Genre/Thema Challenge

Fury (1936) - FTV - 92 minuten - <250 stemmen - 3 punten - 29/01/2017 (totaal 5 films, 18 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4839.300.jpg?cb=1479202778

Ontzettend sterke film in de eerste helft, met de lynchpartij als hoogtepunt. Maar daarna toch wat minder met een erg lange rechtbankscene, waarin het allemaal wat dik aangezet wordt en waar wat abrupte karakterovergangen zitten, met name bij Joe. Toevallig wederom een film met een hoofdrol van Spencer Tracy, en ook hier doet hij het goed, en wederom een film met een uitgebreide rechtszaak. De film is een scherpe aanklacht tegen de mob mentality, tegen massahysterie, tegen handelen voordat er nagedacht is, en tegen oog om oog en tand om tand.

Het verhaal begint als de onschuldige en nietsvermoedende Joe op reis is naar zijn verloofde, en ergens in een klein stadje wordt staande gehouden. Op grond van wat loze circumstantial evidence wordt hij gearresteerd voor een lokale ontvoering. De geruchten in het stadje escaleren al snel van 'er is iemand gearresteerd' tot 'hij is schuldig' tot 'hij is de duivel zelve en die klootzak moet dood', en de dorpelingen bestormen de gevangenis en steken 'm in de fik. En dat is nog maar het begin. De dorpelingen beschermen elkaar natuurlijk, schijnheilig hun eigen moraliteit verdedigend, de sheriff durft het niet aan om zijn dorpsgenoten te beschuldigen, maar filmbeelden bewijzen de aanwezigheid van de schuldigen. Maar, surprise surprise, Joe heeft de brand overleefd, is belust op wraak, en hoopt de dorpelingen aan de galg te zien voordat hij weer boven water komt. Zijn overgang van gemoedelijke goedzak tot wraaklustige psychopaat is ondanks de omstandigheden toch wat abrupt, net als opeens zijn terugkeer tot rede. De speech aan het einde hielp ook niet, je zou bijna zeggen dat dit een moetje was qua Hayes code. Desalniettemin blijft Fury zeer de moeite waard. 4.0*

O ok thanks

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/273.jpg?cb=1362735515

shawshank redemption (1994) - drama - 142min - RV - 15200stemmen - 29jan2017 - 2punten - BR

film van Frank Darabont, samen met mijn dochter deze film herbekeken, en aangezien ik wist hoe de film eindigde had het niks ingeboet van pracht en spektakel, acteerprestaties zijn pure klasse (niet moeilijk met morgan freeman en tim robbins in de hoofdrollen) decor super prachtig idem voor de sfeer en met de magistrale muziek is en blijft deze film een waar meesterwerk, zijn er dan misschien ook nog minpunten??? misschien.....de film komt in het begin nog al traag op gang... maar halfweg neemt de film zo een wending dat het je volledig van je stoel blaast, een gevoel van doordringende haatte je dan tot de climax van de film komt en dan........., mijn dochter was overdonderd na de film voor haar was het de eerste keer dat ze deze film zag!!!! dikke 5*!!!!

3films/9punten

#2 - Earthly Possessions (1999) - Drama - 105 minuten - 29 stemmen - FTV - 29/01/2017 - 3 punten (subtotaal 6 - totaal 154)

Flinterdun verhaaltje, mix van roadmovie, misdaad, en romantiek. De dialogen zijn al even flauw als het verhaal, er is totaal geen diepgang, en af en toe is er een mislukte poging om grappig te zijn.

Sarandon is degelijk, de rest bedenkelijk.

Een film om zo snel mogelijk voor 99% te vergeten. De 1% herinnering is nodig om er voor te zorgen dat ik 'm ooit niet nog eens zou beginnen kijken.

#11. A Sweet Sickness (1968) - FTV - 65 minuten - 2 stemmen - 29 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 33 punten)

https://assets.mubi.com/images/film/132802/image-w384.jpg?1445969371

Exploitatiefilms moeten het niet hebben van een geweldig of diepgaande karakters. Het gaat vooral om bloot, seks en misbruik. Nu ben ik zeker geen fan van verkrachtingsscènes, maar dat valt hier wel goed mee. Ik vond het leuk dat de makers een sterke protagoniste creëerden die haar succes niet wil te danken hebben door in bed te duiken met personen die haar een rol kunnen opleveren of een filmcarrière kunnen uitbouwen. Met genoeg aantrekkelijke vrouwen met natuurlijke rondingen verveelt de film nooit. Als ze uit de kleren gaan is dat een feest voor de ogen, behalve als ze met een of andere gozer liggen te kronkelen. Jammer van het einde, het doet toch afbreuk aan de sterke persoonlijkheid van de protagoniste die ze zowat de hele film uitstraalt door haar uiteindelijk toch haar lichaam te laten verkopen.

Als je een komedie verwacht, kan deze inderdaad vies tegenvallen. Humor is er sporadisch in te vinden. De label komedie is overigens niet echt misplaatst hoor, het is er wel in te vinden, maar toch wel in mindere mate. Toch kom je er bij een herziening mogelijk wel op terug dat het saai zou zijn. Ik begrijp die zienswijze wel als je een echte komedie verwacht, maar denk toch dat het je mogelijk heel erg mee kan vallen als je hem herkijkt en nu gewoon weet wat je kan verwachten. Mogelijk ligt het je helemaal niet, dat kan natuurlijk ook heel goed haha. Ik hou juist echt van dat soort films, maar weet wel dat het je echt moet liggen. Gelukkig is het niet zo'n film dat uiteindelijk in een regelrechte romkom eindigt. Ook leuk op zijn tijd, maar niet waar ik in dit soort films op zit te wachten.

Shura (1971) - FTV - 135 minuten - <250 stemmen - 4 punten - 29/01/2017 (totaal 6 films, 22 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/32000/32975.jpg?cb=1331052835

Interessante film. De film is vrijwel geheel zwart-wit; in het begin zien we in kleur een ondergaande zon, waarna de duisternis toeslaat en de ellende vrij baan heeft. Het eerste deel is nog vrij conventioneel als Gengobe en zijn situatie geintroduceerd wordt, al wordt ook daar regelmatig gespeeld met herhalingen, onverwachte overgangen, en andere licht desorienteerde beeldtrucs. De film is ook aartsdonker opgenomen, ongetwijfeld een bewuste keuze maar soms wel erg veel van het goede. In ieder geval, het verhaal is in de basis niet heel gecompliceerd: de aan lager wal rakende samurai Gengobe wordt door een aantal mensen een poot uitgedraaid, en dat is de druppel die de emmer over doet lopen. Gengobe flipt compleet en gaat als bezeten tekeer. Misschien ligt het aan mij, aan de erg vergelijkbare samuraikapsels, of is Matsumoto met opzet desorienterend bezig (Gengobe lijkt sowieso een onbetrouwbare verteller), maar het was me niet altijd even duidelijk wie er precies waarom doodging, en uberhaupt of sommige mensen niet meerdere malen afgeslacht werden. Wellicht ook in de fantasie van Gengobe. Hoe dan ook, er is weinig licht aan het eind van de tunnel, het geweld is vaak bikkelhard, en Matsumoto filmt fraai en heeft leuke filmische trucjes in huis. Interessant, donker, maar ik vond het toch geen eenvoudige en ook niet altijd even spannende zit. 3.5*

En nog bedankt voor de tip, John Milton!

Welcome

Angel-A (2005) - MovieMeter.nl - 88 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Goeie film over een man die een vrouw uit de rivier redt, nadat ze erin gesprongen is. Een redelijk origineel verhaal met een vleugje romantiek en fantasie. Tegen het einde wel wat voorspelbaar, maar het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg. Parijs is bijzonder mooi en sfeervol in beeld gebracht hier en de twee hoofdrolspelers zijn uitstekend gecast.

Totaal: 47 punten.

The Phenom (2016) - MovieMeter.nl - 90 min - ftv - 2 punten.

Aardigee film over een succesvolle, jonge pitcher die een inzinking krijgt tijdens een wedstrijd. Traag, met redelijk lange scenes die vaak gestileerd in beeld gebracht zijn. Wel wat fragmentarisch, maar de scenes zelf zijn wel goed. Zeker geen standaard sportdrama, want het is dan ook niet de sport die centraal staat hier. Van de cast weet Ethan Hawke de beste rol neer te zetten.

Totaal: 49 punten.

10 jaar geleden zou een romkom me nog hebben kunnen boeien. Ook al zijn ze gewoon pulp, ik vond het destijds wel entertainend. Uiteindelijk heeft de horror en fantasy bij mij de bovenhand gehaald. Maar sowieso boeit het thema en het plot me ook helemaal niet. Dus neen ik ga er niet nog eens 2 uur aan opofferen

Heb je trouwens tijd om vandaag een tussenstandje te plaatsen?

#12. A Smell of Honey, a Swallow of Brine (1966) - FTV - 71 minuten - 3 stemmen - 29 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 36 punten)

https://i.ytimg.com/vi/XDEU2it7KqE/hqdefault.jpg

Een van de betere exploitatiefilms. Eigenlijk draait de protagoniste de rollen om hier. Als ze merkt hoe ze haar vrijer wegens verkrachting weet te veroordelen, probeert ze die kracht uit te buiten. Ze gaat vervolgens als een volleerd verleidster te werk en windt de mannen om haar vinger. Door sexy kleding, lingerie, haar laten begluren terwijl ze zich ontkleedt en gebruik maakt van de badkamer maakt ze hen helemaal gek. Op het ultieme ogenblik als ze dan eindelijk tussen de lakens liggen blijkt ze een femme fatale te zijn. Ze wijst hen af, dreigt hen aan de politie uit te leveren. Ook haar lesbische roommate blijft niet gespaard. De film is nog maar een half uur ver en er zijn al 3 slachtoffers gevallen. Maar bij nummer 4 begint de film te slepen, door middel van montages van dingen die Sharon en haar nieuwe boytoy doen, droom en nachtmerriesequenties. Het einde was min of meer bevredigend, want hoewel het aan de ene kant wel leuk is dat ze de touwtjes stevig in handen lijkt te hebben, hoopte ik toch dat ze eens plat op haar gezicht zou gaan.
De film kent een hoog tempo de eerste 30 minuten en is gewoon goed, de volgende 25 minuten zijn traag en best wel saai, het laatste kwartier is het dan weer beter. Ik had liever dat het tempo meer was verdeeld over de hele film, best wat meer aandacht had mogen besteed aan de eerste 3 slachtoffers. Beetje jammer dat de lesbische roommate al na 30 minuten verdween, mooie vrouw zowel met en zonder kleren. Ik vond ze knapper dan de protagoniste, al was ook zijn heel moeilijk te weerstaan. Hoewel ik deze even hoog waardeer als het latere A Sweet Sickness, vond ik de laatste toch meer entertainend en gevarieerder over de gehele speelduur en ook een sympathiekere protagoniste hebben. A Smell of Honey was plot en actiegewijs te repititief om meer dan een uur te blijven boeien. Ik zal dan ook eerder A Sweet Sickness een herziening geven.

#12. Da Ming Jie (2013) - Drama - 110 minuten - FTV - 29-01-17

34+3 = 37 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

0 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/944000/944037.300.jpg?cb=1477900071

Onevenwichtige film over de nadagen van de Ming-dynastie, als ook over de genezer Wu Youke. De film is een historisch drama en de personages zijn dan ook daadwerkelijk bestaande personen. En daar gaat de film dan ook de mist in, de regisseur wil te veel gebeurtenissen in de film stoppen. Zo wordt er een portret geschetst van Generaal Sun Chuanting en zijn problemen met de rijkere landbezitters maar ook de problemen die zich voor doen in het legerkamp en natuurlijk de aankomende strijd tegen de rebellenleider Li Zicheng. De problemen in het legerkamp zijn dan weer het toneel voor Wu Youke (1582–1652) Hij is een belangrijk genezer die het concept ontwikkelde dat sommige ziekten overdraagbare waren van één persoon naar de andere. Door zich te richten op twee hoofdfiguren komen beide karakters niet uit de verf. Waarbij het relaas van Wu Youke verreweg het meest interessante gedeelte is. Het acteerwerk, de aankleding en settings zijn verder prima in orde, netjes verzorgt en de film ziet er redelijk authentiek uit.

#13. Suburban Roulette (1968) - FTV - 77 minuten - 1 stem - 30 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 39 punten)

Het goede nieuws is dat ik er al slechtere van HG Lewis heb gezien. Het slechte nieuws is dat de leuke dingen die ik kan opnoemen van deze slaapverwekkende film bijzonder schaars zijn. Lewis weet in elk van zijn films (ook zijn mindere of ronduit slechte) wel iets leuks te steken. Nu goed het is wel leuk om de dames hier in negligés, bikini en andere zomerse kleding te zien, maar dat maakte de 'actie' er niet veel beter op. Ja genoeg gevrij, steeds met kleren aan maar vooral veel gelal. Het is knap dat Lewis hier een serieuze film probeert neer te zetten met min of meer behoorlijk acteren. Helaas ieder keer als dit gebeurt verveel ik me dood. Het concept van partnerruil zal wellicht in de jaren 60 flinke ogen hebben doen draaien. Het is echter niet echt een concept dat op het lijf van de regisseur is geschreven. HIj moet het toch hebben van gore recepten met een luchtige toon en vooral het niet allemaal te serieus nemen en zeker geen onnozele moraaltjes op het einde. De manier waarop de man van gezin Fisher zo plots uit het niets beslist dat ze fout bezig zijn, voelde ook willekeurig aan maar was wel voor mij het teken dat deze lijdensweg bijna ten einde was.

Blijkbaar heb ik een verkorte versie gezien, want de volledige versie is anderhalf uur, gelukkig want nog langer had ik niet meer aangekund.

Thief (1981) - MovieMeter.nl - 122 min - rw - 2 punten.

Uitstekende misdaadfilm over een professionele diamantendief. Grootste pluspunt is dat de film autentiek aanvoelt. Sfeervol in beeld gebracht door strak camerawerk en een stoere, bijpassende soundtrack. James Caan overtuigd als de extreem rechtlijnige diamantendief. Verder zou je deze film een geslaagde vingeroefening van Michael Mann kunnen noemen van het latere en superieure Heat.

Totaal: 51 punten.

13. Hacksaw Ridge (2016) - Drama - 131m. (2p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 29/1/17 - 3p (totaal: 35p)http://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2016/07/hacksaw-ridge-mel-gibson.jpgEen film van Mel Gibson staat bij mij garant voor twee dingen: een uitbundig festijn van geweld dat gepaard gaat met een eenzijdige religieuze extremistische boodschap. Ik blijf me verbazen over hoe goed onmenselijk geweld en moralistische religie telkens weer samen weet te gaan, op het eerste gezicht volstrekt tegenstrijdig en toch gaan ze steeds hand in hand, zowel in een film als deze als in de hedendaagse realiteit en geschiedenis. Ook in de heilige boeken van de diverse religies is er ruimschoots ruimte gemaakt voor oorlog en veroorloofd onmenselijk grof geweld. Van een film van Mel wist ik dus wat ik kon verwachten, en ook de discussie hiervoor was duidelijk.

De film kent, zoals ook ruimschoots hiervoor is vermeld, twee delen. Het begint als biopic/drama over het leven van een religieuze en nationalistische (twee termen die het samen ook altijd goed doen) jongeman die de roeping voelt en zijn land wil helpen door Amerikaanse strijders in de Pacific als arts te ondersteunen. Het tweede deel is het walhalla van het popcornvermaak dat explosies en rondvliegende verminkte en brandende lichamen bieden. De ene na de andere CGI-explosie, mensen die als CGI-vuurbal over het scherm vliegen, amputaties, gespieste soldaten, etc. etc. etc. met als kers op de taart de heldhaftige actie van onze held en hoofdpersoon.

Het is maar wat je het beste ligt, mij bevalt die doodsaaie doorgeslagen CGI-geweldsonzin een stuk minder, helemaal als dat zo'n 30 minuten door blijft gaan, maar ik kon wel genieten van het biografisch drama dat daaraan vooraf ging en dat terwijl ik eigenlijk niet zo'n fan van biopics ben. Dat eerste deel was goed te verteren en zat kundig in elkaar, de dikke religieuze saus waarmee het was overgoten stoorde niet. Maar zodra de geweldsporno begint wordt het kundige wat losgelaten, het leedvermaak moet nog steeds zo goed mogelijk in beeld worden vastgelegd maar dan boeit het de regie kennelijk niet dat het CGI-vuur bijvoorbeeld volstrekt nep uitziet, zolang het bloedvergieten maar constant is. Mij dus wel, want dat is CGI van zeker 10 jaar geleden. Dat stuk is verder een volstrekt doorgeslagen verering van oorlogsgeweld wat ook gemakkelijk in tien minuten kon worden gebracht. Wat daarna komt was wel weer redelijk genietbaar.

Het waargebeurde leek me wel too good to be true en als je leest hoe ze in werkelijkheid op het cijfer van 75 geredde soldaten uitkwamen geeft het wel een idee van hoe betrokkenen met de feiten omgingen. De arts zelf dacht in al zijn bescheidenheid dat hij in zijn eentje wel 50 mensen had gered, zijn leidinggevende zei "maak er maar honderd van!" dus besloten ze maar om in het midden te gaan zitten en naar buiten te brengen dat hij wel 75 man had gered! Dan vraag ik me af, hoeveel daarvan zijn uit de duim gezogen? En veel belangrijker, welke andere delen van het verhaal zijn ook uit de duim gezogen, als hun rekenwerk er zo aan toe gaat en ze het met de "feiten" niet zo nauw nemen?

Een film dus om met een korreltje zout te nuttigen. Tegenover de minpuntjes staat wel de degelijkheid die het ook grotendeels uitstraalt, daarmee kom ik op een ruime 2,5* uit. Een kwartiertje minder geweldsporno had zo een hele ster extra op kunnen leveren. Overigens, ondanks de nominaties, geen oscarmateriaal.

Sarajevo (2014) - MovieMeter.nl - 98 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Goeie film over een onderzoeksrechter die belast wordt met de taak de aanklacht voor te bereiden tegen de moordenaars van de Oostenrijkse hertog. Gebaseerd op ware gebeurtenissen die de aanleiding vormden voor de eerste wereldoorlog. Een interessant (en voor mij relatief onbekend) stukje geschiedenis. Ondanks het liefdes-plotje is er een goede balans tussen het onderzoek van de moord zelf en de gevolgen.

Totaal: 54 punten.

alexspyforever;Miszmi. Om de strijd zo eerlijk mogelijk te laten verlopen: Night's Watch heeft deze film ook gezien voor de challenge, echter is de speelduur foutief op moviemeter. Er staat 120 min, terwijl deze maar 98 min duurt (dat scheelt dus 1 punt). Ik heb al een correctie doorgestuurd.

#13. Agora (2009) Avontuur / Drama - 127 minuten - FTV - 30-01-17

37+3 = 40 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

671 stemmen: 0 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/56000/56291.300.jpg?cb=1365532094

Prachtige film van Alejandro Amenábar (Abre los Ojos, The Others) gemaakt met voor waarschijnlijk Europese begrippen astronomisch budget van vijftig miljoen euro. We worden mee genomen naar het Alexandrië van de vierde eeuw na Christus. De Romeinen waren over het hoogtepunt van hun macht heen. Hier maken kennis met Hypatia de eerste vrouwelijke wiskundige, filosoof en een astronoom gespeeld door Rachel Weisz die in de wereldbefaamde bibliotheek van Alexandrië zich bezighoudt met wetenschappelijk onderzoek. Ze wordt begeerd door twee aanhangers: haar persoonlijke slaaf Davus en leerling Orestes. Maar er is meer dan alleen een ontroerend liefdesverhaal, een accurate (her)vertelling van de nadagen van het Romeinse Rijk en een reconstructie van het leven van Hypatia. Het is ook een verhaal over de gevaren van religieus fundamentalisme, de eeuwig durende strijd tussen religie en wetenschap en de nietige plaats van de mens in het universum. Het is zeer sterk en spannend in beeld gebracht hoe het voor de christelijke fanatici/fundamentalisten van belang was dat mensen dom werden gehouden. Met als doel macht. De film laat zien dat dus fundamentalisme van alle tijden is, voor komt in alle religies en duidelijk altijd even slecht is. De film prikkelt hiermee de geest, maar zorgt er met een prachtige vormgeving en innovatief camerawerk ook voor dat je ogen tekort komt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de geweldige Rachel Weisz, die de film praktisch in haar eentje draagt. Episch, meeslepend, filosofisch, avontuurlijk en uitdagend. Het enige puntje van kritiek is dat de thema’s in slechts twee uur speelfilm zijn gepropt.

Heel goed, ik doe dat ook steeds als ik een versie heb gezien die korter blijkt te zijn als de duur die aangegeven staat op MovieMeter en als imdb ook de kortere speelduur aangeeft zoals bij Sarajevo, dan stuur ik ook een correctie door.

#14. Lion (2016) - Drama - 120 minuten - FTV - 30-01-17

40+3 = 43 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

46 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/441000/441447.300.jpg?cb=1482597241

Ik waardeer actrice Nicole Kidman enorm en komt er dan ook een film uit waar zij in te vinden is, krijg deze film een kijkbeurt. Helaas had ik al aan het begin, toen er stond: "gebaseerd op een waargebeurd verhaal," door dat het hem deze keer niet ging worden! Het begint nog redelijk goed met de jonge Saroo (Sunny Pawar) die in armoe leeft met zijn moeder, oudere broer Guddu en kleine zusje. Door een paar omstandigheden besluit hij te gaan slapen in een trein, maar deze gaat natuurlijk onverwachts rijden. Na meerdere dagen komt deze tot stilstand in Calcutta en moet Saroo zichzelf redden in een stad die zijn taal niet spreekt (Bengaals, niet Hindi). Na talloze tegenslagen wordt hij geadopteerd door een blank stel in Tasmanië. En hierna schakelt de film over naar twintig jaar later en vanaf het moment dat volwassen Saroo in beeld komt, is dit een keerpunt in de film. Het is tenenkrommend hoe Saroo ineens aan zijn echte familie moet denken. Veel zoetsappig gedoe met zijn vriendinnetje, clichématig sentimentele confrontaties met zijn Indiase adoptiebroer, en een zakdoekjes waardig einde, draaien de film totaal de nek om! Niets meer dan een opgeschoonde Hollywoodversie van de tv-serie Spoorloos of een Hallmark-film met beter acteerwerk wil het niet worden.

#3 - Stupeur et Tremblements (2003) - Drama/komedie - 107 min - 60 stemmen - FTV - 30/01/2017 - 3 punten (subtotaal 9 - totaal 157).

Een film met een verhaal waar veel kan over geschreven/gebabbeld/gediscussieerd worden. Desalniettemin ga ik 't zo kort mogelijk houden - het zou ten eerste leuker zijn om daar met verschillende mensen op in te gaan, en ten tweede is mijn typtempo van een te laag niveau om hier veel te schrijven.

Zo zitten er verschillende thema's in het verhaal; het is me niet duidelijk welk daarvan voor de schrijfster het belangrijkste was: er is de 'clash' oost >< west; er is de strakke hiërarchie in het Japanse bedrijfsleven; er is de positie van de vrouw in dat bedrijfsleven; en meer zaken in die stijl.

Het is een bijna perfecte mix van drama en humor (een combinatie waar veel regisseurs de bal misslaan), maar het is zeker het drama dat overheerst. Als dit een correcte weergave is van hoe de situatie ginder in een bedrijf is, dan vind ik dat best wel ontgoochelend, bijna beangstigend. Ook in het westen kan je nog niet spreken van 'iedereen is gelijkwaardig'; maar er wordt aan gewerkt, dat is een evolutie die bezig is.

Als in Japan (geldt dat alleen op de werkvloer, of is dat ook in het dagelijkse leven het geval ?) de hiërarchie zo belangrijk is, dan lijkt me dat gewoonweg een misdaad tegen de mensenrechten., en is daar nog heel veel werk aan de winkel. Er hoeft niks mis te zijn met structuur en met regels, en elk land of elke regio heeft zijn normen en waarden. Maar een sleutelwoord is 'respect', respect voor het/elk individu; en dat lijkt me hier in de verste verten niet aanwezig.

Stupeur et Tremblements oogt heel sober geheel, speelt zich voor pakweg 98% op één verdieping van een bedrijf - en misschien had dat wel iets meer mogen zijn: niet zozeer visueel, maar voor wat betreft de achtergrond van de personages: je weet er eigenlijk bijna niets van, je beleeft alleen wat zich daar ter plaatse afspeelt. Maar: misschien sluit dat wel aan bij het feit dat een groot deel van ons leven zich op de werkvloer afspeelt; dat je werkplezier voor groot deel ook je geluk bepaalt. Dat maakt de situatie voor Amélie des te ernstiger en droeviger.

Zo sober en gestructureerd als het verhaal is, zo veelzijdig is het acteerwerk van Sylvie Testud.Tweede keer dat ik haar zie (na Dédales (2003) in twee maanden, en ze is echt indrukwekkend. Zelden acteurs of actrices gezien die zo sterk in hun rol kunnen opgaan, die op zo'n manier emoties kunnen tonen, die zo echt overkomen.

Ik vraag me hoe de Japannees-met-de pet naar zo'n film kijkt...??

4*

Bedankt voor het doorgeven! Ik zal het zo meenemen in de tussenstand. Mooi om te zien dat je het zo sportief aangeeft

A Stranger among Us (1992) - MovieMeter.nl - 110 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Matige film over een politie-agente die undercover gaat bij de Joodse gemeenschap om een moord op te lossen. Het fish-out-of-water gegeven wordt voornamelijk door het hoofdpersonage wat ongeloofwaardig neergezet. Ondanks dat het niet echt vervelend wordt, had de film met gemak wat korter kunnen zijn. Niet bepaald de beste film van Sidney Lumet.

Totaal: 57 punten.

Is me helemmal niet opgevallen eigenlijk, zal het met de volgende registratie rechttrekken

#14. The Girl, the Body, and the Pill (1967) - FTV - 80 minuten - 1 stem - 30 januari 2017 - 3 punten (Totaal: 42 punten)

https://i.ytimg.com/vi/b0eETX-q80o/maxresdefault.jpg

Ondanks het behandelde thema is deze film nogal braaf en verdient het absoluut niet het label erotiek. Ik moet mijn stelling dat een serieuze film van HG Lewis niet werkt en doodsaai is bijstellen. Vreemd genoeg werkte dit drama wel. Dat de meeste tieners werden gespeeld door twintigers neem ik voor lief, dat was toen gebruikelijk. Ik herkende ook meteen Nancy Lee Noble die later ook zou meedoen in andere Lewis films She Devils on Wheels en Just for the Hell of It. En ook hier speelt ze weer een stout meisje. Het blijft toch vreemd ondanks haar kleine gestalte en schattige voorkomen. Ik denk dat ik nooit een Lewis film heb gezien waar de hoofdpersonages zoveel diepgang meekregen. Dat wil daarom niet zeggen dat het een film is die de wereld veranderde, maar de master of gore kon het toch als hij wou. Toch blijf ik uiteraard zijn horror prefereren. Ik vond vooral het hypocriete van bepaalde volwassenen heel herkenbaar en goed in beeld gebracht.

De eerste tussenstand:

1. scorsese: 57

2. joolstein: 43

3. alexspyforever: 42

4. arno74: 35

5. Woland: 22

6. TornadoEF5: 12

7. Night's Watch: 10

8. U96: 9

9. Boenga: 9

10. tbouwh: 8

11. baspls: 7

12. Miszmi: 5

Gangs of New York (2002) |Drama |167 minuten | 30 Januari '17 | FTV|>250| 3 punten |13 totaal

http://www.asset1.net/tv/pictures/movie/gangs-of-new-york-2002/Gangs-Of-New-York-03.jpg

De vierde film van Scorsese met DiCaprio in een hoofdrol die ik zie en het is voor de vierde maal een pareltje, wat kunnen die twee fantastische films maken.

DiCaprio speelde weer erg sterk en had in Daniel Day-Lewis een waardige tegenspeler, ook de overige rollen werden sterk neergezet. Door de lange speeltijd krijgen de personages tijd om zich goed te ontwikkelen wat de eindstrijd ongelofelijk sterk maakt.

De film begint meteen erg sterk en het gevecht aan het einde van de opening geeft meteen aan wat voor een film het gaat worden, de film heeft de verwachting na de opening waar kunnen maken

Het plot is niet ijzersterk maar het verhaal wordt prachtig neergezet in een sterke setting. De Ierse immigranten in Amerika doen het altijd goed in films maar een film die deze tijdsperiode laat zien is nieuw voor mij. Het komt door de acteerprestaties en soundtrack allemaal goed tot zijn recht. De lange speelduur is hierbij totaal geen belemmering, ik heb me geen moment zitten vervelen.

Tallulah (2016) - Drama - 111 minuten – FTV – 31 januari 2017– 2 punten – Tussenstand: 7 punten – Totaal: 120 punten

http://static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/tallulah-2016/hero_Tallulah-2016.jpg

Review: Ik kan hier heel lang over schrijven, maar dit was gewoonweg niet mijn ding. Ik vind het overgewaardeerd. Emotieloos verhaal met heel weinig perspectief.

Vanaf het begin komt de film al erg traag op gang en nergens wordt dit eigenlijk beter. De acteerprestaties zijn over het algemeen prima, maar ook dit springt er nergens tussenuit. Aduba kan ik niet serieus nemen, ik bleef maar denken aan Orange is the New Black. Kan zij weinig aan doen, maar ik kon mijn gedachten daar niet vanaf houden. Met heel veel moeite deze film uitgekeken. Ik kom dan ook op slechts 1*.

#4 - Au Coeur du Mensonge (1999) - Misdaad/Drama - 113 minuten - 25 stemmen - FTV - 31/01/2017 - 3 punten (subtotaal 12 - totaal 160)

Twee moorden en de zoektocht naar de dader kaderen deze film in het misdaadgenre.

Maar in de eerste is het een psychologisch drama: Au coeur du Mensonge toont een aantal dagen en weken uit het leven van enkele mensen in de omgeving van de moorden. Mensen die al dan niet betrokken zijn, hun gedrag, hun houding; en met 'de leugen' als centraal thema.

Het verhaal kabbelt rustig voort, zakt geen moment in en kent ook geen hoogtepunten, maar blijft tot het eind boeien. De whodunnit is daarbij van ondergeschikt belang; het gaat om de personages en de karakters, en dat zorgde voor een aangename zit.

En dit gevoel...

Movsin schreef:

...terwijl Valeria Bruni Tedeschi eerder onwennig overkomt als politie-inspecteur.

...kan ik zeker begrijpen, maar ik vond dit best wel een originele input. Bovendien was de klassieke macho-inspecteur hier niet op z'n plaats geweest.

Ik val in eindeloze herhaling, maar dit soort kijkplezier vind ik zelden terug bij de overload aan Amerikaanse films die we aangeboden krijgen.

Correctie: VS-films.