Hugo, ook iemand uit de verzetsgroep plegen ze nu aanslagen op veraders en collaborateurs, bij één van die aanslagen loopt het grondig fout, vanaf dan is haar leven grondig in gevaar, in de film werden de beelden met een speciaal procédé de kleuren voor een groot deel weggefilterd, de film krijgt hierdoor een naargeestig en donker sfeertje, hoe verder de film loopt hoe spannender hij word, de hoofdrol word heel sterk neer gezet door René Soutendijk, het enige minpuntje in deze film is wat de drijfveer was van Hannie om in het verzet te gaan je komt het niet te weten, maar los daarvan is dit een heel sterke film met een donker sfeertje, 4,5*

(5films:19punten)

Hardcore Henry - 96 min - ftv - 2 punten.

Goeie film waarin een man ontwaakt en zich helemaal niets meer herinnert. Deze film kijkt letterlijk weg als een first-person-shooter-game. Een leuk concept (alhoewel ik het persoonlijk niet altijd prettig vind kijken). Prima uitgewerkt, en vooral technisch gezien knap gedaan. Een flinke vaart, volop spectaculaire actie en lekker krankzinnig allemaal.

Totaal: 27 punten.

Tussenstandje wordt morgen overigens, nogal hectisch op het werk!

Heb je morgen op Allerheiligen een vrije dag of is dat niet in Nederland? Ik werk deze week enkel op donderdag.

#13. The Monster That Challenged the World (1957) - 83 minuten - 10 stemmen - RW - 31 oktober 2016 - 2 punten (Totaal: 35 punten)

Aangezien het vandaag Halloween is heb ik vooral horror gekeken vandaag. Na 3 horrorfilms zonder sci-fi combinatie nu wel eentje. Een re-watch van een monsterfilm waarbij ik eigenlijk niets heb toe te voegen aan mijn vorige commentaar. Het blijft een leuke film die op een gezapig tempo voortloopt. Het is duidelijk low budget, maar het monster ziet er gewoon fantastisch uit voor die tijd en op DVD zelfs nog beter

Ja zeg, voor één keer dat ik bovenaan stond in de challenge en dan ga je met de tussenstand net die twee dagen wachten dat ik geen films heb kunnen zien

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/f0/db/d2/f0dbd27b921c199e5c4fe9ae81f40ea0.jpg

Filmtitel, jaartal: The Butterfly Effect (2004)

Speelduur: 120 min. (DC)

Genre: SF, Drama (drama staat gek genoeg nergens aangegeven, meer drama dan thriller wmb)

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 11e (45e )

Datum van kijken: 31-10

Aantal punten: 3 (ftv->extra punt DC)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 27 (109)

Recensie:

The Butterfly Effect tracht verhaaltechnisch een hoop over te brengen, maar slaagt daar maar ten dele in. Zeker in de tweede helft gaat de film flink vervelen, en gezien de potentie van het plot is dat jammer.

Toegegeven, in eerste instantie werkt het wel: door middel van snelle montage en flashbacks samenhang creëren en langzamerhand het verhaal van Evan Treborn (Ashton Kutcher) uiteen zetten. Maar als dat de gehele film zo doorgaat, ga je op den duur wel hopen op verrassingen-die er niet komen. De tweede helft van the Butterfly Effect vond ik überhaupt veel minder boeiend dan de eerste helft. Debet daaraan is een ontgoochelend slechte Kutcher, die zich als een slome duikelaar door de film heen manoeuvreert, en geen moment weet te overtuigen in zijn natuurlijk ook nogal gelaagde en complexe rol.

Een stuk beter waren dan de kindacteurs die de film aan het begin nog een beetje kleur gaven. Plotgericht gebeurden hier wat mij betreft ook de interessantste dingen. Flashbacks verderop in het verhaal redden de boel nog enigszins, maar niet genoeg voor een voldoende.

2.5*

Je blijft nog steeds een goede kans maken om een keuze te kunnen maken voor challenge 5 of 6 (afhankelijk wat er wordt beslist voor december eind van deze week), er zijn nu immers 4 mensen met wiens punten je geen rekening mee moet houden.

#14. Invisible Invaders (1959) - 5 stemmen - 67 minuten - RW - 31 oktober 2016 - 2 punten (Totaal: 37 punten)

3de sci-fi die ik na de horror challenge op DVD heb gekocht en bij deze gelegenheid opnieuw heb bekeken (de andere 2 waren mijn vorige registraties). Ook bij deze bood de DVD wel een meerwaarde qua beeldkwaliteit. Ondanks dat ik me nu meer begon af te vragen waarom die onzichtbare aliens bleven gebruik maken van de lichamen van dode mensen terwijl ze ook mensen konden aanvallen in hun onzichtbare status en op die manier een grotere bedreiging vormden. Nu goed wellicht was er ergens een verklaring voor die ik over het hoofd had gezien of gemist. Wellicht hadden de aliens op aarde maar een beperkte kracht in hun onzichtbare vorm. Eentje die vergelijkbaar is met Fiend without a Face en ook thuishoort in het rijtje van de betere old school sci-fi's.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1620.jpg

Het Bittere Kruid (1985) - oorlog – 89min – 178stemmen – FTV – 31okt.2016 – 3punten

Oorlogsdrama van Kees Van Oostrum naar een gelijknamig boek van Marga Minco, Amersfoort 1942, Sara een joods meisje, naief en al onwetend ziet de dingen rond om haar veranderen, op een dag moeten haar ouders verhuizen naar het joods getto in Amsterdam, Sara en haar broer David blijven alleen achter, enkele dagen later vlucht Sara haar ouders achterna, in Amsterdam ziet ze hoe de buurt Systematisch word opgeruimd door de duitsers en hoe de joden worden behandeld. Wanneer op een dag ook haar ouders worden weg gevoerd weet sara te ontsnappen,Van dan af besluit ze samen met haar broer en zijn vriendin naar Palestina te vluchten. Film en het verhaal zit mooi in elkaar, mooie realistische beelden van Nederland in de jaren 40, prachtige muziek en vrij goeie acteerprestaties, kortom zeker geen slechte film die voor mij 4* verdient.

(6films:22punten)

Oorlogsgeheimen (2014) - Oorlog - 94 minuten - FTV – 1 november 2016 – 225 stemmen - 3 punten – Tussenstand: 3 punten
https://media.pathe.nl/nocropthumb/1600x900/gfx_content/1still/oorlogsgeheimen_47042421_st_7_s-high.jpg
Review: In het begin kreeg de film me niet echt te pakken, het heeft even geduurd voordat ik er echt in zat en het allemaal geloofde. Eigenlijk het moment dat de knuffel uit de trein werd gegooid. Daarmee heb ik ook gelijk één van de meest aangrijpende stukken te pakken. Tuur zijn blik sprak boekdelen. Als volwassene is het volgens mij al niet altijd makkelijk om zo'n rol neer te zetten, laat staan voor kinderen van een jaar of 11. Het acteerwerk wordt veel op aangemerkt, maar het is meer typisch Nederlands acteerwerk. Het doet niets onder aan de gemiddelde Nederlandse film. Het verhaal is goed onderhouden, het gaat nergens te snel of te langzaam. Het einde had misschien wat uitgebreid kunnen worden, maar voor kinderen is het mogelijk beter dat dit aan de fantasie wordt overgelaten. Die kunnen daar hun eigen verhaal van maken. Ik had veel medelijden met Lambert, zelfs na het moment dat hij het varken en daarmee indirect Maartje verraadde. Het was duidelijk dat dit personage nog geen benul had van wat de oorlog écht was. Al met al zeker niet slecht, heb ze in dit genre ook wel beter gezien. 3.5*.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/984.jpg

Soldaat van Oranje (1977) - oorlog – 153min – 2730stemmen – RW – 1nov.2016 – 2punten

Oorlogsfilm van Paul Verhoeven, na de film enkele jaren geleden gezien te hebben is deze challenge de uitgesproken kans om deze film een tweede kijkbeurt te geven. Het verhaal verteld over 7 studiematen die de Tweede Wereldoorlog allen op eigen wijze ondergaan, aanvankelijk zien ze het als een spelletje maar naarmate de oorlog vordert word het steeds grimmiger en gevaarlijker, film zit prachtig in elkaar met hier en daar verwijzingen naar grote amerikaanse kaskrakers, spanning, senario en acteerwerk zijn pure top, toch vond ik de film wat te snel gaan en miste ik meer diepgang, ondanks dit was het weer een aangenaam kijkstuk. 3,5*

(7films:22punten)

#2. Mandariinid (2013) - Oorlog (87 min) - FTV - 59 stemmen – 3 punten - 25 oktober 2016 (totaal: 2 films, 6 punten).

1 punt speelduur, 1 punt FTV, 1punt <250 stemmen

http://www.asset1.net/tv/pictures/movie/tangerines-2013/Tangerines-02-1.jpg

Margus: They will be here soon.

Ivo: Who?

Margus: The Georgians and Russians. And the tangerines will stay in the trees. You know what this war is called? The war of citrus.

Ivo: What do you mean?

Margus: It's a war over my tangerines.

Ivo: Be normal. They are fighting for the land.

Margus: For the land where my tangerines grow.

Wat een film. Hoe meer oorlogsfilms je kijkt, hoe moeilijker het wordt om er erdoor geraakt te worden. Daar zijn verschillende redenen voor: je stompt af door de veelvuldige confrontatie met geweld, je ziet de clichés sneller naarmate je meer films gezien hebt, en langzamerhand krijg je ook meer kijk op het genre. Sommige van die clichés of invalshoeken kunnen zo storend worden, dat je een film zowat meteen grotendeels af moet schrijven, waar anderen nog met het brok in de keel tegen elkaar (kunnen) zeggen ‘indrukwekkend hé? Zo moooi.’ Voor mij zijn dat bijvoorbeeld romantisering, valse heroïek en een zwart-wit afschildering tussen goed en kwaad. Mandariinid maakt zich gelukkig aan niets van dat alles schuldig.

Een klein dorpje met Estische boeren in het conflictgebied Abchazië staat zowat leeg tijdens de gevechten in de jaren ’90, volgend op de val van de Sovjetunie. Ivo en Margus zijn achtergebleven om de mandarijnenoogst niet verloren te laten gaan. Door toeval vindt voor hun deur een aanvaring plaats tussen 2 vijandelijke groepjes, met twee overlevenden aan weerszijden. Ivo neemt ze beiden in huis.

Zo vlug verteld, leent het verhaal zich evenzeer voor een gemoraliseerd lesje, maar regisseur Zaza Urushadze blijft ver van iedere vorm van makkelijk sentiment. Mooi geschoten in Georgië, ontvouwt dit verhaal over een klein groepje mensen zich langzaam, maar trefzeker. Alle spanning zit onderhuids, en je zou de film wellicht eerder als drama dan oorlog kunnen kwalificeren. Het gaat om de gevolgen van zo’n conflict op kleine, persoonlijke schaal. Wat het met je doet als mens, of je nu soldaat om omstander bent, en hoe je kijkt naar ‘de vijand’.

Mandariinid werd genomineerd voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film in 2015, maar moest het afleggen tegen Ida. De film viel op andere festivals gelukkig wel in de prijzen. Een van de betere oorlogsfilms die ik de afgelopen jaren zag.

4*

#3. Dark City (1998) - Sciencefiction (111 min) - FTV - 1000 stemmen – 2 punten - 26 oktober 2016 (totaal: 3 films, 8 punten).

1 punt speelduur, 1 punt FTV

https://commentarytrack.files.wordpress.com/2011/05/dark_city_7.jpg

“When was the last time you remember doing something during the day?”

Dark City. Lang getwijfeld of ik hem nu wel of niet gezien had destijds, maar het antwoord was nee. Scènes die ik aan de film toeschreef die ik meende te herinneren, zaten er totaal niet in, en daarnaast blijkt Dark City een film die ik me beslist herinnerd zou hebben. Dit is een Sci-Fi, neo-noir met knikjes naar films als Nosferatu, Metropolis, M, Vertigo en vele andere grote namen. Jammer dat Proyas na The Crow (tijd om die eens te herzien) en deze moderne klassieker met I, Robot (vermakelijk, maar meer niet), Knowing en Gods of Egypt kwam. Dark City is een erg intrigerende en intelligente sci-fi, die van Roger Ebert enigszins verrassend het volledige aantal sterren mocht ontvangen. Zo ver ga ik niet, maar goed was hij zeker.

4*

En nu wordt het tijd voor de tussenstand John Milton want met die vertragingen daar scoor je als medewerker geen goede punten mee Als je films kan registreren kan je ook een top 5 plaatsen denk ik zo.

Working on it! maar de eigen registraties moesten natuurlijk wel even gedaan, anders tellen ze niet. :-p

Ik ben al een paar uurtjes naarstig aan het optellen!

edit: dat klopt natuurlijk niet van dat niet tellen, het is slechts een tussenstand. Goedemorgen, John Milton

Rustigaan Johan, volgens mij springt hier niemand uit z'n vel over een paar uurtjes meer of minder

Excuses voor de vertraging, de tijd zat niet zozeer in het plaatsen (dat is inderdaad zo gebeurd), maar het nalopen van iedere registratie op correctheid.

Alleen dat was achteraf bijna niet nodig, ik heb slechts een enkel foutje kunnen ontdekken: scorsese gaf woensdag zijn Star trek beyond registratie 2 punten, maar moet volgens mij 3 punten zijn door speelduur en FTV.

Met die erbij opgeteld, kom ik tot de volgende tussenstand:

#1. 37 punten - alexspyforever

#2. 33 punten - joolstein

#3. 32 punten - arno74

#4. 28 punten - baspls en scorsese

#5. 27 punten - tbouwh

Op dit moment hebben 17 users een registratie gemaakt voor deze (deel)challenge. Zelf sta ik inmiddels op een niet al te imponerende 4 films, waarvan ik die laatste zo in de trein naar werk hoop te registreren.

Mooie recensie, Oorlogsgeheimen vond ik behoorlijk goed (4*) dus als mogelijke tips voor mij ben ik wel benieuwd naar die betere films die je hebt gezien .